[เมืองอันติง] จุดพักม้าแมวสามสี

จุดพักม้าแมวสามสี

{ เมืองอันติง }

【จุดพักม้าแมวสามสี】

จุดพักม้าประจำเมืองอันติง เป็นทั้งจุดพักม้าและบริการส่งจดหมาย
แม้จะชื่อว่าจุดพักม้าแต่ก็เป็นศูนย์รวมแมวจรจัดประจำเมือง
ไม่ว่าจะไล่ไปกี่หนแต่ว่าแมวทั้งหลายก็มารวมตัวกันที่จุดนี้อยู่ดี
จนผู้คุมคอกม้าเหนื่อยจะไล่และจำใจใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับพวกมันไปอย่างสันติ

[ใช้บริการรถม้าด่วนไปทุกเมือง 30 ตำลึงเงิน]
ภูมิภาค เหลียงโจว-กวนจง-ซวี่โจว-จิงโจวเหนือ-ปาสู่-ซีเหอ-ปิงโจว-จี้โจว-โยวโจว

หมายเหตุ: ระวังแมวรีดไถปลา

ทุกท่านสามารถมาโรลเพลย์ทำงานพาร์ทไทม์ประจำวัน
ค่าจ้าง:150 อีแปะ - 10 EXP (รายวัน)

เถ้าแก่: ว่าน ซือซือ
อุปนิสัย:
สตรีผิวเผือกใบหน้างดงามหมดจด
อนิจจาชีวิตน่าสงสารเพราะว่านางเป็นใบ้
ซือซือมักจะสนทนาด้วยภาษามือง่าย ๆ แก่ผู้ที่มาใช้บริการ
สิ่งที่ทดแทนความพิการคือสติปัญญาฉลาดเฉลียว
และเป็นคนที่ใส่ใจรายละเอียด เพราะว่านางพูดไม่ได้
จึงไม่อาจเดาได้ว่านางคิดอะไรอยู่และเป็นคนบุคลิกเช่นไรกันแน่

{ คู่มือการส่งจดหมายถึง NPC }

  

(1) ตรวจเช็คความสัมพันธ์ความสนิทเสียก่อนว่าพอสนิทให้อีกฝ่ายรับจดหมายเพื่อตอบกลับไหม หากน้อยกว่าส่งได้ แต่มีโอกาสไม่ได้จดหมายตอบกลับ

(2) ความสัมพันธ์ NPC ที่มีโอกาสตอบกลับ ต้องมีความสัมพันธ์ระดับหัวใจ 4 ดวง และ สำหรับ 6 ดวงจะสามารถนัดเดทได้

(3) การส่งจดหมายระยะเวลาตอบกลับจะอิงเวลาเรียลไทม์ บางครั้งใช้เวลา 15-20 วันกว่าจดหมายจะไปถึงและตอบกลับมา

โดยอิงจากเมืองต้นทางที่ส่งจดหมาย และ เมืองปลายทางที่ผู้รับอยู่

(4) ค่าใช้บริการส่งจดหมาย 30 ตำลึงเงิน ต่อรอบ ต่อ 1 คน

(5) เขียนโรลเพลย์ใช้บริการ "ม้าเร็ว" ของจุดพักม้า เพื่อส่งจดหมาย ทุกครั้งโรลเพลย์เสร็จให้ระบุท้ายโพสต์

ส่งจดหมาย [ID NPC] จาก [เมืองที่ส่ง] ถึง [เมืองปลายทาง] (กรณีไม่มีปลายทาง ไม่ต้องระบุ)

กรณีนัดเดท ให้ระบุ วัน เดือน ปี เวลากี่ยาม และ สถานที่ โปรดอย่านัดภายในวันสองวันหลังส่ง

เพราะหากเมืองไกลจะไม่ได้รับจดหมาย อย่างน้อยนัดเดือนถัดไปจะชัวร์สุด

(6) ทุกครั้งจะส่งจดหมาย ต้องระบุข้อความจดหมายดังนี้

ถึง แซ่+ชื่อรอง.....................

