[เมืองจูหยา] หอตำรากัวกู่

หอตำรากัวกู่

{ เมืองจูหยา }

【หอตำรากัวกู่】

ที่เเห่งนี้เป็นสถานที่รวบรวมตำราที่ใคร ๆ ก็สามารถมาอ่านได้
โดยตำราที่รวมอยู่ในที่แห่งนี้นั้นเป็นตำราที่ได้รับมาจากผู้อื่นทั้งสิ้น
เพื่อแบ่งปัญให้กับผู้ที่ต้องการศึกษาหาความรู้ ทั้งนี้ก็มิมีใครทราบได้ว่า
ตำราในที่แห่งนี้จะมีตำรามีค่าซุกซ่อนอยู่หรือไม่

ทุกท่านสามารถมาโรลเพลย์ทำงานพาร์ทไทม์ประจำวัน
ค่าจ้าง: 300 อีแปะ - 7 EXP (รายวัน)

ผู้ดูแลหอ: หยาง จือ
อุปนิสัย:
เป็นคนที่เข้าหาคนอื่นได้ง่าย มักจะคอยแนะนำใครก็ตาม
ที่ต้องการหาตำราความรู้ ซึ่งในระหว่างวัน
ชายผู้นี้ก็มักจะเดินไปทั่วหอตำราเพื่ออ่านตำราต่าง ๆ มิให้ลืมเลือนเนื้อหา

[เควสส่งของ] มอบของขวัญแก่สหาย

หยาง จือ

"ความรู้ไร้พรมแดนไม่มีจุดสิ้นสุด"

"หากเจ้าจะแสวงความรู้ จงเดินทางหมื่นลี้ตามคำกล่าวซือหม่าเซียน"

::.คำอธิบายเควส.::

- คำในวงเล็บ อาทิ (พ่อหนุ่ม/สาวน้อย) เลือกคำใดคำหนึ่งมาใช้ ให้เข้ากับคุณ -

- [...] สีน้ำเงิน คือ โรลคำพูดเฉพาะคนมีลักษณะนิสัยตามที่ระบุ -

.: เงื่อนไขเกณฑ์ :.

- มีชื่อเสียงหัวดี  หากคุณหักหลังหยางจือจะกลายเป็น [หัวเลว] โดยทันที -

- และได้นับหัวใจดำกับ NPC ทั้งหมดบนเกาะไห่หนานแห่งเมืองจูหยา 5 หัวใจดำ ทันที -

- เข้าร่วมได้เพียง คนเดียว เท่านั้น -

- ระยะเวลารับภารกิจ: 23-26 เดือนสือเยว่ จงผิงศกปีที่ 1 -

- โปรดเตรียมพื้นที่ว่างสัมภาระให้ดี เพราะหากไม่พอคุณจะรับภารกิจไม่ได้ -

.: โรลเพลย์ :.

      - สร้างสตอรี่มารับภารกิจกับผู้ดูแลหอตำราของเมือง พร้อมยื่นเอกสารทางการยืนยันตัวตนของคุณให้อีกฝ่ายเช็คประวัติ

      - ผู้ดูแลบอกว่าเขามีสหายท่านหนึ่งที่หู่เหลากวน อีกไม่กี่วันเขาจะจัดงานเลี้ยง ข้าไม่มีเวลาด้วยทางทะเลก็ไปไม่ได้ ยิ่งช่วงนี้โจรสลัดซุกชุมปล้นเรือสินค้าบ่อยครั้ง ทางแผ่นดินใหญ่ก็กินเวลาหลายวันข้าก็ไปกลับใช้เวลาเยอะ เลยอยากวานเจ้ารบกวนส่งของขวัญไปให้สหายข้าแทนได้ไหม เมื่อสัปดาห์ก่อนเขาตอบจดหมายสหายแล้วว่าจะหาคนส่งของขวัญไปให้ ตอนนี้ขเาคงได้รับแล้ว [มุกพณาหวาซวี 1 เม็ด และ ลิ้นจี่ 1,000 ผล และ 100 ตำลึงทอง]

