[หมู่บ้านเหมยเซียน] ย่านการค้า

ย่านการค้า

{ หมู่บ้านเหมยเซียน }

【ย่านการค้า】

แหล่งรวมพ่อค้า วานิชและกองคาราวาน ที่นี่มีร้านรวง แผงสินค้าวางตามทุกหัวมุม
หากต้องการสินค้าประเภทใดรวมทั้งสินค้าหายากจากกองคาราวานที่แวะเวียนมาเป็นระยะ
ย่านการค้าเหม่ยเซียนอาจไม่พลุ่งพลานเท่าฉางอัน แต่สินค้าหายากที่นี่มีให้เลือกหา

WenShaotian ดี

                                  ที่ย่านการค้า หมู่บ้านแห่งหนึ่ง


                                   แม้จะไม่มีใหญ่โตอะไรมากนักแต่ก็เป็นย่านการค้าที่ผู้คนพลุกพล่านอยู่ไม่น้อย ชายร่างใหญ่เดินกลับลงมาจากอันติงเพราะเห็นว่ามันเริ่มออกนอกเส้นทางไปไกล และหยุดพักที่หมุ่บ้านแห่งนี้เพื่อที่จะเข้าฉางอัน ไปหาอะไรที่น่าสนใจทำ คนที่ไม่ยี่หร่ะอับอะไรนักอย่างเขา ค่ำไหนก็นอนนั่นได้อยู่ตลอด ถึงแม้ว่าจะแต่งตัวเป็นเหมือนลูกผู้ดีมาจากไหนก็ตาม แต่ก็ใช้ว่าเขานั้นจะต้องทำให้เหมือน..


                                   การเดินทางลงจากอันติงทำให้เขารู้สึกหิว นั่นทำให้เขาแวะหาอะไรกินที่ย่านการค้าของหมู่บ้านแห่งนี้ และดูเหมือนเขานั้นจพต้องสั่งอะไรมากินเยอะมากๆเพื่อให้พอดีกับตัวอันใหญ่โตของเขา ซึ่งนั่นเป็นเหตุให้เถ้าแก่หลายๆคนรู้สึกพอใจที่เขาได้ลูกค้ากระเป๋าหนักสำหรับมื้อนี้แล้ว..


                                    อาหารจานแล้วจานเล่าหมดไปอย่างรวดเร็ว บะหมี่ร่วมหลายชามถูกซดจนไม่เหลือน้ำ แม้แต่ซาลาเปาร่วมหลายเข่งก็หมดไปอย่างรวดเร็วเพราะความหิว..


                                    ในขณะที่แหวินฯกำลังมีความสุขกับอาหารตรงหน้าอยู่นั้นเอง จู่ๆเสียงนึงก็ดังขึ้นมา...


                                    "ช่วยด้วย ใครก็ได้ ช่วยด้วย ไอ้โจรวิ่งราวมันฉกถุงเงินข้าไป ใครก็ได้ช่วยจับมันที" เสียนั้นดังขึ้นมาจากที่ไกลๆ ในขณะที่ผู้คนที่เห็นต่างพากันหันไปมองแต่กลับไม่มีใครเลยซักคนที่จะยืนขวาง..


                                     "ใรคก็ได้ช่วยข้าที" เสียงของเถ้าแก่ผู้น่าสงสารยังคงดังอยู่ตลอดขณะที่ตนเองนั้นก็พยายามวิ่งตามมาอย่างไม่ลดละด้วยหมายจะได้ถุงเงินของตนเองคืนไป แต่ก็ไม่อาจจะวิ่งตามโจรฝีเท้าไวผู้นั้นได้เลย


                                    ในขณะที่โจรวิ่งราวเริ่มย่ามใจเพราะตนนั้นวิ่งออกมาห่างแล้ว จู่ก็มีบางสิ่งร่วงใส่หัวของโจรนั่น


                                    *โพละ*


                                    "อุ้ยย ขอโทษที" ชายร่างยักษืที่นั่งพื้นกินอาหารอยู่สะดุ้งโหยงก่อนเอ่ยปากขอโทษที่ไม่พลองยาวของเขาที่ยาวจนเอนล้มลงไปฟาดเขาที่หัวของโจรวิ่งราวนั้นอย่างพอดีดิบพอดี โจรวิ่งราวนั้นสลบกลางอากาศ เหวินเส้าเทียนค่อยลุกแล้วเอื้อมมือไปหยิบถุงเงินนั้นขึ้นมา คอยเจ้าของที่กำลังวิ่งตามมาเอาคืนไป..


