[นอกเมืองฉางซาน] ป่าหัวซิง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2021-11-5 11:32:20 |โหมดอ่าน

ป่าหัวซิง
{ นอกเมืองฉางซาน }






【ป่าหัวซิง】

ป่าดิบชื้นนอกเมืองฉางซาน เป็นป่าที่มีสีเขียวตลอดทั้งปี
ด้วยพันธ์ไม้หลายร้อยชนิด ต้นไม้ส่วนใหญ่เป็นลำต้นสูงตั้งตรง
เป็นที่อาศัยของเหล่าสัตว์ป่า พื้นที่อุดมสมบูรณ์แต่ก็เป็นที่ชุกชุมของโจรเช่นกัน







โพสต์ 2021-11-5 16:56:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด
          ไม่รู้ว่าอีกนานหรือไม่กว่าจะถึงที่หมาย แต่สำหรับจ้าวเพ่ยนางอยากจะเดินทางเช่นนี้ไปนานๆสักหน่อย หญิงสาวลอบมองใบหน้าของชายที่มีอายุมากกว่าเป็นระยะๆ จนถูกจับสังเกตุได้ก็ก้มลงเล่นกับแมวขณะที่หยุดพักกันชั่วคราวที่นี่

          จ้าวเพ่ยแพ้คนที่คอยดูแลและห่วงใยนาง ใช่.. นางแพ้ราบคาบด้วยอดีตที่เคยโหยหามาตลอดพึ่งจะรับรู้จริงๆยามที่ถูกเอ็นดูและไม่ได้มองนางเพื่อหวังเรื่องอย่างว่าเฉกเช่นชายส่วนใหญ่ที่นางเคยพบเจอมาตั้งแต่ยังเด็ก ครั้นพอถูกลูบหัวราวกับว่านางเป็นน้องสาวอีกคนจนนางเก็บทรงไม่อยู่ในโรงเตี๊ยมนั้น ทุกอย่างกลับไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

          ทั้งๆที่คิดว่าแค่ยั่วให้หลงนางแท้ๆ แต่กลับเป็นนางซะเองที่หลงมือปราบไปซะก่อน

          "ข้าเคยคิดนะเจ้าคะ.. ว่าหากวันนั้นข้าไม่แจ้งเบาะแสแก่ท่านก็คงไม่ทำให้แม่นางเจิ้งเดือดร้อนขนาดนี้" จ้าวเพ่ยกล่าวขึ้นมาขณะที่นางนั่งพักกับมือปราบหวังใต้ต้นไม้ใหญ่ เสี่ยวเฮยเองก็กลิ้งไปมาและหันไปหยิกล้อกับมือปราบบ้างขณะที่นางเองก็หัวเราะคิกคักเล็กน้อย "แต่คิดอีกที หากข้าทำเช่นนั้น กับท่านคงจะกลายเป็นคนไม่รู้จักกันในตอนนี้"

          "ไม่ต้องรู้สึกผิดไปหรอก แม่นางทำถูกแล้วที่เลือกจะทำอย่างนี้.. แม่นางเป็นชาวเมืองที่ดีคนหนึ่งที่เห็นผิดแล้วไม่ละเลยให้ผิดไปเช่นนั้น"

          มือปราบหวังได้ยินนางเปิดประเด็นมาก็กล่าวขึ้นมา เขามองจ้าวเพ่ยที่นั่งเล่นกับแมวดูท่าทีราวกับเด็กสาววัยแรกแย้มที่ทำอะไรก็สดใสไปเสียหมด ผิดแผกกับการแต่งหน้าและแต่งตัวของนางราวกับสตรีผู้ผ่านประสบการณ์ชีวิตมามากซะอย่างนั้น มือใหญ่ลูบหัวของนางเบาๆกับควาเอ็นดูด้วยความเป็นเด็ก พลันเห็นว่านางแก้มเริ่มแดงระเรื่อขึ้นผ่านเครื่องประทินโฉมก็ไม่นึกสงสัยเท่าไร

          "ก็ข้าไม่รู้บทลงโทษนี่เจ้าคะ.." นางพูดอุบอิบทั้งยกเสี่ยวเฮยขึ้นยืนและยกขึ้นมากอดแน่น "ถ้ารู้ว่าถูกประหาร ข้าก็ไม่อยากให้บาปติดตัวไปตลอดนะเจ้าคะว่าข้าฆ่าคนน่ะ"

          "แม่นางจ้าวไม่ได้ฆ่าใครสักหน่อย คิดมาก"

          "ท่านมือปราบมองว่าข้าเห็นแก่ตัวหรือไม่เจ้าคะ.." จ้าวเพ่ยถามทั้งมองตาอีกฝ่ายเพื่อรอคำตอบอย่างจริงใจในตัวนาง

          "ทั้งๆที่แม่นางเจิ้งตกที่นั่งลำบากเสียขนาดนี้ แต่ข้ากลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น และทำทีเป็นสนุกสนานไปวันๆ"

          "แม่นางก็เข้ามาสืบคดีให้นางอยู่ตอนนี้ไม่ใช่หรือไง" กล่าวทั้งปัดผมของนางออกเล็กน้อยให้เส้นผมไม่ปิดบังใบหน้างดงามของจ้าวเพ่ย "แม่นางไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวอย่างที่คิดหรอก"

          "พูดถึงนางขนาดนี้แล้ว.. ข้าว่าเร่งเดินทางไปพบเจ้าเมืองจี้โจวกันเถอะเจ้าค่ะ.." นางกล่าวเช่นนั้นก็เร่งลุกและอุ้มเสี่ยวเฮยทันที "ข้าทำเสียเวลามาขนาดนี้แล้ว ขออภัยจริงๆ"

          นางกล่าวทิ้งท้ายเอาไว้และเร่งเดินไปยังม้าเพื่อออกเดินทาง หญิงสาวเก็บข้าวของเพื่อเตรียมตัวทั้งหันมายิ้มให้กับมือปราบเสียเล็กน้อยพอให้รู้ว่านางเองก็รู้ตัวว่าตอนนี้ถูกมองอยู่เช่นกัน



เอฟเฟคลักษณะนิสัย
มีตัญหา
+2 point เมื่อวางแผนดำเนินจีบเพศตรงข้าม
+30 ความสัมพันธ์ เมื่อเกี้ยวพาราสีอย่างมีชั้นเชิง
โลเล
-15 ความสัมพันธ์ กับคนที่กำลังจีบ

เอฟเฟคความสัมพันธ์ [174] หวังโก่วเจียง
+20 ความสัมพันธ์ เมื่อธาตุไฟ เกื้อหนุน ดิน
[[หัวดี >> หัวดี]]
+15 ความสัมพันธ์ เมื่อเจอคนที่มีชื่อเสียงเดียวกัน
+30 คุณธรรมเมื่อเจอคนมีชื่อเสียงเดียวกัน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ร้อยกฎ
มุกพณาหวาซวี
ม้าเหลียง
กลยุทธ์เล่ออี้
บทเพลงยิ้มเย้ยยุทธจักร
หน้ากากขาว
เกราะเกล็ดมังกร
ผ้าคลุมไท่หลง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x7
x4
x10
x10
x13
x13
x13
x12
x11
x202
x1
x1
x1
x11
x22
x15
x30
x1
x100
x100
x9
x2
x5
x6
x8
x10
x2
โพสต์ 2021-11-6 04:55:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
          การออกเดินทางเป็นกลุ่มใหญ่ทักจะข่มขู่เหล่าโจรที่จะมาปล้นได้อย่างดี อย่างน้อยๆก็ช่วยทำให้สตรีเพียงหนึ่งในกลุ่มรู้สึกปลอดภัยขึ้นมาระหว่างการเดินทางขึ้นมาบ้าง

