|
"ผกาทั่วโถงอวลกลิ่นหอมแก่แขกเหรื่อ กระบี่คมเคยเกรียงไกรดั่งวีรบุรษ ข้ารังเกียจลมฝนอันไม่แน่นอน แต่ไฉนสองสิ่งนี้กลับไม่แยกออกจากกัน" -ไข่มุกนิลแห่งเจียงเยี่ย-
ชื่อทางการ: หวัง ฟู่เหยา | 王福耀 | Wángfúyào ภูมิลำเนาบ้านเกิด: เจียงเยี่ย วันเกิด: 7 ตุลา เจี้ยนหนิงศก ปีที่ 3 (คศ. 170) ธาตุประจำตัว: ทอง-หยาง ปีนักษัตรประจำตัว: จอ
ชื่อมารดา: หวังฟูเหริน (ฮวา เจี่ยอิง)
เห็นอกเห็นใจ | ชอบเข้าสังคม | เที่ยงธรรม
จิตใจงามเสมือนหน้าตา เป็นสตรีที่อ่อนนอกแข็งในพร้อมจะปกป้องผู้ที่อ่อนแอกว่าและไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาชีวิต มีใจเอื้อเฟื้อแม้ในยามทุกข์ยาก รักพวกพ้อง เชื่อมั่นและศรัทธาต่อมิตรสหายที่ตนเลือกแล้ว เปล่งประกายในแวดวงสังคมดั่งอัญมณัน้ำงาม คบปะมิตรไม่เถามไถ่ที่มาย่องย่องผู้มีความสามารถ รักความยุติธรรม ตาต่อตาฟันต่อฟันเมื่อพบเห็นความไม่เป็นธรรม ยืดหยัดอยู่ข้างความเป็นธรรมโดยไม่สนว่าจะต้องต่อกรกับอำนาจที่แข่งแกร่งกว่า หลังตรง | น่ารัก | คิ้วหงส์ | รักร่วมเพศ -สตรีผู้สูงโปร่งและเลิศด้วยบุกคลิกที่ได้รับการอบรมมาในฐานะคุณหนูของตระกูลขุนนางเก่าแก่ -ใบหน้าผิวพรรณละมุนตา เฉิดฉันท์ดั่งดอกฉาฮวาท่ามกลางแสงตะวัน มีรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความสดใส -คิ้วเรียวเชิดสูง ลักษณะของผู้มีบุญวาสนา งดงามตราตรึงใจ -ความฝังใจในอดีตจากที่ปฎิเสธความรุ้สึกตนเองก็เริ่มที่จะให้คุณค่าแม้ว่าอีกฝ่ายจะเป้นเพศเดียวกัน
ศาสนา: พุทธ ความสามารถพิเศษ: ว่ายน้ำราวกับปลา, ช่ำชองศาสตร์การสร้างเรือเดินสมุทร, มีความรุ้เรื่องกฎหมาย, จิตใจเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่น, วิชากระบี่ป้องกันตัวได้ งานอดิเรก: ถักทอผืนผ้า หลอมสร้างศาสตรา แต่งลำนำบทเพลง วิจารณ์ยุทโธปกรณ์ ถกข้อกฎหมาย ฝึกอาชา ร่ายรำกระบี่ ศึกษาศาสตร์โยธา ต่อแบบจำลองเรือเดินสมุทร คติประจำใจ: อยู่อย่างไร้ความละอาย ตายอย่างวีรสตรี ฝากชื่อทิ้งไว้ในเงาประวัติศาสตร์ มีชื่อเสียงในด้าน: ไข่มุกนิลแห่งเจียงเยี่ย - หนึ่งในห้าสตรีเลื่องชื่อด้านความสามารถและความงามในนครแห่งสายน้ำ ปณิธาน/อุดมการณ์: คาดหวังจะพิชิตความอยุติธรรมโดยไม่ลืมเลือนตัวตนแต่แรกเริ่ม, ค้นหาผู้ที่สามารถฝากฝังความรักได้จวบจนชั่วชีวิต
จุดแข็ง: วิชากระบี่สามารถป้องกันตัวได้, ชั้นเชิงบริหารสเน่ห์ระดับสังคมชั้นผู้นำ, ความเที่ยงธรรมเด็ดเดี่ยว จุดอ่อน: จิตใจไม่อภัยต่อความแค้นผู้ใดทำลายครอบครัวนาง ผู้นั้นคือศัตรูที่ต้องชดใช้, ถูกผูกมัดด้วยบุญคุณช่วยชีวิต, มุทะลุเป็นอย่างสูง
สีผิว : เนียนนวลดั่งไข่มุก สีผม : ดำเงางามทิ้งตัวราวกับม่านน้ำตกสะกดใจ ใบหน้า : ใบหน้ารูปไข่เครื่องหน้าอ่อนหวานละมุน มีดวงตาที่เด็ดเดี่ยวมุ่งมั่นไม่ยอมคน คิ้วหงส์เฉิดฉายและดึงดูดความเอ็นดูแก่คนรอบข้าง ริมฝีปากอวบอิ่มแดงฉ่ำ ร่างกาย : สูงโปร่งและมีส่วนที่คอดเว้าสมสตรี ไหล่กลมกลึงช่วงลำตัวแข็งแกร่งปราดเปรียวจากการฝึกฝนกระบี่