                                    "โอยย แฮกๆๆ สิ้นฤทธิ์จนได้นะไอ้หัวขโมย.. ขอบคุณท่านมากเล- เหวอ" เถ้าแก่ที่หันมาหมายจะขอบคุณไม่ทันได้เห็นว่าคนที่ช่วยเขาไว้นั้นคนหรือยักษ์


                                    "ถุงเงินของท่านสินะ?" ชายร่างยักษ์โยถุงเงินที่มีน้ำหนักอยู่ไม่น้อยให้กับเถ้าแก่ร่างท้วมที่ยังอึ้งค้างกับคนที่ช่วยเขาไว้


                                    "ข ข ข ข ขอบคุณท่านม ม ม ม ม ม มาก..." แล้วก็วิ่งหายจากหน้าของชายร่างยักษ์ไป เหวินเส้าเทียนรู้สึกงงก่อนที่จะหันไปถามเถ้าแก่ที่นำบะหมี่ชามใหญ่มาวางที่โต๊ะ


                                    "ข้าน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?"....

.......

JiTianTao ดี

โรลเผยแผ่ศาสนา

ตอนนี้พวกของจีเทียนเต๋าหลังจากที่ได้ออกจากงานเลี้ยงของแม่นางซุนแล้วนั้นพวกของตนเองก็ได้แวะมาที่ยังหมู่บ้านแห่งหนึ่งใกล้ๆฉางอันเสียหน่อยเพื่อที่ว่าจะได้พักและเผยแผ่ศาสนาให้กับชาวบ้านบ้างในเมื่อตนเองก็ได้แวะมาที่หมู่บ้านนี้แล้วนั้นเอง พร้อมกับที่ตนเองนั้นหาสถานที่สำหรับการที่จะพูดของตนเองหลังจากที่ใช้เวลาหาสถานที่สำหรับการพูดของตนเองได้เรียบร้อยแล้วนั้นจีเทียนเต๋าก็เริ่มการพูดของตนเองทันที

"คาราวะพ่อแม่พี่น้องทุกท่านในหมู่บ้านเหมยเซียนและก็คนทุกคนที่อยู่ ณ ที่นี้ตอนนี้ ข้านั้นมีนามว่าจีเทียนเต๋าวันนี้ที่ข้าได้มายังที่หมู่บ้านแห่งนี้เผื่อเผยแผ่หลักคำสอนของศาสนาไท่หมินลู่ที่อยากให้ทุกคนนั้นได้ฟังกันบ้างสำหรับวันนี้ข้านั้นก็จะมาพูดเรื่องของการแบ่งปันที่ข้านั้นอยากจะให้ทุกคนในแผ่นดินได้มีการแบ่งปันกันให้แก่ทุกคนไม่ได้จำกัดคำว่าแบ่งปันนี้ให้แก่คนในครอบครัวเท่านั้นหรือว่าแค่คนที่ตนเองรู้จักหรือว่าสนิทด้วยเพราะว่าการที่จะจะเข้าใจความหมายของการแบ่งปันนั้นก็คือการแบ่งสิ่งที่ตนเองมีนั้นให้กับผู้อื่นโดยที่ต้องไม่เดือดร้อนตนเองและเป็นการให้โดยที่ไม่หวังสิ่งตอบแทนไม่ใช่ว่าท่านให้พวกเค้าตอนนี้แล้วพอคราวหลังก็ไปทวงสิ่งนั้นกลับคืนมานั้นมันไม่ใช่การแบ่งปันแล้วล่ะ มันคือการให้โดยหวังสิ่งตอบแทนข้าอยากให้ทุกคนนั้นแบ่งปันกันภายในหมู่บ้านเพื่อให้ทุกคนนั้นสามารถที่จะผ่านพ้นเรื่องราวร้ายๆหรือว่าผ่านพ้นหน้าหนาวของปีนี้ไปได้กันหมดทุกคนโดยที่ไม่ได้มีใครจะต้องตายลงไปเพราะว่าความอดอยากหรือว่าความหนาวเหน็บนั้นเอง ขอให้ทุกท่านจงลองคิดไตร่ตรองกับคำสอนของศาสนาไท่หมินลู่กันสักหน่อยเถอะขอรับเพื่อตัวของทุกท่านเองด้วย"