...........................เนื้อความจดหมาย

........................................................จาก ชื่อผู้ส่ง

โดยดรอปไว้ในอ้างอิง ตามตัวอย่างภาพการใช้อ้างอิง

(7) โอนเงินค่าบริการมาไอดี Webmaster

(8) ใครทำไม่ถูกต้องตามหลักส่งจดหมาย จะตีเงินโอนกลับ

หมายเหตุ: กรณี NPC ที่ติดตามคุณ อยู่บ้านหรือไกล ๆ สามารถส่งจดหมายและเว้น 2-3 วันโรลรับจดหมายตอบได้เองเลย

มีแค่ NPC ที่ไม่ได้ติดตามคุณเท่านั้นที่ต้องรอ Webmaster ส่งไปให้ทาง PM เมื่อถึงเวลาตอบจดหมาย

การทำงานของม้าเร็ว เจ้าหน้าที่ส่งจดหมาย จะใช้เครือข่ายพรรคกระยาจกที่มีทั่วแผ่นดิน

ทำให้สามารถตามหาบุคคลที่ต้องการได้ตลอดเวลา ขอแค่เขาไม่ปิดบังชื่อแช่

Fenyue ดี

         

⌜131⌟

      

บทที่ 21

เดินทางกลับบ้าน

ฉากที่ 4

     

          อีกหลายวันถัดมา…

         

          การจัดการเกี่ยวกับบ้านใหม่ก็เข้าที่เข้าทางมากยิ่งขึ้นและได้ฤกษ์ยามสำหรับการทำบุญบ้านมาเรียบร้อย ทั้งหมดต้องยกความดีความชอบให้เหลียงต้าซิ่นผู้เป็นธุระติดต่อซินแสคำนวนวันและเวลาอันเป็นมงคล นั่นก็คือวันที่สิบเจ็ด เดือนสือเอ้อร์ที่กำลังจะมาถึงนี้ ในเมื่อจัดเตรียมกำหนดการทุกอย่างแล้วเด็กสาวจึงทำการเขียนจดหมายเชิญพร้อมแนบสูจิบัตรที่เขียนด้วยสีพิเศษที่ทำการผสมเองจากวัสดุเหลือใช้ในโรงย้อมจนเกิดเป็นสีทองเลื่อมเมื่อสะท้อนกับแสงของดวงตะวัน

            

          ฉบับสามฉบับแรกเขียนถึงเถ้าแก่หวัง มีเนื้อหาคล้ายกันแต่แตกต่างกันไปบางประการ

         

          ถึง เถ้าแก่หวัง จิน แห่ง ลั่วหยาง

         

          สวัสดีเจ้าค่ะเถ้าแก่หวังจิน ท่านสบายดีหรือเปล่าเจ้าคะ ข้าซุนเฟินเยว่เองเจ้าค่ะ เป็นคนที่เคยรับงานจากท่านบ่อยครั้งแล้วเคยเกริ่นชวนมางานทำบุญบ้านที่อันติง ตอนนี้ข้าได้กลับมาถึงบ้านแล้วเจ้าค่ะและหาฤกษ์ยามในการจัดงานได้แล้วเป็นวันศุกร์ที่สิบเจ็ด สือเอ้อร์เยว่ จึงอยากจะเรียนเชิญเถ้าแก่มาร่วมงานและรับประทานอาหารร่วมกันเจ้าค่ะ จดหมายฉบับนี้มอบหมายกำหนดการมาด้วย เถ้าแก่หวังจะชวนผู้อื่นมาร่วมงานเลี้ยงด้วยก็ได้นะเจ้าคะ

         

          สุดท้ายนี้ก็ต้องขอขอบคุณเถ้าแก่หวังที่คอยสนับสนุนข้าเสมอมาด้วยเจ้าค่ะ อากาศเริ่มหนาวแล้วขอให้ท่านมีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ ดูแลตัวเองด้วยนะเจ้าคะ