          "หากพวกท่านหิวข้ามีของพอจะคลายหิวบ้าง" จ้าวเพ่ยกล่าวขึ้นมาหลังจากที่เดินทางมาถึงป่านอกเมืองของเมืองหนึ่ง "ถึงจะไม่มากแต่อยากให้ได้ทานอะไรระหว่างเดินทาง"

          "พวกข้าขอขอบใจแม่นางที่ต้องการเสนอ แต่คงจะพักเพียงครู่หนึ่ง ไม่มีเวลาที่จะหยุดพักกินขนาดนั้นได้หรอก"

          "พ.. พูดอะไรอย่างนั้นเจ้าคะ กินเพียงขนมรองท้องไปก่อนก็ยังดี" นางกล่าวออกมาหลังจากที่ได้ยินเช่นนั้น อย่างไรก็ไม่อยากจะให้ปฏิเสธน้ำใจของนางเลย เพราะหากไม่ทำอะไรสักอย่างคงจะดูเป็นสตรีที่ไม่ดูแลเหล่าบุรุษจะถูกนำไปนินทาว่าเสียหายเอาได้

          แม้เหล่าม้าไวจะหยุดเพียงครู่ระหว่างเดินทาง แต่เหล่าผู้ร่วมเดินทางก็ร่วมพูดคุยกันตามประสาชายหนุ่ม แต่มีเพียงจ้าวเพ่ยที่ไม่สามารถร่วมวงสนทนาได้เพราะนางเองก็ใช่ว่าจะรู้ไปเสียทุกเรื่อง หญิงสาวหยิบกระเป๋าขึ้นมาระหว่างนั้นขณะปล่อยให้เสี่ยวเฮยลงเล่นระหว่างพักก็เห็นว่าของกินแต่ละอย่างไม่พอสำหรับเหล่าชายทั้งหกคนนั้นเลย มีเพียงชาเท่านั้นซึ่งนางเองก็คงไม่ต้มชาเสิร์ฟไปเสียทุกครั้งหรอก

          หญิงสาวเหลือบไปมองกลุ่มชายพูดคุยราวกับกำหนดแผนการณ์อะไรกันน่าอิจฉแาที่ซุนหยางเองก็พูดคุยกับพวกนั้นได้ดี หญิงสาวตัดสินใจหยิบห่อขนมที่นางพอจะมีติดตัวอยู่บ้าง มารวมๆกันและหยิบไปให้แก่กลุ่มชายพวกนั้นไปก่อน

          "ทานอะไรระหว่างคุยนะเจ้าคะ..  เป็นเพียงขนม ข้าหวังว่าจะชอบบ้าง" จ้าวเพ่ยกล่าวทั้งยื่นขนมไหมเงินกลางวงสนทนาส่งผลให้ทั้งหมดหันมองนางแทบจะเป็นตาเดียว พลันปรากฏรอยยิ้มแก่ชายเหล่านั้นบางยามที่เห็นนางได้เข้าร่วมวงสนทนา

          "ขอบใจแม่นาง.. พวกข้ากำลังพูดถึงเรื่องคดีที่ซีเหออยู่เลย"

          "เจ้าคะ"

          "แม่นางจ้าวคิดอย่างไรหรือ เกี่ยวกับคดีที่กำลังจัดการ"

          "แม่นางออกจะเห็นใจนางเจิ้งเสียขนาดนั้น ท่านเองน่าจะมองออกนะขอรับว่านางมีความคิดเห็นเช่นไร"

          เสียงหัวเราะดังขึ้นขณะที่จ้าวเพ่ยเองยังคงงุนงงก็ได้แต่หัวเราะแห้งๆตามกลุ่มพวกนั้นไป หญิงสาวที่ยื่นขนมให้แต่ละคนก็ได้ขอปลีกตัวออกมาเสียก่อนเพื่อไม่ให้ขัดจังหวะการพูดคุยของพวกเขาขณะที่นางเดินออกมาก็เห็นเสี่ยวเฮยวิ่งมาหาเพื่ออ้อนนางขอขนมบ้างอีกตัว

          "ขอโทษนะ พอดีหมั่นโถวหมดน่ะ.. ตอนนี้ข้ายังเหลือข้าวกล่องอยู่บ้าง พอจะกินได้อยู่ใช่หรือไม่" นางกล่าวกับเสี่ยวเฮยทั้งหยิบข้าวกล่องที่ยังคงหลงเหลืออยู่บ้างขึ้นมาและวางกับใบ้ไม้ใบใหญ่แถวนั้นให้เสี่ยวเฮยได้กิน

          ยามได้มองเจ้าแมวก็พอรู้ว่ามีเพื่อนอยู่บ้าง จ้าวเพ่ยหันไปมองเหล่าชายคุยกันก็ไม่รู้ว่านางจะร่วมวงสนทนาเรื่องอะไรดี บางทีอาจจะเป็นเรื่องที่สตรีเช่นนางไม่ควรฟังก็ได้

          เหล่าบุรุษพูดถึงแต่เรื่องพละกำลัง ผิดกับนางที่ไม่มีความรู้ด้านนั้นเลย จ้าวเพ่ยเองก็รู้ดีว่าที่ใดควรอยู่ไม่ควรอยู่ หญิงสาวเล่นกับแมวได้ครู่หนึ่งก็ได้ยินเสียงย่ำเท้าเดินมาหานาง ปรากฏเป็นซุนหยางที่เข้ามาเพื่อเรียกให้ออกเดินทางอีกครา

          "ไปกันเถอะ.."

          "ขอข้าเก็บของก่อนนะ.." นางกล่าวเช่นนั้นก็เก็บข้าวของทั้งหมดเข้ากระเป๋าและอุ้มเสี่ยวเฮยขึ้นมา ยามซุนหยางมองเห็นว่านางเป็นเพียงสตรีคนเดียวก็อดนึกเป็นห่วงในความปลอดภัยเสียไม่ได้ แม้ว่าคนเหล่านี้จะน่าไว้ใจก็ตาม

          "มีอะไรหรือ.. จ้องหน้าข้าเสียขนาดนั้น"

          "เปล่า.. แค่เห็นว่าช่วงนี้เจ้าดูหน้าซีดๆ"

          "หน้าอ่อนหรือ! เหตุใดเจ้าไม่บอกให้ไวกว่านี้ โถ่! ข้าก็ลืมไปเลย ถูกเจ้าเมืองและเหล่าสหายของเจ้าเมืองมองเห็นข้าในสภาพนี้เนี่ยนะ ไหนจะท่านมือปราบที่เห็นหน้าข้าเช่นนี้ตลอดการเดินทางอีก" จ้าวเพ่ยกล่าวขึ้นมาแต่นางเองก็ใช่ว่าจะมีเวลามาก เมื่อคนเริ่มจะออกเดินทางกันแล้ว นางจึงต้องปีนขึ้นหลังหน้าแล้วรู้สึกขาดความมั่นใจที่จะต้องอยู่ในสภาพนี้สักหน่อย

          "นางเป็นอะไรหรือ.." เสียงบุรุษเอ่ยถามนางเมื่อเห็นว่าจ้าวเพ่ยดูซึมๆไปไม่เหมือนตอนแรกที่หยุดพักที่นี่ "เจ้าไปพูดอะไรให้นางไม่สบายใจหรือเปล่า"

          "นางแค่รู้สึกไม่สบายใจขอรับ ข้าทักว่านางหน้าซีดไป นางกลับคิดว่าเพราะนางประทินโฉมไม่พอ.."

