[หมู่บ้านเหมยเซียน] หอวิฬาร์ราตรี

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2021-10-27 20:25:49 |โหมดอ่าน

หอวิฬาร์ราตรี
{ หมู่บ้านเหมยเซียน }






【หอวิฬาร์ราตรี】

หอแห่งนี้เกิดขึ้นโดยอดีตพ่อค้าข้าวที่เบื่อจากการค้าข้าว
อันได้กำไรน้อยนิด จึงนำทรัพย์สินทั้งหมดมาก่อสร้างหอนางโลม
ให้วิจิตที่สุดเท่าที่จะทำได้ ด้านในตกแต่งด้วยภาพงานศิลปะ
ตรงกลางมีลานกว้างวงกลมผืนหนึ่ง ล้อรอบด้วยสระน้ำขนาดย่อม
มีสาวงามผลัดขึ้นมาร่ายรำบนลางกว้าง สับเปลี่ยนหมุนเวียนทุกวัน




เถ้าแก่ หลี่ เหอซิน
อุปนิสัย
เถ้าแก่ผู้มีความสุขุมได้ทุกสถานการณ์ ให้ความเป็นธรรมต่อทุกฝ่าย
เนื่องจากเป็นนิสัยที่ติดมาสมัยยังเป็นพ่อค้า แต่ความเจ้าเล่ห์
เสแสร้ง เล่นละคร ในวงการค้าต่างเป็นที่รับรู้โดยทั่วกัน







ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2021-10-27 20:26:53
[การใช้บริการสตรีในหอ]




(1) ทุกครั้งที่ท่านมาใช้บริการ หากจะใช้บริการสตรีในหอแบบส่วนตัว

(2) ค่าตัวสตรีในหอ รับใช้บุรุษทุกอย่าง มีด้วยกัน 2 รูปแบบ
- แบบชั่วคราว 1 ชั่วยาม (2ชั่วโมง) : 40 ตำลึงเงิน+ภาษีเมือง [เริ่มต้น 7%] สามารถลดความเครียดได้ 40 หน่วย
- แบบค้างคืน: 100 ตำลึงเงิน+ภาษีเมือง [เริ่มต้น 7%]  ~ สามารถลดความเครียดได้ 90 หน่วย

(3) ค่าตัวสตรีในหอ ไม่ขายตัวขายแต่ศิลปะ มีด้วยกัน 2 รูปแบบ
- แบบชั่วคราว 1 ชั่วยาม (2ชั่วโมง) : 15 ตำลึงเงิน+ภาษีเมือง [เริ่มต้น 7%] สามารถลดความเครียดได้ 15 หน่วย
- แบบค้างคืน: 60 ตำลึงเงิน+ภาษีเมือง [เริ่มต้น 7%]  ~ สามารถลดความเครียดได้ 60 หน่วย

* กรณีซื้อให้ ผู้ติดตาม *
* หากเป็นนางโลมทั่วไป ได้รับ +10 EXP , (หากเลือกแบบขายตัวได้โบนัสเพิ่ม) +3 Point *
* หากเป็น NPC นางโลม ตัวท๊อป ได้รับ +15 EXP , (หากเลือกแบบขายตัว ได้โบนัสเพิ่ม) +6 Point *

(4) โปรดเขียนโรลเพลย์ใช้บริการด้วยภาษาที่ไม่อนาจาร ลามกจนเกินไป หากใครอยากระบายความอดอั้นสนองนี๊ดตนเอง
ทางทีมงานก็ไม่ได้ว่าอะไรให้อิสระท่าน แต่ขอให้ท่านให้คลิกที่ไอคอน กุญแจ เพื่อล็อกโพสต์ ตั้งโพสต์เป็นแบบส่วนตัว ไม่ให้โพสต์เป็นสาธารณะ