     

          จาก ซุน เฟินเยว่

สูจิบัตรที่แนบมากับจดหมาย

         

          ถึง เถ้าแก่ หวัง เย่า แห่ง ฉางอัน

           

          สวัสดีเจ้าค่ะเถ้าแก่หวังเย่า ท่านสบายดีหรือเปล่าเจ้าคะ ข้าซุนเฟินเยว่เองเจ้าค่ะ เป็นคนที่เคยรับงานจากท่านบ่อยครั้งแล้วเคยเกริ่นชวนมางานทำบุญบ้านที่อันติง ตอนนี้ข้าได้กลับมาถึงบ้านแล้วเจ้าค่ะและหาฤกษ์ยามในการจัดงานได้แล้วเป็นวันศุกร์ที่สิบเจ็ด สือเอ้อร์เยว่ จึงอยากจะเรียนเชิญเถ้าแก่มาร่วมงานและรับประทานอาหารร่วมกันเจ้าค่ะ จดหมายฉบับนี้มอบหมายกำหนดการมาด้วย เถ้าแก่หวังจะชวนผู้อื่นมาร่วมงานเลี้ยงด้วยก็ได้นะเจ้าคะ

         

          สุดท้ายนี้ก็ต้องขอขอบคุณเถ้าแก่หวังที่มีอุปการะคุณแก่ข้าเสมอมาด้วยเจ้าค่ะ อากาศเริ่มหนาวแล้วขอให้ท่านมีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ ดูแลตัวเองด้วยนะเจ้าคะ

     

          จาก ซุน เฟินเยว่

สูจิบัตรที่แนบมากับจดหมาย

         

          ถึง เถ้าแก่ หวัง ทู่ แห่ง ซีเหอ

        

          สวัสดีเจ้าค่ะเถ้าแก่หวังจิน ท่านสบายดีหรือเปล่าเจ้าคะ ข้าซุนเฟินเยว่เองเจ้าค่ะ ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณเถ้าแก่หวังมาก ๆ เป็นธุระเป็นตัวกลางให้ข้าได้ติดต่อกับพี่ชาย ตอนนี้ข้าได้กลับมาถึงบ้านแล้วเจ้าค่ะและหาฤกษ์ยามในการจัดงานได้แล้วเป็นวันศุกร์ที่สิบเจ็ด สือเอ้อร์เยว่ จึงอยากจะเรียนเชิญเถ้าแก่มาร่วมงานและรับประทานอาหารร่วมกันเจ้าค่ะ จดหมายฉบับนี้มอบหมายกำหนดการมาด้วย เถ้าแก่หวังจะชวนผู้อื่นมาร่วมงานเลี้ยงด้วยก็ได้นะเจ้าคะ

      

          สุดท้ายนี้ก็ต้องขอขอบคุณเถ้าแก่หวังที่มีอุปการะคุณแก่ข้าเสมอมาด้วยเจ้าค่ะ อากาศเริ่มหนาวแล้วขอให้ท่านมีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ ดูแลตัวเองด้วยนะเจ้าคะ

     

          จาก ซุน เฟินเยว่

สูจิบัตรที่แนบมากับจดหมาย

          นอกจากผู้มีอุปการะคุณทั้งสาม เฟินเยว่ก็ไม่ลืมที่จะชวนผู้มีพระคุณที่เฉินหลิวด้วย

         

      

      

          ถึง นายท่าน เซี่ยโหว เหมี่ยวฉาย

         