      - ผู้ดูแลบอก เถ้าแก่หลิวแห่งโรงเตี๊ยมชิงหมิง เขามีชื่อเสียงในหู่เหลากวน เจ้าไปถึงสอบถามคนในตลาดก็จะมีคนบอกทางให้

      - สร้างสตอรี่อำลาผู้ดูแลออกเดินทางสู่แผ่นดินใหญ่ โดยการไปขึ้นเรือ ณ ท่าเรือเกาะ เพื่อกลับแผ่นดินใหญ่

        - [การเดินทางสู่กวนจง]

        - เขียนโรลอิสระมารายงานภารกิจและรับค่าจ้าง

        - (24-26 ตุลาคม) สร้างสตอรี่เดินทาง เจียวโจว 1 เมือง และ จิงโจวใต้ 1 เมือง

        - สร้างสตอรี่ หลังมาถึงจิงโจวใต้ ท่านเดินทางไปขึ้นเรือข้ามฟาก ณ เมือง หลินเซียง หรือ หลินหยวน เมืองใดเมืองหนึ่งก็ได้

        - และสร้างสตอรี่ ขึ้นฝั่ง ณ เมืองเจียงหลิง

        - (27-28 ตุลาคม) สร้างสตอรี่เดินทาง ณ เมืองซางหยง ด้วยทางไปลั่วหยางปกติโดนโจรโพกผ้าเหลืองยึดครองไว้ที่ว่านเฉิงทำให้ต้องล้อม

        - สร้างสตอรี่เดินทางอิสระ เมืองใดก็ได้ 3 เมือง ตามลำดับ [ฮั่นจง-ซีฝู่-เหมยเซียน-ฉางอัน-ตงกวน-หงหนง-หานกู่กวน-ลั่วหยาง]

        - สร้างสตอรี่สอบถามชาวบ้านหู่เหลากวนเพื่อหาทางไปพบเถ้าแก่หลิวแห่งโรงเตี๊ยมชิงหมิง ณ ย่านการค้าด่านหู่เหลากวน

        - ทำให้ท่านทราบว่าโรงเตี๊ยมชิงหมิงอยู่นอกด่าน ห่างออกไป 100 ลี้ บริเวณชายป่าทางตะวันออก

        - สร้างสตอรี่มาพบเถ้าแก่หลิวและส่งมอบของ [ส่งของขวัญจากผู้ดูแลหยางไปที่ไอดี Webmaster]  โดยเถ้าแก่หลิวหลังรับของขวัญ เขาฝากคุณขอบคุณหยางจือด้วย และถามคุณว่า สนใจร่วมงานเลี้ยงก่อนกลับไหม [ตกลงร่วมงานเลี้ยง 31 ตุลาคม] [ขอผ่านรีบไปทำธุระอื่น]

        - เขียนโรลเพลย์อิสระจบเควส  -

       [หลังวันที่ 10 พฤศจิกายน]

       - วันที่กลับถึงเมืองจูหยา ให้ท่านไปแจ้งผู้ดูแลหยางรับรางวัลภารกิจ โดยผู้ดูแลบอกว่าเขาได้รับจดหมายจากอาหลิวแล้วว่าได้รับของขวัญแล้ว

       - รับรางวัลงานของคุณ

          รางวัลเควส: ได้รับ +40 ตำลึงทอง , +3,000 ตำลึงเงิน , +30 EXP , +10 Point , ปูแช่เหล้า x5 , คัมภีร์ชา x1 , หินตีบวก x2

         ( เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง (แจ้งโรลส่งภารกิจ): หอยแมลงภู่ (50) , หอยนางรม (10) , หอยพัด (10) , หอยเป๋าฮื้อ (10) , กุ้งมังกร (10) , ปูทะเล (30) , ปลาหมึก (30) )

         ( เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง (แจ้งโรลส่งภารกิจ): ลิ้นจี่ (5) , มะพร้าว (5) , ส้ม (5) , แตงโม (30) , มะม่วง (30) )