โดยที่จีเทียนเต๋านั้นก็หวังว่าเหล่าชาวบ้านแล้วก็เหล่าผู้คนที่ได้รับฟังคำสอนของตนเองไปนั้นจะได้มีการเริ่มที่จะเปิดใจยอมรับศาสนาไท่หมินลู่กันได้บ้างเนื่องจากว่าสิ่งที่ตนเองบอกไปนั้นก็เพื่อที่จะให้เหล่าชาวบ้านนั้นได้ประโยชน์กันเอง

ใช้ลักษณะนิสัยถ่อมตน
+15ความศรัทธา
เลื่อมใสศรัทธา
+40ความศรัทธา
ติ่งหูยาว
+30ความศรัทธา
หลังตรง
+25ความศรัทธา

(×4 EXP =ค่า ศรัทธา)

@Watcher

XiangShan ดี

ท่องเที่ยวส่านซี

แวะหมู่บ้านเหมย เผยแพร่ความเชื่อ

หลายวันต่อมา หญิงสาวได้ออกเดินทางออกจากป่านอกเมืองซินเอี๋ย เธอเดินทางลงใต้แล้วมุ่งหน้าไปยังฝั่งตะวันตกผ่านเมืองซินเฉิง ซางหยง ฮั่นจง และมาถึงซีฝู่

เธอแวะเมืองเหล่านั้นแต่มิได้ทำหรือแวะอะไรในเมืองเหล่านั้น พอเดินทางออกจากเมืองซีฝู่แล้วเจอหมู่บ้านระหว่างทางที่อยู่ใกล้ๆ

"ถ้าแวะก่อนก็น่าจะดี..." หญิงสาวคิดในใจก่อนคิดว่าน่าจะมาเผยแพร่ที่นี่สักเล็กน้อย เป้นหมู่บ้านที่ไม่ค่อยมาบ่อยๆ เธอจึงขี่ม้าแวะเข้าไปในหมู่บ้าน

ตามปกติเหมือนนักเดินทางทั่วๆไป..

หญิงสาวเดินเข้ามาในหมู่บ้านพร้อมมองไปรอบๆ ที่นี่มีร้านรวง แผงสินค้าวางตามทุกหัวมุม แผงสินค้าก็ดีสมฐานะร้านค้าของหมู่บ้านตามปกติ

เธอมองดูรอบๆก็มีสินค้าประเภทต่างๆอย่างดีรวมทั้งสินค้าหายากจากกองคาราวานที่แวะเวียนมาเป็นครั้งคราว แต่รู้สึกค่อนข้างจะบ่อยกว่าที่หมู่บ้านที่เธอเคยไปผ่านมาเสียอีก

นั่นก็เพราะว่า เป็นหมู่บ้านที่อยู่ติดกับเมืองใหญ่ ชื่อว่าฉางอันอดีตเมืองหลวง

หญิงสาวเองก็คิดคร่าวๆวางแผนต่อจากนี้ว่า เดี๋ยวจะเดินเข้าฉางอันถ้าหากเสร็จธุระในการเผยแพร่ความเชื่อลัทธิจากที่นี่ไปแล้ว กลับไปทัศนาจรบ้านเกิดอีกสักหน่อย.. เราไม่ได้กลับมาหลายปีภูมิภาคนี้หลายปีแล้ว

"แม่หญิง อยากได้อะไรหรือไม่เลือกได้เลยนะ"

"สินค้าหายากทางนี้เลยจ้า"

เมื่อหญิงสาวเดินผ่านก้มีเสียงเร่จากพ่อค้าตามทางเกิดขึ้นบ่อยครั้ง คงเพราะเห็นหญิงสาวมีบุคลิกภาพที่ดีเมื่อเดินผ่านแผงพ่อค้าเหล่านั้น อาจจะคิดว่าเป็นหญิงสูงศักดิ์ก็เป็นได้

ก็เลยพากันเรียกเร่เข้ามา แต่หญิงสาวก็ตอบกลับไปแบบประมาณว่าไม่สะดวกมองดูจริงๆ แต่ก็ขอบคุณที่ชักชวน