          สวัสดีเจ้าค่ะนายท่านเหมี่ยวฉาย ข้าซุนเฟินเยว่นะเจ้าคะ นายท่านสบายดีหรือเปล่าเจ้าคะ ทุกคนที่จวนเซี่ยโหวสบายดีหรือไม่เจ้าคะ ทางข้าสบายดีเจ้าค่ะ ตอนนี้ข้าเดินทางกลับมาถึงบ้านเกิดแล้วและจัดการหาฤกษ์ยามทำบุญบ้านตามที่เคยเรียนไว้กับนายท่าน ข้าจึงอยากจะชวนนายท่านมาร่วมทำบุญบ้านพร้อมกับรับประทานอาหารร่วมกันในวันศุกร์ที่สิบเจ็ด สือเอ้อร์เยว่ รายระเอียดตามสูจิบัตรที่แนบมาด้วยเจ้าค่ะ นายท่านจะชวนคนที่จวนหรือคนสนิทมาด้วยก็ได้นะเจ้าคะ คฤหาสน์ตระกูลซุนยินดีต้อนรับนายท่านเซี่ยโหวเสมอเจ้าค่ะ

         

          สุดท้ายนี้ก็ต้องขอขอบคุณนายท่านที่มีอุปการะคุณแก่ข้าเสมอมาด้วยเจ้าค่ะ อากาศเริ่มหนาวแล้วขอให้ท่านมีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ ดูแลตัวเองด้วยนะเจ้าคะ

          จาก ซุน เฟินเยว่

สูจิบัตรที่แนบมากับจดหมาย

         

     

          นอกจากอดีตเจ้านายที่นางเคยไปทำงานเป็นสาวใช้แล้วก็ยังไม่ลืมชวนจอมยุทธ์หลิวที่เป็นสหายรุ่นพี่ของตงฮั่วมาด้วย

         

     

     

          ถึง คุณชาย หลิว จื่อกง

         

          สวัสดีเจ้าค่ะคุณชายหลิว ข้าซุนเฟินเยว่สหายของคุณชายซูเสวียนจินเจ้าค่ะ คุณชายหลิวสบายดีหรือไม่เจ้าคะ ทางข้าสบายดีเจ้าค่ะ ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณชายหลิวเดินทางอยู่ที่ใดข้าจึงไม่อาจระบุที่หมายได้ หวังว่าจดหมายฉบับนี้จะส่งถึงมือท่านนะเจ้าคะ ที่ข้าส่งจดหมายมาในวันนี้ก็เพื่อเรียนเชิญคุณชายหลิวมาทำบุญบ้านข้าที่อันติงพร้อมรับประทานอาหารร่วมกันเจ้าค่ะ ฤกษ์ยามคือวันศุกร์ที่สิบเจ็ด สือเอ้อร์เยว่ กำหนดการตามสูจิบัตรที่แนบมาด้วยเจ้าค่ะ ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณหนูหวังอี้ยังอยู่ร่วมทางกับคุณชายหลิวหรือไม่ คุณชายหลิวพานางมาร่วมงานด้วยก็ได้นะเจ้าคะ หรือจะชวนสหายท่านอื่นมาร่วมงานด้วยก็ได้เจ้าค่ะ ข้าไม่ทราบว่าคุณชายซูมีสหายอื่นอีกหรือไม่ ถามเขาไปก็ไม่ยอมตอบเลยเจ้าค่ะ

         

          สุดท้ายนี้ก็ต้องขอขอบคุณคุณชายหลิวที่ดีคุณชายซูเสมอมาด้วยเจ้าค่ะ อากาศเริ่มหนาวแล้วขอให้ท่านมีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ ดูแลตัวเองด้วยนะเจ้าคะ

         

          จาก ซุน เฟินเยว่

สูจิบัตรที่แนบมากับจดหมาย

      
        

          นอกจากบุคคลที่เขียนจดหมายถึงไปก่อนหน้าเฟินเยว่ก็นึกถึงอีกสองสตรีที่ได้รู้จักและสนทนากันอย่างถูกชะตา แม้ว่าจะไม่ได้สนิทมากเท่ากับคนอื่น ๆ แต่เด็กสาวก็ลองชวนนางทั้งสองดูด้วย

         

        

      

          ถึง แม่นาง ฟ่าน จิ้งเจิน

         