          "หน้าก็งามอยู่แล้วไม่ใช่หรือ.. นางกังวลเรื่องอย่างนี้หรือ"

          "ข้าก็ไม่เข้าใจความทุกข์ของสตรีเช่นกันขอรับ" ซุนหยางกล่าวตอบไปทั้งเหลือบมองจ้าวเพ่ย ขณะที่ม้าเริ่มเคลื่อนตัวเพื่อเดินทางต่อไปอีกให้เร็วพอจะถึงเมืองต่อไปได้อย่างเร็ว



เอฟเฟคลักษณะนิสัยตัวละคร
โลเล
-15 ความสัมพันธ์ กับคนที่กำลังจีบ

เอฟเฟคความสัมพันธ์ [174] หวังโก่วเจียง
+20 ความสัมพันธ์ เมื่อธาตุไฟ เกื้อหนุน ดิน
[[หัวดี >> หัวดี]]
+15 ความสัมพันธ์ เมื่อเจอคนที่มีชื่อเสียงเดียวกัน
+30 คุณธรรมเมื่อเจอคนมีชื่อเสียงเดียวกัน

มอบ ขนมไหมเงิน แก่ [174]
เอฟเฟคความสัมพันธ์ [080] หลิวอวี้
+20 ความสัมพันธ์ เมื่อธาตุไม้ เกื้อหนุน ไฟ
[[หัวดี >> หัวดี]]
+15 ความสัมพันธ์ เมื่อเจอคนที่มีชื่อเสียงเดียวกัน
+30 คุณธรรมเมื่อเจอคนมีชื่อเสียงเดียวกัน

มอบ ขนมไหมเงิน แก่ [080]
เอฟเฟคความสัมพันธ์ [012] หลิวเป้ย์
+20 ความสัมพันธ์ เมื่อธาตุไม้ เกื้อหนุน ไฟ
+5 ความสัมพันธ์ เมื่อปีนักษัตรเดียวกัน

[[หัวดี >> หัวดี]]
+15 ความสัมพันธ์ เมื่อเจอคนที่มีชื่อเสียงเดียวกัน
+30 คุณธรรมเมื่อเจอคนมีชื่อเสียงเดียวกัน

- ความสัมพันธ์ จากนิสัยทะเยอทะยาน

มอบ ขนมไหมเงิน แก่ [012]

เอฟเฟคความสัมพันธ์ [015] กวน อวี่
-15 ความสัมพันธ์ เมื่อธาตุน้ำ ข่ม ไฟ
[[หัวดี >> หัวดี]]
+15 ความสัมพันธ์ เมื่อเจอคนที่มีชื่อเสียงเดียวกัน
+30 คุณธรรมเมื่อเจอคนมีชื่อเสียงเดียวกัน

- ความสัมพันธ์ จากนิสัยทะเยอทะยาน

มอบ ขนมไหมเงิน แก่ [015]
เอฟเฟคความสัมพันธ์ [016] จาง เฟย์
+5 ความสัมพันธ์ เมื่อธาตุเดียวกัน
+20 ความสัมพันธ์ เมื่อปีมะแมถูกโฉลกกับปีมะเมีย
[[หัวดี >> หัวคลั่ง]]
-5 ความสัมพันธ์ เมื่อเจอคนหัวคลั่ง
+10 ความโหดเมื่อเจอคนหัวมาร / คลั่ง

มอบ ขนมไหมเงิน แก่ [016]
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ร้อยกฎ
มุกพณาหวาซวี
ม้าเหลียง
กลยุทธ์เล่ออี้
บทเพลงยิ้มเย้ยยุทธจักร
หน้ากากขาว
เกราะเกล็ดมังกร
ผ้าคลุมไท่หลง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x7
x4
x10
x10
x13
x13
x13
x12
x11
x202
x1
x1
x1
x11
x22
x15
x30
x1
x100
x100
x9
x2
x5
x6
x8
x10
x2
โพสต์ 2021-11-7 22:38:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ไอเท็มดรอป น้ำหนิวเอ้อเฉ่า

  




การดรอป

1) เขียนโรลเพลย์ท่านผ่านมาเจอบางอย่างวางกองไว้
2) สร้างสตอรี่ตามอิสระเก็บของดรอปตามพื้นที่

ไอเท็มดรอป: น้ำหนิวเอ้อเฉ่า x5




ผู้เก็บไอเท็ม: @WuMan



←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
จั่วซื่อจ้วนจ้วนจ้วน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9999
x1
x1
x2
x12
x5
x635
x240
โพสต์ 2021-11-8 00:04:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
❖ราชสีห์จรจัด❖
ชายในป่า

เมื่อไร้ซึ่งจุดหมายที่แน่นอนในตอนนี้เทียนโจวก็ทำได้แค่เพียง เดินทางต่อไปเรื่อยๆ แต่หากจะให้ชายหนุ่มรีบกลับไปยังทางเดิมก็เกรงว่าจะหน้าเบื่อเกินไป เทียนโจวจึงตัดสินใจที่จะออกเดินทางต่อเรื่อยมาทางทิศตะวันออกผ่านป่าเขาลำเนาไพรจนมาถึงยังป่าแห่งหนึ่งในเขตจวี้ลู่

“เดินทางมาจนถึงนี่เเล้วรึนี่”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาขณะที่ยังคงควบม้าผ่านป่าที่ปกคลุมไปด้วยต้นไม้สูงมากมายพร้อมกับเจ้าเขี้ยวเงิน แต่แล้วในเวลานั้นเสียงบางอย่างก็ได้ดังขึ้นมา

เบ้า! เบ้า! เบ้า!

เสียงของเจ้าเขี้ยวเงินดังขึ้นมา เทียนโจวหันไปมองด้วยความสงสัย ใบหน้าของหมาป่าคู่ใจหันตรงไปยังทิศทางหนึ่งด้วยสีหน้าดุร้าย ก่อนจะค่อยๆปรากฎกลุ่มคนบางกลุ่มพยายามล้อมร่างของชายร่างใหญ่คนหนึ่งไว้

“น่าสนุกดีนิ”

เทียนโจวแสยะยิ้มขึ้นมาขณะที่หันไปมองตาม ก่อนจะค่อยจะดีดตัวออกจากหลังม้าพุ่งเข้าไปร่วมวงการต่อสู้พร้อมกับทวนในมือ

“ให้ข้าร่วมวงด้วยสิไอพวกกระจอก”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาก่อนจะควงหอกขึ้นเหนือศีรษะ สายตาจ้องมองไปที่ศัตรูตรงหน้าราวๆ ปรากฎรอยแผลจำนวนมากบนโจรโพกผ้าเหลืองเหล่านั้น สายตาเหลือบไปมองทางชายร่างยักษ์ที่ตอนแรกดูเหมือนจะโดนรุม แต่เมื่อสังเกตดีๆชายยักษ์ผู้นั้นมิมีแผลบนร่างเลยแม้แต่น้อย

“แบบนี้เองสินะ”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาพร้อมกับเร่งความเร็วของตนตวัดทวนเขาที่เหล่าโจรผ้าเหลืองพรากเอาแขนของพวกมันไปคนละข้าง ก่อนจะหยุดยืนตรงหน้าของพวกมันอย่างองอาจ

“หากมิยอมถ่อยไป มันจะไม่จบแค่แขนของพวกเจ้าแน่!”