Tianzhou ดี

❖ราชสีห์จรจัด❖

ตามหาปิงจวน 3

เทียนโจวรีบวิ่งตรงมายังสถานที่ต่อไปหลังจากที่ได้รู้สถานที่ที่หญิงสาวเคยมานั่นคือหอตำราแห่งนี้ เทียนโจวเดินเข้ามาก่อนจะเริ่มเดินไปตามหอตำราอันกว้างใหญ่ สถานที่แห่งนี้นับว่าเป็นที่ที่มิเหมาะกับเทียนโจวอย่างมากแต่เพื่อปิงจวนชายหนุ่มก็พร้อมที่จะละทิ้งสิ่งเหล่านั้นเพื่อสตรีคนนั้น

“พ่อหนุ่มเจ้าพอมีเวลาช่วยข้าส่งของหรือไม่?”

ชายคนหนึ่งกล่าวขึ้นมาหลังจากเห็นแรงคึกของเทียนโจวที่เดินไปทั่วหอตำราอันกว้างใหญ่อย่างมิเหน็บเหนื่อย เทียนโจวหันไปมองอย่างหงุดหงิดก่อนจะเห็นเข้ากับชายผิวเข้มคนหนึ่งที่กำลังยิ้มอยู่

“ข้ามิว่าง ข้ากำลังตามหาคนอยู่!”

เทียนโจวกล่าวออกมาก่อนจะเิร่มเดินไปต่อ แต่ก็ถูกขัดไว้ด้วยหยางจือ

“อย่าพึ่งๆ เจ้ากำลังตามหาใครอยู่รึ เผื่อข้าเคยเห็น”

หยางจือกล่าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม เทียนโจวเมื่อเห็นเช่นนั้นก็เดินกลับมาหาชายผิวเข้มด้วยความสนใจ

“เจ้าเคยเห็นหญิงผมสีดำ ตาสีฟ้า ที่มีหมาป่าคอยเดินตามบางหรือไม่?”

เทียนโจวกล่าวออกมาเหมือนอย่างทุกที

“ที่แห่งนี้มิใฟ้ใครนำสัตว์เข้ามา แต่ข้ารู้ว่าเจ้าหมายถึงผู้ใดเพราะที่แห่งนี้คงมีคนตาสีฟ้าอยู่มิมาก ข้าเห็นนางเดินอ่านตำราอยู่ที่นี่อยู่หลายชั่วยามก่อนจะเห็นนางเดินออกไป ซึ่งเท่าที่ข้าได้ยินผ่านๆจากนางเหมือนนางจะไปที่ลานประลองกู่เฉิง”

หยางจือกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม ส่วนเทียนโจวเมื่อได้รู้ว่าที่ใดรีบหันหน้าเดินออกจากที่แห่งนี้ไปแต่ก็ถูกขัดไว้ด้วยชายคนเดิมอีกครั้ง

“อย่ารีบร้อนๆ ข้าว่าเจ้าค่อยไปอีกทีในยามเช้าดีกว่า ในยามนี้หากเจ้าจะไปคงมิมีใครอยู่กันหรอก”

หยางจือกล่าวออกมาพร้อมกับจ้องมองเพื่อดูท่าทีของเทียนโจวว่าจะทำเช่นไรต่อ

“ข้าขอบคุณท่าน หากข้าได้พบนางข้าจะมาทำงานส่งขนของของท่าน”

เทียนโจวกล่าวออกมาก่อนจะเดินจากหอตำราแห่งนี้ไป มุ่งหน้ากลับไปยังโรงเตี๊ยมและพักผ่อนหวังให้ถึงยามเช้าพรุ่งนี้โดยเร็ว...

Tianzhou ดี

❖ราชสีห์จรจัด❖

หอตำรากัวกู่

หลังจากที่จัดการเรื่องทุกอย่างจนเสร็จสรรพเมื่อวาน เทียนโจวก็ได้กลับไปพักผ่อนที่โรงเตี๊ยมประจำของตนพร้อมกับเจ้าเขี้ยวเงินที่ได้ตามชายหนุ่มมาด้วย เมื่อยามเช้ามาถึง ทั้งสองได้เริ่มออกเดินทางจากโรงเตี๊ยมไปยังหอตำรากัวกู่ที่ที่ได้พบกับผู้ดูแลเมื่อครั้งที่ตามหาปิงจวน