          สวัสดีเจ้าค่ะแม่นางฟ่าน แม่นางสบายดีหรือไม่เจ้าคะ ข้าซุนเฟินเยว่นะเจ้าคะ เป็นคนที่เคยเจอกันที่งานบุญวัดไป๋หม่า ไม่ทราบว่าแม่นางพอจะจำข้าได้หรือไม่เจ้าคะ หากจำไม่ได้ก็ต้องขอโทษล่วงหน้าที่ส่งจดหมายมารบกวนเจ้าค่ะ พอดีว่าข้าจะจัดงานทำบุญบ้านที่อันติง นึกถึงแม่นางจึงอยากชวนมางานพร้อมรับประทานอาหารร่วมกันเจ้าค่ะ กำหนดการคือวันศุกร์ที่สิบเจ็ด สือเอ้อร์เยว่ เวลาต่าง ๆ จะอยู่ในสูจิบัตรที่แนบมาด้วย แม่นางฟ่านจะชวนสหายมาร่วมงานด้วยก็ได้นะเจ้าคะ หรือหากติดธุระไม่ว่างก็ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ

         

          สุดท้ายนี้ก็ขอให้แม่นางฟ่านสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ อากาศเริ่มหนาวแล้วขอให้ท่านดูแลตัวเองด้วยนะเจ้าคะ

         

          จาก ซุน เฟินเยว่

สูจิบัตรที่แนบมากับจดหมาย

         

          ถึง แม่นาง กู่ จิ้นอิ๋ง (@Jinying)

          สวัสดีเจ้าค่ะแม่นางกู่ แม่นางสบายดีหรือไม่เจ้าคะ ข้าซุนเฟินเยว่นะเจ้าคะ เราเจอกันครั้งแรกที่ย่านการค้าเฉินหลิวหน้าแผงขายบ๊วยดองแล้วแม่นางให้บัตรเชิญร่วมงานเลี้ยงหน้ากากของคุณชายหลิว ไม่ทราบว่าแม่นางพอจะจำข้าได้หรือไม่เจ้าคะ หากจำไม่ได้ก็ต้องขอโทษล่วงหน้าที่ส่งจดหมายมารบกวนเจ้าค่ะ พอดีว่าข้าจะจัดงานทำบุญบ้านที่อันติง นึกถึงแม่นางจึงอยากชวนมางานพร้อมรับประทานอาหารร่วมกันเจ้าค่ะ กำหนดการคือวันศุกร์ที่สิบเจ็ด สือเอ้อร์เยว่ เวลาต่าง ๆ จะอยู่ในสูจิบัตรที่แนบมาด้วย แม่นางกู่จะชวนสหายมาร่วมงานด้วยก็ได้นะเจ้าคะ หรือหากติดธุระไม่ว่างก็ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ

         

          สุดท้ายนี้ก็ขอให้แม่นางกู่สุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ อากาศเริ่มหนาวแล้วขอให้ท่านดูแลตัวเองด้วยนะเจ้าคะ

         

          จาก ซุน เฟินเยว่

         

หมายเหตุ: สำหรับการโรลเพลย์สามารถใช้รูปตามลิงก์ในการรับจดหมายได้ จดหมาย และ สูจิบัตร

         

          “ฟู้ว~ ครบหมดแล้วหรือยังนะ?”

              

          เด็กสาวมองจดหมายทั้งเจ็ดฉบับที่กองอยู่ตรงหน้า เมื่อนึกรายชื่อผู้อื่นที่จะส่งจดหมายเชิญไม่ออกแล้วนางจึงนำจดหมายเหล่านั้นไปส่งที่จุดพักม้าประจำเมืองอันติงพร้อมกันกับตงฮั่ว ที่พาเขามาด้วยเพราะเถ้าแก่เนี้ยหมีกุ้ยหยาแห่งร้านติ่มซำหมีฟ่านกว่านต้องการเจอตัว เช่นเดิม.. สหายหนุ่มขอรออยู่ข้างนอกกับเหล่าสรรพสัตว์