เทียนโจวกล่าวออกมาพร้อมกับจ้องมองไปที่โจรเหล่านั้นด้วยสีหน้าอันดุร้าย ท่าทีของเทียนโจวคล้ายกับมัจจุราชสำหรับพวกมัน เหล่าโจรผ้าเหลืองต่างคนลุกชันทั่วร่าง พลันกุมแขนของที่บาดเจ็บวิ่งหนีไปกันจนหมดสิ้น

“ฮ่าๆ ไอพวกขยะชั้นต่ำ!”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาพร้อมกับหันไปมองชายร่างยักษ์ที่ตอนแรกดูเหมือนจะถูกรุม แต่หากประเมิณจากบาดแผลแล้วจะรู้ได้ทันทีว่าชายผู้นี้มิได้เสียเปรียบแต่อย่างใด

“ฝีมือมิเลว แถมร่างกายของเจ้ายังใหญ่โตเช่นนี้ เจ้าต้องแข็งแกร่งมากแน่ๆ”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาก่อนจะเก็บทวนของตนกลับไปที่เดิม ขณะที่เดินเข้าไปหาชายร่างยักษ์ตรงหน้า ชายร่างยักษ์จ้องมองมาที่เทียนโจวอย่างเลิกลั่ก ด้วยความที่จู่ๆเทียนโจวก็โผล่มาและไล่โจรเหล่านั้นไปทำให้ชายผู้นี้นั้นทำอะไรไม่ถูก

“แน่นอนอยู่แล้ว ข้ามั่นใจในร่างกายนี่มาก”

ชายร่างยักษ์กล่าวขึ้นมาขณะที่จ้องมองไปที่เทียนโจว ถึงแม้ขนาดร่างกายจะเล็กกว่าตน แต่เท่าที่ดูนั้นดูเหมือนจะเเข็งแกร่งกว่าตนเสียอีก

“เป็นเช่นนั้นสินะ แต่ข้าชอบในความแข็งแกร่งของเจ้า เช่นนั้นเรามาดื่มให้การพบเจอกันหน่อยจะเป็นไร”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาก่อนจะเดินไปหยิบสุราเบญจมาศออกมาจากสัมภาระของตนว่างลงตรงหน้าของชายร่างยักษ์ก่อนจะนั่งลงกับผืนป่า

“เอ้าดื่ม!”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาเสียงดัง ชายร่างยักษ์ยังคงงุนงงแต่ก็นั่งลงและดื่มสุราตรงหน้า ด้วยความที่ตนนั้นชื่นชอบการดื่มสุราอยู่แล้วจึงมิได้มีปัญหากับการดื่มอะไรเช่นนี้

“ดูเหมือนเจ้าจะชอบสินะ เช่นนั้นก็ดี! ข้ามีนามว่าเทียนจวิน แล้วเจ้าล่ะมีนามว่าอะไร”

เทียนโจวกล่าวถามแก่บุคคลตรงหน้าพร้อมกับเริ่มดื่มสุราในส่วนของตน

“ข้ามีนามว่าจางจวี”

ชายร่างยักษ์กล่าวแนะนำตัวในส่วนของตนพร้อมกับสดเหล้าต่อ เทียนโจวเมื่อเห็นอีกฝ่ายแนะนำชื่ออกมาก็พลันยิ้มออกมา ก่อนจะลุกขึ้นยืน

“นี่ก็ดึกมากแล้ว ข้าไปล่ะ หวังว่าเจ้าจะเพลิดเพลินกับสุราที่เหลือ ข้าให้เจ้า”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาก่อนจะเริ่มเดินไปหาที่ที่หนึ่งพักภายในป่า เพราะในยามนี้ก็ดึกมาแล้วอีกอย่างชายหนุ่มก็ขี้เกียจจะเข้าไปพักภายในเมือง การที่เลือกพักในป่าก็จึงไม่ใช่ตัวเลือกที่แย่อะไร อีกอย่างในป่าแห่งนี้ก็คงมิมีใครทำอะไรเทียนโจวได้!

“เจ้าเขี้ยวเงินเราจะพักกันตรงนี้จงเฝ้าระวังพวกสัตว์นักล่าไว้ให้ดี!”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาก่อนจะเอนหลังนอนกับต้นไม้ ส่วนทางด้านของเจ้าเขี้ยวเงินมันนั้นได้ทำการเฝ้าระวังตามที่เทียนโจวสั่ง หากมีอะไรน่าสงสัยมันก็พร้อมที่จะเห่าเตือนผู้เป็นนายเสมอในคืนนี้...



ให้สุราเบญจมาศ [051] จางจวี

@Webmaster




เอฟเฟคจากตัวละคร
Points
Exp
ความสัมพันธ์ (จาฃจวี)
ชื่อเสียง
+4 จากโรลอวดเบ่ง (หยิ่งยะโส)
+7 เมื่อชนะการดวลพร้อมหยิ่งทะนง (หยิ่งยะโส)
+3 โรลต่อสู้ (ขี้โมโห)
+6 เมื่อโรลต่อสู้ระบบ (แข็งแกร่งดุจเซี่ยงอวี่)
+3 เมื่อโรลต่อสู้ระบบ (หูดี)
+3 เมื่อโรลต่อสู้พร้อมข่มขู่อีกฝ่าย (ฟันเขี้ยว)
+2 เมื่อโรลต่อสู้ระบบ (สายตายาว)

+5 จากโรลสร้างปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น (หูดี)
+15 เมื่อโรลข่มขู่อีกฝ่าย (ฟันเขี้ยว)
)
-5 เมื่อเจอหัวคลั่ง
+15 กับคนที่คุยด้วย (หูดี)
-20 กับคนที่สนทนาด้วย (ฟันเขี้ยว)

+10 ความโหดเมื่อเจอหัวคลั่ง (จางจวี)
ผลรวมของแต่ละอัน
+28
+20
-10
คุณธรรม :
ความชั่ว :
ความโหด : +10


←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หวีเซียวเฉิน
ตำราตงฟางซั่ว
ยาสมานแผลขั้นต้น
ตะเกียงซือซานเยวี่ย
ทวนสามพยัคฆ์
ม้าขาว
บทเพลงยิ้มเย้ยยุทธจักร
หน้ากากขาว
เกราะเกล็ดมังกร
ผ้าคลุมไท่หลง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x1
x1
x1
x45
x1
x6
x2
x5
x984
x5
x50
x30
x2
x10
x8
x2
x8
x12
x24
x2
x7
x50
x5
x5
x5
x5
x5
x5
x5
x4
x6
x2
x2
x15
x40
x1
x6
x6
โพสต์ 2021-11-9 22:18:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
❖ราชสีห์จรจัด❖
เปลี่ยนทิศ

หลังจากที่ได้ลองประลองกับจางเฟย์เมื่อวาน ก็ได้นั่งคุยกันต่อในร้านกับอีกสองคนที่เหลือด้วยซักพักก่อนจะปลีกตัวขึ้นไปยังห้องพักของโรงเตี๊ยมแห่งนั้น และตื่นขึ้นมาในยามเช้าเหมือนกับทุกที

“วันนี้เจ้าต้องไปฝึกกับข้า”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาก่อนจะลุกขึ้นยืนเดินนำร่างของเจ้าเขี้ยวเงินออกไปนอกโรงเตี๊ยม หมาป่าเขี้ยวสีเงินที่ตื่นมาได้ตั้งแน่นานแล้วก็ได้เดินตามเจ้านายของตนออกไปอย่างกระตือรือร้น ชายหนุ่มเดินนำเจ้าเขี้ยวเงินไปยังจุดหนึ่งภายในเมืองที่มิค่อยมีผู้คนสํญจรไปมาเท่าไหร่ ก่อนจะเริ่มนำก้อนหินมาถ่วงน้ำหนักตนเองและเจ้าเขี้ยวเงิน

“วันนี้เราจะฝึกการต้อสู้กัน”

เทียนโจวกล่าวออกมาก่อนจะเดินไปหยิบก้อนหินก้อนเล็กตามริมทางมาหอบใหญ่

“เจ้าต้องหลบพวกนี้ให้หมดและต้องมาแตะตัวข้าให้ได้ซักครั้ง เอาล่ะเริ่ม!”