“ข้ามาหาท่านตามสัญญาแล้ว”

เทียนโจวกล่าวออกมาขณะที่เดินเข้าไปในหอตำรา หยางจือที่กำลังรอคอยชายหนุ่มอยู่ก็พลันยิ้มออกมาเมื่อเทียนโจวปรากฎกายขึ้น

“เจ้าหานางเจอแล้วสินะ เอาล่ะคราวนี้ข้าจะบอกเจ้าเกี่ยวกับงานที่เจ้าต้องทำ”

หยางจือเดินหายไปซักพักก่อนจะกลับมาพร้อมกับกล่องใบหนึ่ง

“ข้ามีสหายท่านหนึ่งอยู่ที่หู่เหลากวน อีกไม่กี่วันเขาจะจัดงานเลี้ยง แต่ข้ามิมีเวลาบวกกับช่วงนี้มีโจรสลัดซุกชุมไปทั่วอีกทั้งทางแผ่นดินใหญ่ก็กินเวลาหลายวัน เลยอยากให้เจ้านำของในกล่องชิ้นนี้ไปส่งให้เขาหน่อย ข้าได้ส่งจดหมายไปบอกเขาแล้วว่าจะหาคนส่งของขวัญไป หากยามใดที่เจ้าไปถึงที่นั่นลองถามคนในตลาดดู เถ้าแก่หลิวแห่งโรงเตี๊ยมชิงหมิงเป็นผู้มีชื่อเสียงในหู่เหลากวน”

หยางจือกล่าวออกมาพร้อมกับยื่นกล่องใบนั้นให้กับเทียนโจว ชายหนุ่มรับกล่องนั้นมาไว้ข้างกายก่อนจะจ้องมองมันด้วยความสงสัย

“ข้างในนี้คือสิ่งใด?”

เทียนโจวพลันกล่าวถามออกมาด้วยความสงสัย

“มุกพณาหวาซวี ลิ้นจี่ 1000 ผล และเงินอีก 100 ตำลึงทอง”

หยางจือกล่าวออกมาอย่างเปิดเผยโดยมิมีอะไรที่ต้องปิดบัง

“เช่นนั้นข้าขอตัวลา ข้าจะรีบนำของเหล่านี้ไปส่งให้ถึงมือสหายของท่านอย่างสมบูรณ์”

เทียนโจวกล่าวออกมาก่อนจะเดินออกจากหอตำรามา เจ้าเขี้ยวเงินที่อยู่ด้านนอกได้รอคอยเขาอยู่แต่แรกแล้วนับตั้งแต่เทียนโจวเข้าไป

“ได้เวลาเดินทางแล้วเจ้าเขี้ยวเงิน”

เบ้า!

เทียนโจวกล่าวออกมาก่อนจะเดินนำเจ้าเขี้ยวเงินมุ่งตรงสู่ท่าเรือของเมืองจูหยา

Tianzhou ดี

❖ราชสีห์จรจัด❖

ส่งภารกิจ

ช่วงเวลาผ่านพ้นมาอย่างยาวนานหลังจากที่ได้เริ่มออกเรือมาตั้งแต่ในวันนั้น แน่นอนว่าชายหนุ่มเทียนโจวได้มาถึงยังจูหยาตั้งแต่วันแรกที่ได้ออกเดินทาง แต่เหตุผลที่ยังมิได้ไปรายงานกับหอตำรานั้นเกิดจาก การที่เขานั้นออกกำลังกายอยู่เป็นเวลานาน บวกกับมิมีโอกาสที่เหมาะสมจะได้ไป และแน่นอนในวันนี้คงถึงเวลาอันดีแล้วในการที่รายงานภารกิจที่ได้รับ แต่ก่อนหน้านั้นต้องฝึกฝนก่อน!

“เจ้าเขี้ยวเงินไปกันเถอะ”

เบ้า!