หญิงสาวเดินไปจนกระทั่งถึงจุดกลางจตุรัสของหมู่บ้าน เป็นที่ๆมีผู้คนเดินขวักไขว่กันอยู่พอสมควร หญิงสาวคิดอย่างเดิมว่าที่แห่งนี้จะจะเป็นที่ๆเล่าเรื่องของเธอ ณ กลางหมู่บ้านนี้

เหมือนกับหมู่บ้านต่างๆที่เธอเคยผ่านมา และเผยแพร่ความเชื่อของเธอจนเริ่มมีคนศรัทธา กลุ่มเป้าหมายหลักๆของเธอคือกลุ่มสตรีส่วนใหญ่

หญิงสาวได้ที่ๆยืนที่เหมาะสม จึงเริ่มเล่าเรื่อง

"สวัสดีเจ้าค่ะชาวบ้านที่เคารพทุกท่าน ข้าขอแนะนำตัวก่อนว่าตัวข้านาม สวี เซียงซาน เจ้าคะ อันตัวข้านั้นเป็นนักเดินทางเล่าเรื่องมาพักหนึ่งแล้ว

ข้าเองก็อยากจะเล่าเรื่องความเชื่อของข้าให้ทุกๆท่านที่เคารพได้ฟังเจ้าคะ หากผู้ฟังท่านใดเห็นด้วยหรือไม่เห้นด้วยก็โปรดไตร่ตรองได้ตามสะดวกเจ้าค่ะ"

หญิงสาวเริ่มเล่าเรื่อง ทำให้ชาวบ้านบางคนก็เริ่มสนใจเพราะว่าผู้เล่าเรื่องเป็นสตรีที่ดูสง่างามและองอาจ อาจจะมีอะไรน่าสนใจก็เป็นได้

"ทุกท่านทราบดีว่าบ้านเมืองยุคนี้เกิดความยากเข็ญมีโจรผ้าเหลืองก่อกบฏเพราะความทุกข์ยากบนแผ่นดิน แต่ทว่าลัทธิผ้าเหลืองอุบัติขึ้นมาด้วยเป็นเหตุของการขีดรูปและกดขี่ราษฎรอย่างรุนแรง

หลายสิ่งหลายอย่างที่เลวร้ายเหล่านี้ส่งผลให้ผู้คนเลือกเส้นทางที่ใช้ความรุนแรงเป็นทางออก พึ่งพาอภินิหารที่เชื่อถือได้ยาก ขาดการไตร่ตรองกับการใช้สติปัญญาที่ดีในการหาทางออกร่วมกัน

ดังนั้น เราต้องส่งเสริมการเรียนรู้ให้แก่ราษฎรทุกท่านให้มีความรู้ ที่จะรู้เท่าทันเล่ห์กลและเอาตัวรอดในยุคที่วุ่นวายนี้ ไม่ตกเป็นเหยื่อของความงมงายต่างๆที่จะมาหลอกลวง

ราษฎรทุกท่านเจ้าคะ ดังเช่นลัทธิผ้าเหลืองที่มาก่อความวุ่นวายในแผ่นดิน และทำให้กดขี่ขับไล่ผู้เห็นต่างให้ออกไปเจ้าคะ เป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้

ที่สำคัญยิ่ง ข้าต้องการผลักดันส่งเสริมสิทธิสตรีให้เกิดขึ้นบนแผ่นดินเจ้าคะ สตรีเองก็ถูกกดขี่มาด้วยความเชื่อที่มีมาช้านาน ซึ่งความเชื่อกดขี่สตรีนี้เป็นเพียงแค่ความเชื่อของคนกลุ่มหนึ่งเท่านั้น

พวกเราส่งเสริมความรัก ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เห็นอกเห็นใจต่อผู้อื่นเหมือนดั่งจิตใจที่อ่อนโยนของสตรีเจ้าคะ ข้าต้องการให้สตรีมีบทบาทหน้าที่ช่วยเหลือแผ่นดินของเราได้เช่นกันเจ้าคะ

เพราะแผ่นดินที่เราอยู่ไม่ได้มีเพียงหน้าที่ของบุรุษเท่านั้น หน้าที่ของสตรีเองก้มีเช่นกันเจ้าคะ

สตรีทุกท่านที่รับฟังโปรดจงยินดีเจ้าค่ะ ข้าจะต้องนำสิทธิสตรีให้เกิดขึ้นมาแล้วเผยแพร่ไปทั่วแผ่นดินเจ้าคะ"

หญิงสาวเล่าไปในวันนี้ก็จบลงส่วนหนึ่ง สำหรับคำเล่าปราศัยของเธอต้องการส่งเสริมสิทธิสตรี และ...นำสตรีขึ้นสู่ความยิ่งใหญ่ในอนาคตข้างหน้า...