เทียนโจวกล่าวออกมาโดยมิมีเวลาให้เจ้าเขี้ยวเงินได้เตรียมตัว เพราะในการต่อสู้จริงคงมีมีใครมารีรออะไรทั้งนั้น ก้อนหินจำนวนมากต่างพุ่งใส่เจ้าเขี้ยวเงินด้วยแรงขว้างของเทียนโจว เจ้าเขี้ยวเงินถึงแม้จะมิมีเวลาให้ตั้งตัว แต่ด้วยสัญชาตญาณของมันนั้นจึงมิมีปัญหาในการหลบสิ่งเหล่านี้ หากแต่ว่าปัญหาใหญ่สุดของมันคือการที่ต้องตามเทียนโจวให้ทันต่างหาก การฝึกซ้อมที่คล้ายคลึงกับการเล่นวิ่งไล่จับได้ดำเนินต่อไปนานนับชั่วยาม แต่ก็มิมีเลยซักครั้งที่เจ้าเขี้ยวเงินนั้นจะสามารถสัมผัสกับร่างของเทียนโจวได้

“วันนี้เจ้าทำได้ดีแล้ว”

เทียนโจวกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มเพราะถึงแม้นี่จะเป็นเหมือนการฝึกให้โจมตี แต่จริงๆแล้วมันเป็นการฝึกความอดทนด้วย ฉะนั้นการที่เจ้าเขี้ยวเงินตามตนมาได้นานขนาดนี้นับว่าเป็นเรื่องดี

“กลับกันเถอะ”

เทียนโจวเดินนำร่างของหมาป่าเขี้ยวสีเงินกลับไปยังโรงเตี๊ยมมุ่งตรงเข้าสู่ห้องพักเพื่อรีบชำระล้างร่างกายและเตรียมตัวออกเดินทางต่อ เมื่อเสร็จสิ้นธุระทุกอย่างเเล้วเทียนโจวก็ได้เดินออกมาจากโรงเตี๊ยมตรงไปยังจุดพักม้าประจำเมืองเพื่อเอาม้าของตน

“ได้เวลาทำงานของเจ้าเเล้ว”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาก่อนจะกระโดดขึ้นไปบนอานม้าและเริ่มควบอาชาตนนี้ออกจากเมืองโดยมีเจ้าเขี้ยวเงินวิ่งตามมาอย่างติด ทั้งสองเดินทางต่อมาเรื่อยๆจนมาถึงยังป่าหัวซิง ก่อนจะได้พบเข้าจางจวีอีกครั้ง

“เป็นเจ้านี่เองเป็นอย่างไรบ้างสบายดีไหม”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาทันทีที่หลังจากที่ได้พบกับชายร่างยักษ์ หากดูตามร่างกายอีกฝ่ายก็เหมือนจะมิมีบาดแผลใดๆเพิ่มขึ้นมาหลังจากพบเจอกันครั้งก่อน

“ข้าสบายดีแล้วเจ้าเป็นเช่นไรล่ะเทียนจวิน”

จางจวีกล่าวขึ้นมาเมื่อได้พบชายหนุ่มตรงห้นาอีกครั้ง ระยะเวลานั้นก็มิได้ผ่านไปนานนับจากครั้งแรกที่เจอกันเท่าไร การจะจำชื่อได้จึงมิใช่เรื่องแปลก

“ข้าสบายดีไม่ต้องห่วง มิมีอะไรที่สามารถทำอะไรข้าได้อยู่แล้ว ว่าแต่ไหนๆก็ได้พบกันอีกครั้งเราก็มาดิ่มกัยซักหน่อยดีกว่า”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาก่อนจะเดินไปหยิบสุราออกมาสองไห่ อันหนึ่งเป็นของตนส่วนอีกอันเป็นของจางจวี

“ดื่มเลยๆ”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาก่อนจะเปิดประเดิมเป็นคนแรกในการเริ่่มซดสุราครั้งนี้

“หึ ข้าก็มิได้รังเกียจการดื่มหรอกนะ”

จางจวียิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะเริ่มซดสุราเบญจมาศในส่วนของตน ทั้งสองนั่งดื่มกันไปซักพัก ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าวันนี้ตนนั้นยังมิได้ทานอะไรเลย และเจ้าเขี้ยวเิงนเองก็มิต่าง

“เจ้าเขี้ยวเงินมานี่สิ”

เทียนโจวกล่าวออกมาก่อนจะโยนไก่ขอทานไปให้กับเจ้าเขี้ยวเงิน และได้เริ่มรับประทานในส่วนของตนบ้าง

“นั่นหมาป่าของเจ้ารึ?”

จางจวีพลันกล่าวถามขึ้นมาขณะที่จ้องมองไปยังหมาป่าตัวนั้นที่กำลังรับประทานไก่ขอทานอยู่

“แน่นอนๆ นั่นเป็นหมาป่าของข้าเอง มันค่อนข้างเชื่องเลยทีเดียว”

เทียนโจวกล่าวออกมาก่อนจะเริ่มรับประทานหนักยิ่งกว่าเดิมกินไก่หนึ่งคำซดเหล้าอีกหนึ่งที่วนลูปไปเรื่อยๆ

“น่าอํศจรรย์ หายากที่สัตว์ป่าจะเชื่อฟังเช่นนี้”

จางจวีกล่าวออกมาก่อนจะเริ่มซดเหล้าของตนต่อ ทั้งสองพูดคุยต่อไปเรื่อยๆจนเหล้าที่นำมาได้หมดลงแล้ว

“เอาล่ะข้าไปละ แล้วค่อยเจอกัน”

เมื่อสิ้นเสียงกล่าวเทียนโจวก็พลันลุกขึ้นเดินออกไปภายในป่าพร้อมกับเจ้าเขี้ยวเิงนและม้าขาวของตน ก่อนจะเริ่มหาที่พักภายในป่า และให้เจ้าเขี้ยวเงินนั้นค่อยเฝ้าเหมือนเดิม

“ข้าฝากเจ้าด้วยล่ะ...”

สิ้นเสียงกล่าวเทียนโจวก็ได้เอนหลังลงนอนกับตนไม้สูงภายในป่าท่ามกลางความเงียบในยามค่ำคืน


ให้ไก่ขอทาน เขี้ยวเงิน
ให้สุราเบญจมาศ [051] จางจวี

@Webmaster

เอฟเฟคจากตัวละคร
Points
Exp
ความสัมพันธ์ (จาฃจวี)
ชื่อเสียง
+4 จากโรลอวดเบ่ง (หยิ่งยะโส)
+5 จากโรลสร้างปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น (หูดี)
-5 เมื่อเจอหัวคลั่ง
+15 กับคนที่คุยด้วย (หูดี)
-20 กับคนที่สนทนาด้วย (ฟันเขี้ยว)
+20 ธาตุเกื้อหนุนกัน (ไฟ > ทอง)
+10 ความโหดเมื่อเจอหัวคลั่ง (จางจวี)
ผลรวมของแต่ละอัน
+4
+5
+10
คุณธรรม :
ความชั่ว :
ความโหด : +10