เสียงของหมาป่าดังออกมาขณะที่เดินตามผู้เป็นนายออกจากโรงเตี๊ยมไปยังลานฝึกซ้อมภายในเมือง

“วันนี้ข้าจะฝึกการต่อสู้ให้เจ้า และแน่นอนเจ้าต้องถ่วงน้ำหนักเหมือนทุกครั้งด้วย!”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาก่อนจะเดินเข้าไปมันก้อนหินเข้ากับร่างของเจ้าเขี้ยวเงิน และแน่นอนชายหนุ่มมิลืมที่จะถ่วงน้ำหนักให้กับตนเองด้วยโดยมิลืมที่จะผูกมันเข้าที่ปลายทวนด้วย

“เอาล่ะ หากเจ้าพร้อมเมื่อไหร่ก็เข้ามาได้เลย”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาก่อนจะตั้งท่าเตรียมต่อสู้ หินขนาดใหญ่แทบจะบังจนมิดร่างของชายหนุ่มมีเพียงแค่ร่างกายไม่กี่ส่วนที่ไร้ซึ่งก้อนหิน ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นช่วงข้อต่อและใบหน้า

เบ้า!

เจ้าเขี้ยวเงินกระโจนเข้าใส่เทียนโจวทันทีหลังจากที่ร้องออกมา กรงเล็บและคมเขี้ยวของหมาป่าเผยออกมาอย่างชักเจน สายตาอันดุดันของสัตว์ป่าปรากฎขึ้นมาทันทีเมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น สัญชาตญาณของสัตว์ป่าได้เปิดใช่งานอย่างเต็มที่เพื่อจะเอาชนะชายตรงหน้า

เบ้า!

กระเล็บอันแหลมคมตะวัดเข้าที่ร่างของชายหนุ่ม แต่เทียนโจวนั้นเองก็มิใช่คนอ่อนแอ ชายหนุ่มปัดป้องกรงเล็บสีเงินได้อย่างง่ายดาย แต่เหมือนมหมาป่าคู่ใจจะยังมิท้อถอยง่าย หากกรงเล็บมิได้ผลก็ใช้คมเขี้ยว เจ้าเขี้ยวเงินอ้าปากแยเขี้ยวออกมาอย่างชัดเจนเตรียมจะกัดเข้าที่แขนของเทียนโจว ชายหนุ่มที่มองเห็นทุกการกระทำของเจ้าหมาป่าก็ได้นำทวนก่อนหน้ามารับคมเขี้ยวของหมาป่าไว้ไม่ให้โดนตน ก่อนจะถีบร่างของหมาป่าตัวนั้นจนกระเด็นไปพอสมควร

“มิเลว เอาล่ะมาต่อกันเถอะ!”

การฝึกซ้อมการต่อสู้ของทั้งสองยังคงดำเนินต่อไปนานนับชั่วยาม จนในที่สุดการฝึกซ้อมครั้งนี้ก็ได้จบลง และเทียนโจวก็ได้นำเจ้าเขี้ยวเงินกลับมายังโรงเตี๊ยม หลังจากที่เจ้าหมาป่าเต็มไปด้วยความเหน็ดเหนื่อยจากการฝึกซ้อม

“ข้าจะไปอาบน้ำเสียหน่อย จงอาศัยเวลานี้พักให้พอ”

เทียนโจวกล่าวออกมาหลังจากที่วางเจ้าเขี้ยวเงินลงบนพื้น ก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำชำระล้างร่างกาย หลังจากผ่านไปซักพักในที่สุดชายหนุ่มเทียนโจวก็ได้ออกมาจากห้องน้ำ ก่อนจะเริ่มสวมใสเสื้อผ้า

“หมดเวลาพักของเจ้าแล้ว ไปกันเถอะ”

เทียนโจวกล่าวออกมาก่อนจะเดินเจ้าปมาป่าลงไปข้างล่าง เจ้าเขี้ยวเงินทำสีหน้า‘อีหยังวะ’เพราะว่ามันพึ่งได้พักมาไม่กี่นาทีเองแต่ก็ต้องเดินตามเจ้านายของตนลงไปอยู่ดี ทันทีที่บุรุษหนุ่มลงมาถึงยังข้างล่างโรงเตี๊ยม บวกกับนี่เป็นเวลาอันดีในการเริ่มรับประทานอาหาร ชายหนุ่มจึงได้ตัดสินใจที่จะสั่งไก่ขอทานมารับประทานที่โต๊ะสำหรับมื้อนี้