---------------------------

+2 Point จากการโรลให้เกียรติผู้ที่คุย ถ่อมตน

+2 Point ทุกครั้งที่โรลเรียนรู้ ทะเยอทะยาน

+2 Point ทุกครั้งที่โรลใช้กลอุบาย ทะเยอทะยาน

+2 Point จากการโรลใช้แผนการหรือกลอุบาย หูดี

+4 Point เมื่อโรลเพลย์เรียนรู้ นักวิชาการ

+5 Point โรลใช้กลอุบายหรือวางแผน นักวางแผน

+15 EXP จากการโรลสร้างความน่าเคารพศรัทธาต่อผู้พบเห็น หลังตรง

+10 EXP โรลสรรเสริญเหล่าผู้ที่คุยด้วย ถ่อมตน

+5 EXP จากการโรลเพลย์บริหารเสน่ห์ คิ้วหงส์

รวม 17 Point / 30 EXP

---------------------------

ค่าศรัทธา

+15 ความศรัทธา ทุกครั้งที่โรลเผยแพร่ลัทธิหรือ โรลเกี่ยวกับศาสนา ถ่อมตน

+10 ความศรัทธา ทุกครั้งที่โรลเผยแพร่ลัทธิ ทะเยอทะยาน

+25 ความศรัทธา ทุกครั้งที่โรลเผยแพร่ลัทธิ เลื่อมใสศรัทธา

+15 ความศรัทธา ทุกครั้งที่โรลเผยแพร่ลัทธิหรือ โรลเกี่ยวกับศาสนา เลื่อมใสศรัทธา

+50 ศรัทธา เทศนาวันละครั้ง

รวม 115

+ ศรัทธา ตามจำนวน exp ที่ได้รับ x2 // ฐานะ ซินแสนอกรีต

---------------------------

@Watcher

XiangShan ดี

ท่องเที่ยวส่านซี

แวะหมู่บ้านเหมย เผยแพร่ความเชื่อ 2

หลังจากหญิงสาวเดินทางมาถึงหมู่บ้านเหมยในเขตส่านซี มองดูความเหมาะสมของหมู่บ้านนี้แล้วเธอคิดว่าน่าจะสามารถทำการเผยแพร่ความเชื่อลัทธิของเธอ ณ ที่นี้ได้

เธอจึงเลือกสถานที่ๆเป็นตลาดจตุรัสสำคัญของหมู่บ้าน ใช้เป็นที่เผยแพร่ศาสนาความเชื่อของเธอให้ผู้คนในหมู่บ้านได้รับรู้กัน

เมื่อหญิงสาวเผยแพร่ไปในรอบแรก โดยที่เล่าไปทั้งหมดนิ้เองกลุ่มเป้าหมายของเธอหลักๆเลยก็คือ สตรีทั้งหลายที่มาฟังรับ หรืออยู่ในหมู่บ้านนี้เอง

กับหลุ่มเป้าหมายรอง ซึ่งเป็นใครก็ได้ที่ยอมรับฟัง และนำไปไตร่ตรองอย่างมีเหตุผลไม่เข้าข้างใครเพียงฝ่ายเดียว

หลังเล่าเรื่อง หญิงสาวจึงเดินทางไปดื่มน้ำชาที่ดรงเตี๊ยมประจำหมู่บ้านนี้เพื่อดับกระหายเสียก่อน พร้อมกับเดินแวะดูสัญจรไปมาในหมู่บ้านนี้ด้วยจะยิ่งดีมากๆ จะได้เรียนรู้โครงสร้างคร่าวๆของหมู่บ้ายเหมยที่อยู่ติดราชธานีเก่าแห่งนี้