         

          “สวัสดีเจ้าค่ะ ข้ามาส่งจดหมายเจ้าค่ะ”

         

          เด็กสาวติดต่อกับผู้คุมคอกม้า ก่อนหน้าเมื่อห้าปีก่อนที่เขียนจดหมายส่งถึงพี่ชายผู้คุมเป็นคนอื่นแต่ตอนนี้เป็นสตรีผมเงินที่ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน แต่เหมือนว่านางเรียกอยู่พักหนึ่งแต่หญิงผู้นั้นกลับไม่ได้หันมาหาจึงตัดสินใจลองเรียกดูอีกครั้ง

         

          “เอ่อ… สวัสดีเจ้าค่ะ ข้ามาส่งจดหมายเจ้าค่ะ...”

         

          “....”

         

          ทว่าทุกสิ่งยังคงเงียบราวกับว่าไม่มีสัญญาณตอบรับจากบุคคลที่ท่านเรียก จนแม่นางผมเงินคนนั้นผินใบหน้าหันมองมาทางนี้เองจึงมีท่าทีตกใจและเข้ามาหาพร้อมสื่อสารด้วยภาษามือง่าย ๆ ที่พอเจ้าใจได้ นางชี้ไปที่เหล่านกน้อยในกรงแขวนสลับกับโต๊ะเขียนจดหมายแล้วทำมือเป็นท่าทางบางอย่างคล้ายคำถาม

         

          “เจ้าคะ?”

         

          เฟินเยว่ยังคงอยู่ในอาการงุนงงจึงได้แต่เอียงคอแล้วกะพริบตาปริบ ๆ จนหญิงผู้นั้นเห็นจดหมายในมือจึงชี้ที่จดหมายสลับกับชี้ไปที่กรงนก

         

          ‘หรือว่าแม่นางผู้นี้จะเป็นใบ้กันนะ… หวา! แย่แล้วสิ แบบนี้จะติดต่อกันยังไงดีล่ะ’

         

          เฟินเยว่พยายามสื่อสารด้วยท่าทางตอบกลับ นำจดหมายออกมาแล้วยื่นแขนไปที่นกในกรง ด้านอีกฝ่ายก็พยักหน้าเข้าใจ พลางยกนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสามและเครื่องหมายเลขศูนย์ และเครื่องหมายอะไรอีกบางอย่าง

         

          “หมายถึง ฉบับละสามสิบตำลึงเงินใช่หรือเปล่าเจ้าคะ?”

         

          สตรีผมเงินไม่ได้ยินที่เฟินเยว่พูดแต่นางพอจะอ่านปากออกแล้วรู้ความหมาย นางจึงพยักหน้าตอบกลับไป

         

          “เอ่อ.. ถ้างั้นฝากด้วยนะเจ้าคะ จดหมายมีทั้งหมดเจ็ดฉบับเจ้าค่ะ”

         

          พูดจบเด็กสาวก็ยื่นจดหมายเหล่านั้นให้ ที่หน้าซองจ่าหน้าชัดเจนจึงไม่มีปัญหาเรื่องสถานที่ส่งและจ่ายเงินไปทั้งหมดสองร้อยสิบตำลึงเงิน และเมื่อเสร็จธุระเรื่องการส่งจดหมายนางและสหายก็เดินทางต่อไปที่ย่านการค้าเมืองอันติง

         

.

.

.