←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หวีเซียวเฉิน
ตำราตงฟางซั่ว
ยาสมานแผลขั้นต้น
ตะเกียงซือซานเยวี่ย
ทวนสามพยัคฆ์
ม้าขาว
บทเพลงยิ้มเย้ยยุทธจักร
หน้ากากขาว
เกราะเกล็ดมังกร
ผ้าคลุมไท่หลง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x1
x1
x1
x45
x1
x6
x2
x5
x984
x5
x50
x30
x2
x10
x8
x2
x8
x12
x24
x2
x7
x50
x5
x5
x5
x5
x5
x5
x5
x4
x6
x2
x2
x15
x40
x1
x6
x6
โพสต์ 2021-12-10 20:46:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โรลเก็บกระบอกน้ำระหว่างทาง



สำหรับตอนนี้นั้นพวกของจีเทียนเต๋านั้นกำลังเดินทางกันต่อเพื่อที่จะไปหาเถ้าแก่สกุลฟ่านที่พวกของตนเองนั้นไม่รู้ว่าตอนนี้นั้นพวกเค้านั้นจะอยู่กันหรือเปล่าวหรือว่าได้ออกเดินทางไปไหนกันหมดแล้วเพราะแบบนั้นพวกของตนเองนั้นจึงจะต้องรีบเร่งเดินทางกันเสียหน่อยแต่ว่าก็รีบแบบพอควรไม่ได้รีบเร่งจนมากเกินไปเพราะแบบนั้นจะทำให้ทั้งคนและทั้งม้านั้นเหนี่อยมากจนเกินไปนั้นเอง

"ทนหน่อยนะพวกเราน่าจะผ่านอีกไม่กี่เมืองก็น่าจะถึงที่หมายแล้วล่ะอดทนหน่อยนะพวกเราทุกคนเดี่ยวอีกไม่นานก็จะถึงที่หมายกันแล้วล่ะนะ"

พร้อมกับที่ตนเองนั้นมองเหล่าพรรคพวกของตนเองที่ทุกคนนั้นตามตนเองมากันหมดสำหรับการเดินทางนี้โดยที่ตนเองนั้นคงอาจจะต้องให้อีกฝ่ายนั้นอยู่แยกหลังจากที่ตนเองนั้นเจอกับท่านผู้เฒ่าเพียงแต่ว่าคิดดูอีกทียังไงตนเองนั้นก็เชื่อใจพวกเค้าเหล่านี้การที่ตนเองทำแบบนี้นั้นมันจะดูไม่ดี แต่ระหว่างที่ตนเองนั้นกำลังคิดอยู่นั้นก็พบกับกระบอกไม้ไผ่ที่กองกันเอาไว้ข้างทางโดยปิดปากกระบอกอย่างแน่หนา

"ท่านอาจารย์ขอรับเหมือนจะมีกระบอกไม้ไผ่ที่ใส่อะไรเอาไว้อยู่ข้างหน้าข้าว่าเราเก็บเอาไว้ก่อนค่อยว่ากันอีกทีมันเหมือนโดนทิ้งมานานแล้วนะขอรับ"

"ถ้างั้นก็เอาตามที่เจ้าว่าเลยเค้าคงจะทิ้งเอาไว้ไม่อย่างงั้นเค้าคงมาเอาคืนแล้วถ้าเก็บเสร็จแล้วพวกเราก็ออกเดินทางกันต่อเลย"

"รับทราบขอรับท่านอาจารย์ข้าจะใช้เวลาไม่นานอย่างแน่นอน"



←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดไท่หมินลู่
เบ็ดตกปลา
คัมภีร์ไท่หมินลู่
ไก่ฟ้าทองแดง
หวีเซียวเฉิน
กลยุทธ์เล่ออี้
ม้าขาว
หน้ากากขาว
ผ้าคลุมไท่หลง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x108
x8
x800
x800
x800
x70
x470
x100
x100
x4
x3
x3
x1
x7
x25
x860
x10
x790
x490
x200
x1
x100
x100
x100
x10
x1
x2
x1
x3
x4
x10
x920
x291
x494
x5
x388
x5
x6
x77
x100
x30
x900
x68
x1
x82
x98
x1
x96
x98
x1
x6
x2
x1000
x2
x3
x3
x3
x7
x8
x3
x100
x4
x100
x26
x24
x24
x26
x14
x600
x96
x100
x60
x100
x100
x440
x25
x2
x376
x11
x492
x9
x4
x99
x80
x79
x28
x2
x379
x75
x196
x571
x167
x100
x100
x50
x100
x100
x250
x50
x86
x13
x13
x7
x74
x6
x19
x5
x1150
x324
x17
x11
x10
x10
x490
x10
x2
x42
x62
x38
x1
x108
x35
x96
x99
x85
x505
x1
x598
x3
x3
x1
x8
x24
x404
x4
x102
x6
x24
x491
x288
x39
x90
x154
x8
x1
x10
x75
x10
x93
x500
x250
x150
x250
x550
x250
x3
x500
x242
x36
x18
x465
x1015
x164
x804
x804
x804
x804
x493
x314
x13
x36
x7
x498
x1
x10
x1
x2561
x628
x320
x260
x100
x15
x1
x6
x6
x150
x9999
x2
x7
x18
x5
x2

5

กระทู้

491

ตอบกลับ

1 หมื่น

เครดิต

ขุนพลเหล็ก/นักเจรจา

เครดิต
13339

ผู้น่าเคารพนับถือสถาปนิกนักบริหารใบอนุญาตเข้าเมือง(สวี)นักวางแผนนักวิชาการ

STR
600+118
INT
603+52
POL
603+0
LEA
600+47
CHA
426+5
VIT
400+99
หวัง ฟู่เหยา
เลเวล 1
คุณธรรม
18038
ความชั่ว
533
ความโหด
17248
โพสต์ 2022-6-7 17:48:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ออกเดินทาง 4
นำหีบตำลึงทองไปช่วยผู้ยากไร้ที่จี้โจว

หญิ่งสาวขี่ม้าออกมาจากเขตเมืองเยี่ยนเหมินแล้วก็เข้าสู่เขตภูมิภาคจี้โจว ซึ่งเป็นภูมิภาคที่มีโจรผ้าเหลืองชุกชุมในฝั่งตะวันออกของภูมิภาค ซึ่งหญิงสาวจะต้องหลีกเลี่ยงที่จะไปยังจุดนั้น..

ตอนนี้เองหญิงสาวขี่ม้าเข้าป่ามาแล้ว แล้วกำลังมุ่งหน้าไปทางตะวันออกในทันทีแล้วขึ้นเหนือ เพื่อไม่ให้หลงทางไปพบปะกับพวกโจรผ้าเหลืองเหล่านั้น

"เส้นทางนี้.. ข้าน่าจะเคยนั่งรถม้าผ่านมาแล้ว..." หญิงสาวทบทวนความจำ ก่อนจะมองเส้นทางดีๆอีกครั้งนึง แค่ตนมองทางย้อนกลับไปสมัยตอนนั่งรถม้ามาก็เท่านั้นเอง
"เอาล่ะ.. น่าจะทางนี้สินะ" หญิงสาวเรียนรู้เส้นทางด้วยตัวเองผ่านการขี่ม้าแล้วมุ่งตรงไปยังเส้นทางนั้นต่อทันที ว่าจะเดินทางหลีกเลี่ยงเส้นทางที่เป็นอันตรายล่อแหลมเสียหน่อย กลัวว่าโจรจะดักซุ่มอยู่ตรงไหนบ้างก็ไม่รู้...

เธอตั้งใจมุ่งหน้าสู่เมืองจี้โจวที่เคยมาในอดีตให้เร็วที่สุด เพื่อนำของกำนัลจากวอชเชอร์ผู้นั้นไปช่วยเหลือผู้ยากไร้...

