[ศิษย์ศาสนาสายต่อสู้] จง เหยียน | Zhong Yan | 中 眼

       ชื่อทางการ: จง เหยียน

       ชื่อรอง: ต้าจง

       เพศ: ชาย

       เชื้อชาติ: ฮั่น

       ภูมิลำเนาบ้านเกิด: ปาสู่ เมือง เฉิงตู

       วันเกิด: 25 กันยายน เหยียนซีศก ปีที่ 6

       ธาตุประจำตัว: ธาตุน้ำ-หยิน

       ปีนักษัตรประจำตัว: เถาะ

       ส่วนสูง (cm): 183

       น้ำหนัก (kg): 75

       สัดส่วน: -

       โรคประจำตัว: -

       ชื่อบิดา: จงต้า

       ชื่อมารดา:  จงฟูเหริน

       ลักษณะนิสัยกายภาพ: กล้าหาญ,ซื่อสัตย์,รู้จักให้อภัย

       อุปนิสัย: กล้าหาญ เป็นคนที่กล้าทำอะไรต่างๆในการทั้งการพลิกแพลงวิชาบู้หรือว่าจะเป็นสูตรอาหารต่างๆ เค้ามักเป็นผู้ที่นำหน้าคนอื่นตลอดมักเป็นคนที่กล้าทำในเรื่องต่างๆอยู่เสมอ

ซื่อสัตย์ เค้าเป็นคนที่ซื่อสัตย์ต่อผู้อื่นเสมอเพราะได้รับการอบรมมาจากครอบครัวตนเองว่าต่อให้ใครไม่ซื่อสัตย์ต่อเราก็ช่างเค้าเพราะว่าเรานั้นจะต้องซื่อสัตย์กับตนเอง

รู้จักให้อภัย ตั้งแต่ที่ได้ฟังคำสอนของ ศาสนาคริสต์ตัวเค้าก็ได้พึ่งรู้จักกับคำว่าให้อภัยที่ยิ่งใหญ่ที่ทุกคนนั้นควรที่จะมีให้แก่กัน

      ลักษณะนิสัยแต่กำเนิด: แข็งแกร่งดุจเซียงอวี่ (ระดับ3),ขี้เหล่ (ระดับ2),หูดี,สายตายาว

      

       +190,-30,+20,-20

       ศาสนา: ไท่หมินลู่

       ความสามารถพิเศษ: ดื่มเหล้าได้เก่งมากกับทำเนื้อย่างอร่อย

       งานอดิเรก: ย่างเนื้อสัตว์ทุกชนิดแล้วเอาไปแบ่งคนอื่นกิน

       คติประจำใจ: อย่าสิ้นหวังถ้ายังมีโอกาศ

       มีชื่อเสียงในด้าน: หมาป่าแห่งเฉิงตู

       ปณิธาน/อุดมการณ์: ติดตามท่านจีเทียนเต๋าในการสร้างสังคมที่ดีขึ้น

       จุดแข็ง: คล่องแคล่ว แข็งแรง แข็งแกร่ง หูดี ตาไว ชอบใช้กำลัง

       จุดอ่อน: ไม่ค่อยทนกับการอ่านอะไรยาว ๆ อ่านข้ามบางครา เข้าใจยาก น้อยครั้งที่จะฟังอะไรแล้วเข้าใจในทันทีในเรื่องตำราหรือกลยุทธิ์

       ลักษณะทางกายภาพ

       สีผิว : สีแทนออกทองแดงเนื่องจากการออกตรากตรำทำศึก

       สีตา : น้ำตาลสว่างเฉกเช่นฟางข้าว

       สีผม : สีดำถ่าน

      ใบหน้า : คมเข้ม จมูกเป็นสัน คิ้วยาว มีร่องรอยกดลึกที่หัวคิ้วเนื่องจากต้องใช้ความคิดในบางครา ริมฝีปากบางหากแต่ไม่เหมือนสตรี

      ร่างกาย : มีมัดกล้ามและร่างกายที่สมส่วนแข็งแรง เคลื่อนไหวคล่องแคล่ว ยืดหยุ่น ลำตัวหนา

      ประวัติตัวละคร

            จงเหยียนเป็นบุตรชายคนรองของจงต้าผู้เป็นขุนพลฝั่งซ้ายแห่งปาสู่ ตั้งแต่เยาว์วัยจงเหยียนเรียนรู้ทั้งในด้านการศึกสงคราม การต่อสู้ รวมไปถึงการเอาชีวิตรอดเฉกเช่นบุตรชายของชาติทหาร ยามว่างเว้นจากงาน มักแอบย่องเข้าครัวในบ้านหัดลองผิดลองถูกจนได้เนื้อย่างสูตรต้นตำรับของจงเหยียน เขามักชอบทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจรองมาจากการเรียนศิลปะการต่อสู้ แต่ทว่าเรื่องการร่ำเรียนจากตำรับตำรา จงเหยียนไม่เอาอ่าวเสียเลย เขามักจะง่วงหงาวหาวนอน ยามเห็นตำราย่อมหลีกหนีเร้นหาย จนคนเป็นบิดาเอือมระอาบ่อยครั้ง ยังดีที่การใช้อาวุธการต่อสู้ไม่เป็นสองรองใคร

           เมื่อเติบใหญ่หวังได้เป็นเฉกเช่นบิดา แต่ทว่าความรู้ตนไม่ค่อยมากนักเพราะไม่ค่อยตั้งใจเรียน เอาแต่ฝึกต่อสู้ บุคคลผู้จะเป็นขุนพลได้จำต้องเก่งทั้งบุ๋นและบู๊ จงเหยียนขณะร่ำสุราพร้อมเนื้อย่างเลิศรส นามค่ำคืนคืนหนึ่งจู่ ๆ ก็ได้สดับรับฟังชายผู้หนึ่ง รู้สึกว่าคำพูดของเขาเป็นที่น่าสนใจ จึงได้เริ่มทักทายพูดคุยจนกระทั่งติดตามเพื่อค้นหาความรู้ในโลกกว้างต่อไป