“นี่ของเจ้า”

เทียนโจววางไก่ขอทานให้กับเจ้าเขี้ยวเงิน ก่อนที่ทั้งสองจะเริ่มรับประทานจนอิ่มหนำสำราญเพียงไม่กี่อึดใจ

“ในเมื่อเวลานี้ฝึกซ้อมเสร็จแล้วรับประทานอาหารเสร็จแล้ว ก็เหลือเพียงอย่างเดียวที่ควรทำ นั่นคือการไปรายงานภารกิจที่หอตำรา!”

เมื่อคิดได้เช่นนั้นเทียนโจวก็ได้เดินออกจากโรงเตี๊ยมไปโดยมีเจ้าเขี้ยวเงินที่ตามมาอย่างติดๆ ทั้งสองเดินเท้าอยู่ซักพักจนในที่สุดก็เข้ามาภายในหอคำรากัวกู่ประจำเมืองจูหยา ชายหนุ่มเดินอยู่ภายในหอตำราอยู่ซักพัก เพื่อตามหาผู้มอบหมายงานจนในที่สุดชายหนุ่มก็เจอบุรุษผู้นั้นเสียที

“ไม่เจอกันนานเหลือเกินท่านผู้ดูแล”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มขณะที่จ้องมองไปยังหยางจวินที่กำลังยืนอ่านหนังสืออยู่ หยางจวินเมื่อได้ยินของชายที่คุ้นเคยก็หันมามองตามเสียงนั้น ก่อนจะพบเข้ากับร่างของชายหนุ่มเทียนโจว ที่ดูเหมือนว่าจะดูบึกบึนขึ้นกว่าครั้งที่แล้วที่เจอกันเสียอีก

“เป็นเจ้านี่เอง ข้าได้รับจดหมายจากอาหลิวแล้วว่าเจ้าไปส่งของเป็นที่เรียบร้อยแล้ว”

หยางจวินกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มขณะที่จ้องมองไปยังเทียนโจวก่อนจะเดินไปหยิบกล่องๆหนึ่งออกมาตั้งตรงหน้าของเทียนโจว

“เจ้ากล่องนี่คืออะไรรึท่าน?”

เทียนโจวพลันกล่าวถามขึ้นมาขณะที่จ้องมองไปยังกล่องสี่เหลี่ยมตรงหน้าสลับกับใบหน้าของหยางจวิน

“นี่คือรางวัลของเจ้าไงล่ะ รับไปสิ”

หยางจวินกล่าวออกมาพร้อมกับดันกล่องสี่เหลี่ยมนั้นเข้าหาเทียนโจว ชายหนุ่มรับเอากล่องนั้นมาด้วยความเต็มใจ ก่อนจะนึกเรื่องบางอย่างที่เกิดขึ้นภายในงานวันนั้นได้

“ข้ามิรู้ว่าท่านทราบยังแต่ สหายของท่านนั้นถูกเรียกตัวไปด้วยเหล่าขันที”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาพร้อมกับจ้องมองไปที่ใบหน้าของอีกฝ่าย หยางจิวนส่ายหัวไปมา ก่อนจะถอนหายใจออกมาเหือกใหญ่

“เรื่องนั้นข้าทราบอยู่แล้ว เพราะยังไงข้าก็เป็นสหายของอาหลิว ข้าเองก็มิรู้ว่านั้นจะเป็นเรื่องหน้ายินดีหรือไม่ แต่ที่ๆแน่ๆมันมิได้เกี่ยวอะไรกับพวกเรา”

หยางจวินกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เรียบนิ่งขณะที่ก้มหน้ามองลง เทียนโจวเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็มิได้คิดที่จะกล่าวอะไรต่อ ทำเพียงแค่บอกลาและเดินออกจากหอตำราไปพร้อมกับรางวัลที่ได้รับมา...

ให้ไก่ขอทาน เจ้าเขี้ยวเงิน

เลือกรับรางวัลอันแรก

-20 ความเครียดเมื่อทำงาน

@Watcher