←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
จั่วซื่อจ้วนจ้วนจ้วน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9999
x1
x1
x2
x12
x5
x635
x240
โพสต์ 2021-10-28 22:10:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เมามาย
        ครั้งหนึ่งคราวไปส่งมู่อิงยังเมืองอู๋เว่ยแดนเหนือ  พวกเขาสองคนผ่านเมืองจินเฉิงแวะอารามต้ายื่อหยูไหลก็ได้พบหลวงจีนเช่นนี้  ทว่าพระเฒ่าเมืองซีฝู่ให้ความรู้สึกว่าฟังง่าย  ไม่ต้องทำความเข้าใจซ้ำซ้อน  คิดตามเพียงเล็กน้อยก็เข้าใจได้ในทันที  นี่คือความแตกต่างในวิธีการแสดงธรรมและเปรียบเทียบได้ง่าย  หากวัยชรามิต้องขบคิดเยอะย่อมมองออกได้ว่านักบวชผู้นั้นมีความเข้าในพระคัมภีร์จนสามารถถ่ายทอดออกมาให้คนเข้าใจได้  กระทั่งหญิงชราที่กำลังเดินแบกอยู่นี่ยังมีความรู้สึกปลื้มปีติไม่จางหาย  น่าให้หลี่หย่งเมี่ยวมาสนทนาธรรมด้วย  เพราะน้องสาวตัวดีชอบที่จะทายปัญหาเล่นสนุกกับของจำพวกนี้  ใครใช้ให้ตระกูลหลี่มียอดอัจริยะ เจ้าปัญญามาอยู่ในตระกูล  หลี่ซีซวนก็แทบไม่ได้รับความเอฺ็นดูจากคนในตระกูลเท่าที่ควร  ซึ่งเขาก็ไม่ได้สนใจในจุดนี้อยู่แล้ว  เพียงพี่น้องรักกันมิแตกแยกที่เหลือปล่อยให้เป็นอากาศธาตุ  ได้ดีขึ้นมาก็เอาหน้าเที่ยวอวดคนอื่นเขาไปทั่วจนจำได้ว่าหลี่หย่งเมี่ยวใช้วาจาเฉียดเฉือน  ไม่เกรงใจอาวุโสในบ้าน  เถ้าแก่หลี่นิ่งเฉยเพราะอยากยืมมือบุตรสาวสั่งสอนพวกปากมากซักครา  หลังจากนั้นมาคงามสงบสุขคืนสู่คนในตระกูล  แต่นั้นมันหลังจากที่เขาไปรับราชการทหารแล้ว
        พวกเขาเดินทางมาถึงเหม่ยเซียนอีกเมืองเดียวก็จะถึงเมืองเกิดของหลี่ซีซวน  ที่นั้นหญิงชราน่าจะได้เจอคนชอบเอ็นดูคนสูงวัยอย่างหลี่หย่งเมี่ยว  ช่วงระยะเวลาหนึ่งน้องสาวคนนี้ชอบไปเดินหมากล้อมกับปู่บ่อยครั้ง  ภายหลังจากที่พี่ชายของนางออกไปรับราชการทหาร  ฝึกฝนนานวันวันเข้าฝีมือด้านหมากล้อมเหนือกว่าบิดาและปู่  แต่นางเลือกจะออมมือเวลาเล่นหมากล้อมกับปู่  เพราะรักและเอ็นดูปู่มากที่สุดไม่นับบิดากับมารดาในบ้าน  
        หอนางโลมวิฬาร์ราตรีโดดเด่นและแปลกตากว่าทุกที่ที่คนชอบความสำราญเคยทัศนามา  มันดึงดูดและสะกดคนได้ตั้งแต่เดินเข้ามาภายในหอนางโลม  ลานกว้างตรงกลางล้อมรอบด้วยสระน้ำขนาดย่อม  มีดอกบัวลอยเด่นสี่ทิศ  สตรีนางหนึ่งยืนร่ายรำอ่อนช้อย  ด้านข้างมีวงดนตรีบรรเลงไม่ขาดสาย  ตามจริงไม่ควนพาหญิงชรามายังสถานที่แบบนี้แต่จนใจเพราะทิ้งไว้ที่อื่นมิได้  เขาทำแบบเดียวกับที่เคยทำเมื่ออยู่ด่านเฉินซาง  จ้างสตรีกลุ่มหนึ่งดูแลหญิงชราดุจดูแลมารดาของตนเอง  แล้วเดินแยกขึ้นไปชั้นบน  เขาตั้งใจมาหาความสำราญในงานศิลปะกลับไม่คิดว่าที่เหม่ยเซียนนี้จะมีคนชมชอบเช่นเดียวกับเขามากมายขนาดนี้
        หลี่ซีซวนเดินเข้าห้องของเถ้าแก่วัยชราผู้หนึ่งที่เพิ่งออกจากห้องมาพอดี  ยืนสบตาชั่วครู่แต่ยาวนานเป็นนิรันดร์  สายตาดั่งกำลังประลองกำลังจิตมิปาน  มันกระแทกไหล่เขาทันทีที่เดินจากไป  ร่างยืนนิ่งปานขุนเขาพลางสกัดขาของมันจนจะคะมำทิ่มพื้น  แล้วเดินเข้าห้องไปอย่างไม่สนใจว่ามันจะเสียหน้าต่อสตรีในหอนางโลม  เพียงเห็นว่าเป็นบัณฑิตแล้วจะไร้เขี้ยวเล็บในการประชัน  เพิ่งเข้าใจเถิดว่านั้นคือด้านของเขาที่อยากให้คนทั่วไปเห็นเท่านั้นเอง  เดินเข้ามานั่งด้านในห้องที่มีชุดน้ำชาไว้รอท่าแล้ว  มิทันไม่นั่งสำราญใจพักหายใจทั่วท้อง  สตรีนางหนึ่งเดินเข้ามานั่งตรงข้ามพอดี