----------------------------------

+2 Point ทุกครั้งที่โรลเรียนรู้ ทะเยอทะยาน
+2 Point ทุกครั้งที่โรลใช้กลอุบาย ทะเยอทะยาน
+2 Point จากการโรลใช้แผนการหรือกลอุบาย หูดี
+4 Point เมื่อโรลเพลย์เรียนรู้ นักวิชาการ
+5 EXP จากการโรลเพลย์บริหารเสน่ห์ คิ้วหงส์
รวม 10 Point / 5 exp

------------------------



←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ม้าฮั่นเสีย
ตลับผงชาด
ผ้าคลุมขาว
ชุดหนี่ว์จิงเจี๋ยฟางเฉอ
เกาทัณฑ์จย่าเจี๋ยอู๋เยว่
คัมภีร์หนี่กุ้ยเว่ย
ไก่ฟ้าทองแดง
กลยุทธ์เล่ออี้
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x77
x9
x1
x100
x2
x27
x47
x41
x88
x3
x45
x105
x70
x55
x180
x3
x1
x4
x2
x3
x6
x2
x10
x2
x6
x14
x19
x7
x6
x8
x4
x4
x4
x4
x60
x2
x2
x40
x25
x25
x40
x20
x20
x40
x5
x5
x1
x73
x48
x28
x9
x60
x20
x5
x3
x50
x3
x4
x30
x3
x3
x19
x4
x4
x2
x5
x10
x135
x30
x30
x86
x6
x100
x46
x1
x5
x377
x20
x40
x10
x98
x346
x2
x2
x53
x1
x5
x105
x20
x204
x45
x304
x20
x10
x5
x3
x15
x1
x6
x2
x10

6

กระทู้

256

ตอบกลับ

3 หมื่น

เครดิต

ขุนพลเหล็ก/นักเจรจา

เครดิต
31604

นักบริหารผู้ควบคุมดูแลผู้กล้าผู้น่าเคารพนับถือสถาปนิกใบอนุญาตเข้าเมือง(เสิ่น)นักวิชาการนักวางแผน

STR
200+117
INT
203+72
POL
203+18
LEA
200+0
CHA
200+5
VIT
200+66
หลิว ซีเยี่ยน
เลเวล 1
คุณธรรม
9464
ความชั่ว
8467
ความโหด
23181
โพสต์ 2022-6-12 20:16:58 | ดูโพสต์ทั้งหมด
-โคมพิศดาร ช่วยงาน WATCHER EP3-
-เลื่อนระดับซินแสนอกรีต-
วางแผนชีวิต
♦ • ♦ • ♦ • ♦ • ♦ • ♦ • ♦ • ♦

            ป่าอันสันโดษเงียบสงบยามเย็นย่ำแว่วเสียงกีบเท้าม้ากุบกับแหวกม่านพฤกษามา บนนั้นมีร่างอันปราดเปรียวของคนชุดครามในสภาพพลังชีวิตเต็มเปี่ยมเพระาได้พักหนึ่งคืนเต็มๆ ม้าเหลียงได้หญ้าและผิงกั่วหวานสดก็ยิ่งวิ่งห้อเต็มเหยียดกว่าเดิม โม่เสวียนอยากรีบนำของไปช่วยชาวเมืองจี้โจว ยิ่งฟังว่าราษฏรตาดำๆ เหล่านั้นได้รับทุกข์เหลือ๕ณาตนยิ่งเร่งฝีเท้าด้วยความเวทนา พวกเขามุ่งหน้าไม่หยุดพักหลังออกจากเมืองเยี่ยนหมิน

            จวบจนถึงใจกลางปาเมื่อโม่เสวียนได้ยินเสียงสายน้ำไหลจึงรั้งบังเหียนแล้วมุ่งไปตามทิศที่ตั้งของลำธาร ชายหนุ่มยอบตัวลงวักน้ำขึ้นดื่มมันทั้งใสและเย็น ชวนให้กระปรี้กระเปร่า “อาบน้ำสักหน่อย.. ตอนนี้ยังพอมีเวลาพวกเจ้าสองตัวก็ไปพักกันก่อน”

            หลังปลดอาภรร์ลงแหวกว่ายได้สักพัก ที่โขดหินใจกลางน้ำนั้นเขาก็พบเข้ากับไหประหลาดหนึ่งกองเหมือนที่ตนเจอแถวสุสานปราชญ์เมืองซีเหอ พอซับกายจนแห้งสวมเสื้อผ้าแล้วก็ไปเก็บมาเปรียบเทียบกัน เปิดผนึกไหชิ้นนึขึ้นมาดู “น้ำสมุนไพรนี่นา.. หรือนางพรายแถบนี้จะเกิดความสงสารคนเดินทางเลยเอาเครื่องดื่มบำรุงกำลังมาไว้ให้..”

            เนตรคุ่ฟ้ากระจ่างเหลือบมองไปรอบตัวอย่างสงสัย ได้เรียนรุ้เรื่องเจ้าป่าเจ้าเขามาจากที่ซีเหอเพระาเจออะไรแปลกๆ มาแล้ว

            “ขอบใจทุกท่านที่มีเมตตา เช่นนั้นข้าขอรับของเหล่านี้ไปใช้ประโยชน์แล้วกัน!”

            เขาเก็บเอาหญ้าน้ำหนิวเอ้อเฉ่าเข้าย่าม ก่อนจะเริ่มขัดสมาธิเพื่อวางเส้นทางเดินทาง ตามมาด้วยการวางแผนเกี่ยวกับลัทธิของตนในอนาคต “หากเป้นเพียงคนจรเล่าเรื่องย่อมไม่มีความน่าเคารพเชื่อถือเท้าเจ้าลัทธิ.. ดุท่าคงต้องสร้างตัวทีละก้าว ขยับไปเป็นซินแสเสียก่อนเพื่อเพิ่มพูนความศรัทธา.. อื้ม เอาตามนี้ล่ะ”

            จัดแจงทุกอย่างให้ออกมาตามที่คิด ศรัทธาเป็นเพียงอุบายขั้นแรกสำหรับการสร้างดินแดนในฝัน คนมักเชื่อมั่นกับสิิ่งีท่ต่างจากความโหดร้ายในปัจจุบันได้ง่ายหากชีวิตเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน  

            หลังเก็บของชำระร้างร่างกายเสร็จก็เริ่มออกเดินทางต่อ
เก็บ น้ำหนิวเอ้อเฉ่า x5

♦ • ♦ • ♦ • ♦ • ♦ • ♦ • ♦ • ♦




(ทะเยอทะยาน)
+2 Point ทุกครั้งที่โรลเรียนรู้
+2 Point ทุกครั้งที่โรลใช้กลอุบาย
(ฉลาด)
+5 Point จากการโรลใช้แผนการและกลอุบาย
+5 Point จากการโรลเรียนรู้
(หูดี)
+2 Point จากการโรลใช้แผนการหรือกลอุบาย
(เห็นอกเห็นใจ)
-2 Point เมื่อใช้อุบายแผนการ
(นักวิชาการ)
+4 Point เมื่อโรลเพลย์เรียนรู้

(เห็นอกเห็นใจ)
+20 EXP ทุกครั้งที่โรลเห็นอกเห็นใจช่วยเหลือผู้อื่น หรือ ทำงานช่วยเหลือ


+18
+20


+20% มีโอกาสต้านทานแผนการที่ไม่เป็นมิตรต่อคุณ (หูดี)