หญิงสาวแวะโรงเตี๊ยมก่อนแล้วสั่งน้ำชาหนึ่งแก้ว ก่อนจะค่อยๆยกดื่มเพื่อดับกระหายทีละอึกสองอึก

"อืม.. รสชาติอร่อยดีนะ.." หญิงสาวคิดในใจพร้อมกับพิจารณารสชาติของชายหมู่บ้านเหมย นับว่ามีเอกลักษณ์ดีมากสำหรับหมู่บ้านแห่งนี้

เธอลองนึกย้อนกลับไปถึงตอนนี่ตนเองดื่มน้ำชาที่หมู่บ้านไท่ซิง รสชาติของที่นั่นอาจจะต่างออกไปจากที่ดื่มในหมู่บ้านเหมยสักเล็กน้อย

เรื่องกลิ่นเองนั้นไม่ค่อยเหมือนที่ๆเคยดื่มมาเท่าใดนัก น้ำชาของหมู่บ้านนี้จะมีกลิ่นหอมน้ำชาปะบนกับ กลิ่นดอกเหมยอันเป็นเอกลักษณ์ของหมู่บ้านนี้ลอยแตะจมูกของเธอ รู้สึกได้แม้กระทั่งในน้ำชา

"....."

หญิงสาวเองก็ดืม่น้ำชาจนหมดแล้ว เธอจึงนำแก้วคืนให้เถ้าแก่ร้ายนน้ำชากับจ่ายค่าน้ำชาให้เถ้าแก่เรียบร้อย หญิงสาวจึงค่อยเดินออกจากโรงเตี๊ยมแล้วมุ่งหน้าออกไปยังตลาดเช่นเดิม

เธอเดินกลับมายังเขตจตุรัสย่านการค้าอีกครั้ง ทว่าที่นี่เองผู้คนก้ยังคับคั่งเช่นเดิม เต็มไปด้วยผู้คนและแผงสินค้า สองข้างทางก็มีต้นดอกเหมยรายล้อมเป็นระยะๆ ช่างเป็นบรรยากาศที่ดีนัก

แต่ถ้าหากเราเอาข้อดีของหมู่บ้านมาผสมผสานกับความเชื่อลัทธิเราแล้วล่ะก็ ลองคิดดูคร่าวๆว่าจะเป็นสถานที่ๆดีมากแค่ไหน หมู่บ้านที่สงบสุข ผู้คนมีจิตใจดี มีความรู้กันถ้วนหน้าเป็นประชากรที่มีคุณภาพ

และที่สำคัญการปลูกฝังสิทธิสตรีให้มีความเท่าเทียมกันบนแผ่นดิน นั่นเป็นสิ่งแรกที่หญิงสาวต้องการ

เธอหาจุดเหมาะกลางย่านจตุรัส แล้วเริ่มเล่าเรื่องอีกครั้งนึง

"ท่านผู้รับฟังที่เคารพรักทุกท่านเจ้าคะ กลับมาพบกับข้าอีกครั้ง สวีเซียงซานเจ้าคะ หลังจากที่ข้าได้พูดไปในครั้งแรกแล้วว่าการสร้างความเท่าเทียมบนแผ่นดินนี้

ย่อมมีหลายปัจจัย หากทุกคนเปิดใจและยอมรับสิ่งเหล่านี้ แผ่นดินจะอยู่อย่างสงบสุขได้โดยไม่มีการกดขี่และขัดแย้งได้เจ้าคะ"

หญิงสาวเริ่มกล่าวต่อ ด้วยท่าทางกิริยาที่สง่างามทำให้ดึงดูดผู้ฟังได้บางส่วน แต่ส่วนใหญ่น่าจะเป้นผู้ฟังสตรี

" ท่านผู้ฟังที่เคารพเจ้าคะ หมู่บ้านที่สงบสุข แผ่นดินที่ดีเกิดจากการปกครองอย่างสงบสุข ไม่มีการขูดรีดแย่งแยกชนชั้น

ทุกคนได้รับการศึกษาที่ดี แก้ปัญหาด้วยปัญญาและสติมากกว่าการใช้ความรุนแรง มองต้นตอของปัญหาแล้วแก้ไขมันมิใช่มองปลายเหตุแล้วแก้ไขมัน

ปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตที่มองการแบ่งแยก ชายหญิง เสียใหม่ให้มีการเคารพซึ่งกันและกันเจ้าค่ะ

เราต้องพึงนิยมการปลูกฝังการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ รู้รักกตัญญูจริงใจ ที่สำคัญเรียนรู้สิทธิสตรีให้เกิดขึ้นบนแผ่นดินนี้เจ้าค่ะ การที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งแก้ปัญหาเพียงฝ่ายเดียวโดยไม่มีการชักถามความสมัครใจของผู้คนเบื้องล่าง

เป้นการตัดสินใจที่เอื้อต่อผลประโยชน์กลุ่มนั้น บ่งบอกว่าไม่สนใจพวกเราชาวรากหญ้า หรือราษฏรส่วนใหญ่จนเกิดความไม่สงบขึ้นบนแผ่นดินของเรา

ดังนั้น การดึงสิทธิสตรีขึ้นมาจึงเป้นเรื่องสำคัญที่จะปรับปรุงทัศนคติเกี่ยวกับทางเพศขึ้นใหม่ แนวคิดกดขี่ผู้ยากไร้และการศึกษาไม่ทั่วถึงต้องหมดไปจากแผ่นดินเจ้าค่ะ

แผ่นดินจะดีขึ้นได้เมื่อทุกคนมีความรู้ความสามารถ สิทธิสตรีถูกดึงขึ้นมาใช้บนแผ่นดินอย่างเต็มภาคภูมิ

สตรีในหมู่บ้านและผู้รับฟังทุกๆท่านที่เคารพเจ้าคะโปรดจงยินดี ข้าจะผลักดันให้่สิทธิและเสรีภาพของสตรีให้เกิดขึ้นบนแผ่นดินให้ได้เจ้าค่ะ เพื่ออนาคตอันรุ่งโรจน์และแผ่นดินที่ดีกว่าเจ้าคะ

ขอฝากไว้เพียงเท่านี้เจ้าคะ"

หญิงสาวกล่าวเล่าเรื่องจบลงก่อนที่หญิงสาวค้อมคำนับให้ผู้ฟังทุกๆท่านที่อุส่าห์เสียสละเวลามาฟังหญิงสาวกล่าวในวันนี้ เธอมีความภูมิใจอย่างเต็มเปี่ยมที่จะทำให้แผ่นดินดีขึ้น เป็นของทุกๆคน และสตรีทุกๆคนที่โดนกดขี่มาช้านาน

มันถึงเวลาแล้ว...

---------------------------

+2 Point จากการโรลให้เกียรติผู้ที่คุย ถ่อมตน

+2 Point ทุกครั้งที่โรลเรียนรู้ ทะเยอทะยาน

+2 Point ทุกครั้งที่โรลใช้กลอุบาย ทะเยอทะยาน

+2 Point จากการโรลใช้แผนการหรือกลอุบาย หูดี

+4 Point เมื่อโรลเพลย์เรียนรู้ นักวิชาการ

+5 Point โรลใช้กลอุบายหรือวางแผน นักวางแผน

+15 EXP จากการโรลสร้างความน่าเคารพศรัทธาต่อผู้พบเห็น หลังตรง

+10 EXP โรลสรรเสริญเหล่าผู้ที่คุยด้วย ถ่อมตน

+5 EXP จากการโรลเพลย์บริหารเสน่ห์ คิ้วหงส์

รวม 17 Point / 30 EXP

---------------------------

ค่าศรัทธา

+15 ความศรัทธา ทุกครั้งที่โรลเผยแพร่ลัทธิหรือ โรลเกี่ยวกับศาสนา ถ่อมตน

+10 ความศรัทธา ทุกครั้งที่โรลเผยแพร่ลัทธิ ทะเยอทะยาน

+25 ความศรัทธา ทุกครั้งที่โรลเผยแพร่ลัทธิ เลื่อมใสศรัทธา

+15 ความศรัทธา ทุกครั้งที่โรลเผยแพร่ลัทธิหรือ โรลเกี่ยวกับศาสนา เลื่อมใสศรัทธา

รวม 65

+ ศรัทธา ตามจำนวน exp ที่ได้รับ x2 // ฐานะ ซินแสนอกรีต

---------------------------

@Watcher