   "คุณชาย ท่านทำให้เถ้าแก่ผู้หนึ่งเสียหน้าแล้ว เกรงว่าท่านจะออกจากที่นี่ลำบากแล้ว"  การทักทายของสตรีมาพร้อมด้วยความห่วงใย พลางยิ้มแก้มปริ
   "ใยข้าต้องมากังวลกับชายชราผู้นั้น  ที่นี่ข้าเดินออกได้ง่าย อย่าได้กังวลมากไปเลย"  มันคงคิดเอานักเลงมาทำร้ายเขาเป็นแน่  เเววตาบ่งบอกถึงความมีแผนการอยู่ในใจ  แค่คนแก่คนหนึ่งเท่านั้น
   "คุณชายช่างไม่กลัวสิ่งใดโดยแท้" นางมองดูท่าทางปล่อยตัวตามสบายไร้กังวล  แววตาไม่สนใจต่อสิ่งรอบข้าง  เถ้าแก่เฒ่าไม่สามารถทำสิ่งใดให้ขนของราชสีห์สะเทือนได้เลย  เช่นนั้นมิสู้ขับกล่อม ร้องขับขานให้ราชสีห์ตัวนี้สำราญใจมิดีกว่าหรือ
มือซ้ายถือโลก  มือขวาถือท้องฟ้า  
สายฟ้าสิบทิศพุ่ออกมาจากฝ่ามือ  เปลี่ยนเวลาเป็นปีอย่างรวดเร็ว
สามพันครั้งไม่เคยเห็น  ถือดอกไม้ในมือซ้ายและเต้นรำด้วยดาบในมือขวา
หิมะนับหมื่นปีตกลงมาที่หว่างคิ้วของข้า  
น้ำตาหยดหนึ่ง นั้นข้า
นิ้วด้วยมือซ้ายและมัดเชือกด้วยมือขวา  เรือข้ามฝากโจวจี ในแม่น้ำหวางฉวน
เมื่อทุกข์ได้ดอกบัวแดง  อย่าหยุดให้ความคิดฟุ้งซ่าน
ชี้นิ้วซ้ายไปที่ดวงจันทร์แล้วลากเส้นสีแดงด้วยมือขวา  มอบความรักที่ปราถนาให้เจ้าและข้า
ท่ามดลางแสงจันทร์  เจ้าและข้า
มือซ้ายกลายเป็นขนนก มือขวากลายเป็นเกล็ด หนึ่งชีวิตบนเมฆ หนึ่งชีวิตในป่า
ขอใช้ลักษณะฝุ่นเล็ๆตามใจชอบ ปรากฏอยู่ทั่วแผ่นดิน
ข้าจับเจ้าด้วยมือซ้ายและวางเจ้าลงด้วยหรือขวาของข้า
เมื่อเจ้าประสานมือของเจ้าเข้าด้วยกัน ทั้งหมดถูกนำกลับเข้าไปไว้ในหัวใจของเจ้า
มันเป็นเพลงที่นางแต่งขึ้นมาใหม่  เนื้อร้องบางคำยังฟังไม่รื่นหูอยู่บ้าง  หากชายพเนจรคนนี้ยังฟังมันด้วยความเพลิดเพลินใจ  ขอมีเพียงเพลงขับขานให้ฟังสะดุดไปบ้างกลับมองว่าไม่ใช่ปัญหาใดๆ ท่วงท่าสำราญใจคงมีเพียงผู้ที่ผ่านเรื่องราวยากลำบากมามากเท่านั้น  จึงแสดงท่าทีไม่สนใจโลกเช่นนี้  หลี่ซีซวนดื่มชาจอกสุดท้าย  ลุกขึ้นเดินออกจากห้องลงมายังชั้นล่างให้บริกรไปตามพาหญิงชราออกมา  แปลกใจไม่พบเถ้าแก่จอมโมโหร้าย  เขาแบกหญิงชราขึ้นหลังพาออกเดินทาง  ยังต้องเดินทางอีกยาวไกลเพราะหญิงชรายังไม่มีทีท่าจะบอกว่ามันใกล้จถึงบ้านของนางเลย





←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตำราเลี่ยจื่อ
ม้าเฟิ่งหวง
กระบี่ร้อยกฎ
เตากำยาน
หน้ากากขาว
เกราะเกล็ดมังกร
ผ้าคลุมไท่หลง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x55
x2
x4
x3
x1
x3
x8
x3
x15
x19
x20
x20
x10
x1
x1
x1
x1
x9
x6
x10
x1
x2
x30
x3
x10
x2
x1
x3
x15
x35
x2
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

อย่าลืมเข้าสู่ระบบนะจ๊ะ เข้าสู่ระบบตอนนี้ หรือ ลงทะเบียนตอนนี้

เว็บไซต์นี้ มีการใช้คุกกี้ 🍪 เพื่อการบริหารเว็บไซต์ และเพิ่มประสิทธิภาพการใช้งานของท่าน (เรียนรู้เพิ่มเติม)

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้