     

ส่งจดหมาย

[ หวัง จิน ] จาก [ เมืองอันติง ] ถึง [ เมืองลั่วหยาง ]

[ หวัง เย่า ] จาก [ เมืองอันติง ] ถึง [ เมืองฉางอัน ]

[ หวัง ทู่ ] จาก [ เมืองอันติง ] ถึง [ เมืองซีเหอ ]

[ 075 ] จาก [ เมืองอันติง ] ถึง [ เมืองเฉินหลิว ]

[ 102 ] จาก [ เมืองอันติง ] ถึง [ ไม่ทราบ ]

[ 157 ] จาก [ เมืองอันติง ] ถึง [ เมืองเซียงผิง ]

[ กู่ จิ้นอิ๋ง ] จาก [ เมืองอันติง ] ถึง [ ไม่ทราบ ]

---------------------------------------------------

จ่ายค่าส่งจดหมาย 7 ฉบับ รวมเป็นเงิน 210 ตำลึงเงิน

XiangShan ดี

ช่วยทหารค่ายโข่วซือ 1

เดินทาง 5

เดินทางผ่านฉางอันมา ตอนนี้ก้มาถึงเมืองอันติงแล้ว เธอรู้สึกว่าระยะทางมันก็ค่อนข้างไกลอยู่ แต่อีกไม่นานก็คงจะถึง เลยแวะจุดพักม้าสักหน่อยเพื่อพักเหนื่อย...

อีกอย่าง สภาพแวดล้อมและภูมิอากาศเองก้เริ่มเปลี่ยน จากร้อนชื้นไปเป้นร้อนแห่งทีละน้อย ราวจะบอกว่าข้างหน้าเป็นทะเลทรายอย่างัน้นสินะเนี่ย?

เมื่อพร้อมเดินทางแล้ว เธอเองก็ต้องเอาผ้าคลุมหัวมาคลุมไว้เพื่อป้องกันแสงแดดทำร้ายผิวของเธอ การเดินทางในทะเลทรายไม่ใช่เรื่องง่ายถ้าไม่ได้เตรียมตัวมาดี หรือมีสภาพร่างกายที่ไม่แข็งแรง

สภาพอากาศทะเลทรายด้านหน้าก็ไม่ใช่ที่ๆเป็นมิตรสักเท่าไหร่ เธอก้ต้องเดินทางอย่างระมัดระวังด้วยเช่นกัน...

----------------------

XiangShan ดี

ช่วยทหารค่ายโข่วซือ 1

เดินทางกลับ 18

เวลาต่อมา ขบวนเกวียนเสบียงกว่าสามหมื่นหาบถูกลำเลียงมาตามเส้นทางที่ออกจากเมืองอู่เว่ย ทีนี้ก็ได้ถึงเวลาเดินทางกลับเสียที ...

เมื่ออกจากอู่เว่ย แน่นอนว่าก็ต้องผ่านเส้นทางทุรกันดารในแถบเหลียงโจวเหนือที่ซึ่งเป็นทะเลทราย ความร้อนระอุของทะเลทรายย่อมทำให้การเดินทางล่าช้าลงไปบ้าง

แต่การควบคุมการดำเนินงานที่รวดเร็วของหญิงสาว ทำให้การเดินทางผ่านพ้นไปด้วยดีในแถบทะเลทรายนี้

หลังจากผ่านทะเลทรายอันกว้างใหญ่ก็มาถึงเมืองอันติง เสมือนเมืองหน้าด่านของส่านซีและเหลียงโจวเหนือ พวกเราหยุดแวะพักกันชั่วครู่เพื่อเช็คความเรียบร้อยของสินค้าเสบียง

และคนงานทุกๆคน

"ถ้าไม่มีอะไรติดขัด พวกเราจะเดินทางรวดเดียวให้ถึงที่หมายเลยนะเจ้าคะ ขอให้ทุกๆท่านอดทนเดินทางพร้อมๆกัน ขอบคุณมากๆค่ะ"

หญิงสาวเดินตรวจดูขบวนเสบียงและประสานงานให้คำแนะนำกับพวกเขา ว่าจะเดินทางรวดเดียวถ้าทำได้...

----------------------------------

+2 Point จากการโรลวางแผน หูดี

+5 Point โรลวางแผน นักวางแผน

+5 EXP บริหารเสน่ห์ คิ้วหงส์

รวม   13 Point / 5 EXP

----------------------