ถือกำเนิดในเจียงเยี่ยช่วงเวลาดินแดนมั่งคั่งอุดมสมบูรณ์ ตระกูลหวังคือบ้านเก่าของสนมหวังเหม่ยเหรินมารดาแท้ๆ ของหวังจื่อเสีย ก่อนที่จะเกิดเหตุร้าย นางใช้ชีวิตอย่างคุณหนูคนเล็กของบ้านที่ได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดี บิดาของนางเป็นขุนนางหัวก้าวหน้าจึงปล่อยให้บุตรชายหญิงได้เลือกเรียนรุ้ตามสิ่งที่สนใจ ฟู่เหยากับพี่ชายจึงสลับกันเรียนวิชากระบี่และเย็บปักถักร้อย พวกเขาในวัยเยาว์คิดเพียงแค่ว่าวันหน้าจะได้ใช้สิ่งที่ร่ำเรียนสร้างชื่อให้วงศ์ตระกูล ศาตร์ความรุ้ของนาอาจมิใช่สิ่งที่ผู้คนเอาไปล่ำลือกันเมื่อเทียบกับวีรกรรมที่น่าสนใจและชวนหัวตลอดช่วงการเติบโตจากเด็กสุ่วัยสาว
เมื่ออายุได้ 7 หนาว ฟู่เหยาน้อยออกไปเล่นกับเหล่าเหล่าเด็กในเมืองแล้วเห้นว่ามีน้ำล้นทะลักออกจากฝายกั้นท่วมเขตที่พักอาศัย พรากเด็กวัยใกล้เคียงกับนางไปจำนวนมาก วันถัดมาฟู่เหยาจึงปรึกษากับบิดารณรงค์ให้ชาวบ้านและเหล่าชนชั้นสูงในเมืองส่งลูกหลานเข้าฝึกฝนการว่ายน้ำ โดยมีนางเป็นครูฝึกอายุเก้าขวบ แน่นอนว่ามีทั้งผู้เห็นว่ามันมีประโยชน์และกลุ่มคนที่เสียดสีหาว่าตระกูลหวังจุ้นจ้านเรื่องผู้อื่น
พออายุได้ 9 หนาว ฟู่เหยาเรียกร้องที่จะไปสำนักศึกษาเช่นเหล่าพี่ชาย แม้ว่าลัทธิขงจื้อจะให้การศึกษาเป็นศิษย์ของบุรุษ ทว่าสกุลหวังก็ไม่อาจทนการรบเร้าและออดอ้อนของลุกสาว พวกเขาให้ลูกชายคนรองและเสี่ยวฟู่เหยาสลับกันปลอมตัวเข้าสำนักบัณฑิตจนได้พบปะเป็นสหายกับเหล่าคุณชายผู้มีการศึกษามากมายในเมือง
กิจการของสกุลหวังหลังจากผู้เป็นปู่เกษียณตนเองกลับบ้านเก่า คือการเปิดอู่ต่อเรือเดินสมุทรให้ราชสำนัก พวกเขาทุ่มเทรับใช้แดนฮั่นด้วยความพักดีแม้จะไร้ตำแหน่ง ความมั่งคั่งของสกุลหวังจึงเป็นที่ริษยาและชื่นชมของวงการค้า พวกเขาสร้างพันธมิตรด้วยการให้ฟู่เหยาน้อยหมั้นหมายกับบุตรชายสกุลเสิ่นเมื่อเห็นว่าเด็กทั้งสองเข้ากันได้ดี
ต่อเมื่อญาติทางลั่วหยางส่งตัวบุตรีอีกสายเข้าไปเป็นสนมในองค์จักรพรรดิ์ หวังเหม่ยเหรินให้กำเนิดองค์ชายนี่จึงไปกระตุ้นความริษยาของเหอโฮ่วให้สังหารนางและวางแผนกำจัดหวังจื่อเสีย แน่นอนว่าตัดรากย่อมถอนโคน คนตระกูลหวังในลั่วหยางถูกกวาดล้าง แม้แต่อีกสายตระกูลทางเจียงเยี่ยเหอโฮ่วก็ไม่อาจละเว้นผู้ที่จะมาเป็นกำลังให้เสี้ยนหนามโอรส คืนเดียวกันกับที่หวังเหม่ยเหรินไปน้ำพุเหลือง จวนสกุลหวังในเจียงเยี่ยก็ลุกโชนในกองเพลิง ฟู่เหยากับพี่ชายหลบหนีออกมาได้ด้วยการช่วยเหลือของตระกูลเสิ่น หลังเห็นภาพมารดาแท้ๆ ถูกมือสังหารรัดคอจนสิ้นใจฟู่เหยาถูกพาตัวออกมาในสภาพจิตใจบอบช้ำในอ้อมแขนของคุ่หมั้นตน ทีริมหน้าผาเมืองเจียงเยี่ยเขาพยายามเรียกสติไม่ไห้นางที่สูญสิ้นทุกอย่างกระโจนลงเหวเพื่อจบชีวิตตน
ยามอรุณรุ่งอีกครั้งฟู่เหยาจึงสาบานว่าจะทำทุกวิถีทางเพื่อเฝ้ามองศัตรูของนางและรอวันที่อีกฝ่ายเพลี่ยงพล้ำ เมื่อนั้นนางจะชำระหนี้เลือดให้ครอบครัวทั้งเจ็ดสิบสี่ชีวิต ไม่ให้ตกหล่นไปแม้แต่คนเดียว หลังตัดสัมพันธ์กับคู่หมายเพื่อความปลอดภัยของตระกูลเสิ่นทัง้สองจึงไม่อาจติดต่อหรือแสดงไมตรีต่อกันได้อีก นับเป้นความช่วยเหลือครั้งสุดท้ายก่อนฟู่เหยาจะเลือกใช้ทุนรอนไปสร้างกิจการและใช้ฐานะแม่ค้าคาราวานออกเดินทางไปทั่วดินแดนเพื่อออกตามหาครอบครัวที่ยังเหลืออยู่ รวมไปถึงลู่ทางที่จะทวงคืนความเป็นธรรมแก่ดวงวิญญาณในปรภพ
| 
[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2022-10-11 17:11:01