@Watcher


←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกาทัณฑ์พิชิตมังกร
ม้าฮั่นเสีย
ชุดเซิ่งชางจวิน
มุกเสวียนอู่
เสินหนงเปิ่นเฉาจิง
ตลับผงชาด
กลยุทธ์เล่ออี้
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8
x20
x1000
x2
x4
x1
x200
x80
x2
x2
x53
x10
x5
x1
x5
x1
x28
x70
x3
x3
x3
x5
x15
x30
x8
x2
x6
x30
x62
x101
x101
x20
x444
x50
x40
x50
x1200
x9
x30
x3
x2
x1
x104
x92
x6
x350
x12
x2
x300
x60
x60
x4
x1
x3
x2
x1
x22
x1
x980
x19
x26
x1
x14
x18
x2
x2
x5
x5
x11
x10
x230
x44
x1
x4
x2
x16
x2
x2
x10
x8
x22
x48
x6
x150
x190
x270
x300
x530
x90
x50
x50
x50
x50
x1319
x100
x450
x100
x400
x140
x3
x10
x1
x11
x100
x60
x113
x130
x30
x8
x7
x4
x12
x20
x16
x27
x26
x1150
x200
x100
x1
x1
x1280
x12
x160
x18
x120
x25
x230
x10
x10
x18
x13
x10
x9
x30
x6
x12
x10
x20
x35
x18
x8
x129
x20
x10
x4
x118
x30
x19
x5
x23
x39
x8
x7
x25
x15
x53
x217
x5
x14
x96
x3
x82
x5
x22
x7
x10
x11
x829
x7
x27
x1
x3
x11
x14
x196
x694
x129
x7
x143
x484
x22
x1
x4
x1
โพสต์ 2022-7-29 00:33:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                         การเดินทางยังคงดำเนินต่อไป.. มันเป็นความสงสบสุขในช่วงเวลาสงคราม ความสุขมันก็ยังคงมี ถึงแม้จะไม่มากแต่ก็เป็นช่วงเวลาที่เก็บเกี่ยวได้ ถึงแม้ว่าจะไม่มากก็ตามที ชายร่างยักษ์กับรถม้าคันใหญ่ การใช้ชีวิตสันโดษนั้นเป็นเหมือนสิ่งที่เขานั้นรู้สึกดี และแน่นอนว่ามันเป็นช่วงเวลาที่เขาจะไม่เกรงใจหากใครเข้ามายุ่มย่ามในช่วงเวลาที่เขาอยู่คนเดียวแบบนี้ แต่ก่อนเขาอาจจะได้เพียงทน แต่ตอนนี้เขาจะไม่ทนอีกต่อไป..



                         การเดินทางผ่านป่าไม้ ท่ามกลางแสงแดดที่สาดส่อง ความโดดเดี่ยวเป็นคำที่อาจจะดูอ้างว้าง มักจะไม่ค่อยใช้กัผู้คนนัก ไม่มีใครชอบความอ้างว้าง แต่ไม่ใช่กับเหวินเส้าเทียน เขาเดินคนเดียวท่ามกลางป่าไม้พร้อมกับรถม้าที่เพิ่งได้มา ข้าวของของเขาตอนนี้ไม่จำเป็นต้องแบกให้เมื่อย เพราะมีรถม้าใส่สัมภาระไว้เรียบร้อย แค่เขาคิดก็รู้สึกอุ่นใจ.. เขาหยิบขวานเพื่อออกไปตัดไม้และนำมาทำเป็นคานเพื่อทำเป็นหลังคาด้านนอก สำหรับทำกระโจมพักค้างแรมกลางทาง กับทำฟืน.. เขามองไปที่รถม้า ก็ที่จะคิดเอาไว้ในใจว่า.. เขาต้องการรถม้าคันใหญ่ๆแบบนี้อีกคัน กับม้าอีกสักสี่ตัวเพื่อลากรถอีกคัน หรือไม่ก็.. สักสามคันก็น่าจะดี.. แต่ก็ได้แค่คิดนั่นล่ะ..


                          เมื่อจัดของในรถเสร็จเรียบร้อบ ชายร่างยักษ์จึงหยิบทวนของตนเองออกไปล่าสัตว์ทำอาหาร.. ได้ลองเรียนรู้ในการล่าสัตว์ด้วยอาวุธดู มันเป้นของมีคมเหมือนกัน น่าจะเอามาล่าสัตว์ได้.. ซึ่งก็ได้กวางป่ามาสองตัว หมูป่ามาสองตัว และพืชผลไม้มาอีกจำนวนนึง เขาทำการนำสัตว์ที่เขาล่าได้ทั้งหมดมาชำแหละและเอาแต่เนื้อ ส่วนพืชผักผลไม้นั้นก็ล้างน้ำให้สะอาด ก่อนที่จะเก็บลงกล่องหวายในรถม้าของเขา เมื่อการหาเสบียงสำหรับเดินทางเสร็จเรียบร้อย เขาจึงเดินทางต่อไป..


                           แต่ก็ด้วยสงคราม มันไม่มีบอกเตือนหรอกว่า เขาจะได้เจอกับภัยอันตรายเมื่อใด ก่อนหน้านี้เขาได้เจอกับโจรป่าและค่ายโจรภูเขา ครั้งนี้ก็เจอเหมือนกัน เป็นกองโจรโพกผ้าเหลือง ดูเหมือนจะเพิ่งทำภารกิจของพวกมันเสร็จกันมา.. ชายร่างยักษ์ที่เห็นก็รู้ได้ทันทีว่าไม่ใช่คนดีแน่ๆ จึงดึงพลองยาวของตนออกจากรถม้า แล้ววิ่งเข้าใส่กองโจรเหล่านั้น ฟาดไม่เลี้ยง บ้างก็เห็นตาของชายร่างยักษืที่เป็นสีแดงสดราวกับยักษ์ ก็พากันทรุดด้วยความกลัว แต่ก็ไม่พ้นเงื้อมมือของเหวินฯไปได้.. เขาจัดการเหล่ากองโจรเรียบร้อย ก่อนที่จะ.. ทำการปล้นสะดมของกองโจรเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นอาวุธ ชุดเกราะ แน่ล่ะ ของๆโจรมันย่อมห่างจากเจ้าของอยู่แล้ว ไม่จำเป็นจะต้องไปคิดว่ามันมีเจ้าของ เพราะเจ้าของใหม่นั้นก็ชิงเอามาจากคนอื่นเช่นเดียวกัน....


                            เมื่อปลดอาวุธและปล้นสะดมเสร็จหมดทุกอย่าง เขาจึงเดินทางต่อไป.. ในตอนนี้ เขาคิดว่าคงจะต้องหางานทำเสียหน่อยแล้ว..



+2 Point ทุกครั้งที่โรลเรียนรู้

+20 EXP ทุกครั้งที่โรลอดทนต่อความทรมานและอื่น ๆ ที่คนทั่วไปทนไม่ได้

+3 Point เมื่อโรลเพลย์ใช้ชีวิตอย่างสันโดษ

-50 ความเครียดจากการอยู่คนเดียว

+15 EXP ทุกครั้งที่โรลสร้างความหวาดกลัวให้ผู้คนจากผิวและนัยน์ตาตนเอง




←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เตากำยาน
รถม้าใหญ่
ทวนสามพยัคฆ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x91
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x200
x100
x100
x100
x100
x100
x200
x200
x200
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x94
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x10
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x94
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x100
x200
x1969
x2
x316
x9
x276
x130
x129
x145
x18
x236
x17
x184
x222
x217
x194
x197
x184
x181
x275
x99
x166
x1
x4
x1
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

อย่าลืมเข้าสู่ระบบนะจ๊ะ เข้าสู่ระบบตอนนี้ หรือ ลงทะเบียนตอนนี้

เว็บไซต์นี้ มีการใช้คุกกี้ 🍪 เพื่อการบริหารเว็บไซต์ และเพิ่มประสิทธิภาพการใช้งานของท่าน (เรียนรู้เพิ่มเติม)

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้