[นอกเมืองเกาโหยว] ป่าจวี่ฮวาหลง

ป่าจวี่ฮวาหลง

{ นอกเมืองเกาโหยว }

【ป่าจวี่ฮวาหลง】

ป่าจวี่ฮวาหลง เป็นป่ารอบ ๆ เมืองเกาโหยวที่ค่อนข้างอันตราย
ด้วยบริเวณนี้มีสัตว์ป่าที่ดุร้าย อีกทั้งอาจจะมีกลุ่มโจรที่ดักคอยลอบทำร้าย
เหล่าพ่อค้าและนักเดินทางต่าง ต่างใช้ป่าสายนี้เป็นทางลับสำหรับการหลบหลีกทหาร
ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มค้าของเถื่อนและทางลับสำหรับตลาดมืด

Weiliangsan -

   ณ ชายป่าจวี่ฮวาหลง
ชายหนุ่มคนหนึ่งค่อยเอามือหวกพุ่มหญ้าบางส่วนแล้วค่อยๆเดินเข้าไป แต่ไม่ไกลมากเขาหยุดฝีเท้าลงพยายามกวาดสายตามองรอบรอบๆตัวเอง เมื่อไม่พบสิ่งใดจึงค่อยๆเริ่มเดินทางต่อ ลัดเลาะป่าขนานไปตามทางเดินหลักระมัดระวังตัวเองตลอดเวลา
จนเมื่อเริ่มเข้าใกล้ประตูเมือง จึงหยุดพักเล็กน้อยแล้วเพื่อดื่มน้ำที่ตนพกมาก่อน

"ฮู้ว ใกล้ถึงแล้วสินะ เมืองที่ฉันจะเริ่มต้นหน่ะ"

เขาค่อยๆเริ่มเดินอีกครั้ง พร้อมทั้งพลางค้นกระเป๋าหยิบหนังสือผ่านทางและเอกสารต่างๆที่จำเป็นสำหรับการเข้าเมือง

Weiliangsan -

"ถึงเวลาออกเดินทาง"

หลังจากที่เขาออกมาจากเมืองแล้วก็มุ่งตรงไปยังชายป่าที่เขาได้เคยผูกม้าของตนทิ้งไว้เนื่องด้วยความเชื่อใจและไว้ใจจึงสามารถผูกมันไว้กับต้นไม้ยากที่จะมีใครมาขโมยมันไปได้ เพราะม้าตัวนี้ซื่อสัตย์ยิ่งนักอีกทั้งไม่ยอมเคยยอมให้ใครขี่นอกจากเจ้านายของมันเสียด้วย

เมื่อมาถึงจุดที่เขาผูกม้าไว้ก็เริ่มปลดเชือกที่ผูกม้าไว้กับต้นไม้แล้วขึ้นควบม้าในทันที

"ไปกันเถอะ เยี่ยนลิ่ว ออกเดินทางกัน"

เขาพูดกับม้าของตนเองและออกเดินทางผ่านเข้าเมืองและออกจากเมืองมุ่งสู่เขตเมืองใหญ่อย่าง "กวนจง" ในทันทีอีกทั้งในระหว่างทางที่ได้มีการแวะพัก ก็อ่านคัมภีร์ที่ตนได้ซื้อมาจากร้านอีกด้วย

และจนท้ายสุดจึงไปจบที่เมืองใหญ่เมืองหนึ่งเหมาะแก่การที่จะเริ่มสร้างตัวอย่างเมือง "หรูหนาน" เป็นต้นจึงหยุดและเริ่มการเดินทางต่อจากนี้ ณ ที่ที่เรียกว่า หรูหนาน

ลักษณะนิสัย เที่ยงธรรม
+1point ทุกครั้งที่เรียนรู้

ลักษณะนิสัย ทะเยอทะยาน
+2points ทุกครั้งที่โรลเรียนรู้

Event Special กองทหารชาวบ้าน

  

"พวกข้าแค่กลุ่มชาวบ้านรวมกันเพื่อปกป้องตัวเอง"

คุณสมบัติเข้าเควส

- มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักฐานะ คนโดดเด่น

- มีชื่อเสียงในยุทธภพ  แต้มชื่อเสียงคุณธรรม 500 ขึ้นไป

- ช่วยงานพ่อค้าหวัง ครบ 7 งานขึ้นไป

- มีปณิธานแรงกล้า อุดมการณ์ที่หนักแน่น

โรลเพลย์ชวนกองทหาร

1) สร้างสตอรี่โรลเพลย์ สนทนากับพ่อค้าหวังคนใดก็ได้ ที่พ่อค้าหวังอยู่ 3 เมือง โดยหัวข้อ พ่อค้าหวังแนะนำกองทหารชาวบ้านให้คุณ

- โดยแนบลิ้งก์ส่งงานพ่อค้าหวัง 7 งานไว้ท้ายโรลเพลย์เพื่อตรวจสอบ (มีเครคิตรายได้ค่าจ้างในโพสต์)

2) หลังจากได้รับการแนะนำและสถานที่พิกัด ให้เดินทางมายังที่นี่ เพื่อเจอกองทหารชาวบ้านกลุ่นหนึ่ง

3) สร้างสตอรี่สนทนากับผู้นำ เผิงเทียนจวิน จากการแนะนำของพ่อค้าหวัง

- เขาจะทดสอบคุณ โดยการต่อสู้ตัวต่อตัวกับคุณ ถ้าคุณชนะเขาจะยอมรับในฝีมือ แต่ไม่เข้าร่วม

แต่ถ้าคุณชนะและทำให้เขาได้แสดงฝีมือเต็มที่ทำพลังชีวิตคุณเหลือครึ่งหลอดได้ เขาจะพากองทหารเข้าร่วม

- ทดสอบต่อไปให้คุณคุ้มครองชาวบ้าน 100 ชีวิตไปยังแดนใต้ โดยเขาติดต่อเรือที่เจียงหลิงไว้แล้ว

4) สร้างสตอรี่โรลเพลย์เดินทางคุ้มครองชาวบ้าน (ไม่สามารถข้ามเมืองได้เพราะชาวบ้านเดินทางช้า) เมืองต่อไปนี้

[เกาหยาง - กว่างหลิง - หวยหนาน - เหิงเจียง - หลู่เขียง - สู่เซียน - เจียงเซี่ย - ซีหลิง - เจียงหลิง]

* เจอโจรอย่างน้อย 10 ตัว จัดสรรได้เลย จะเจอเมืองละกี่คน *

5) สร้างสตอรี่ลงเรือ ท่าเรือเมืองเจียงหลิง

6) ขึ้นฝั่งที่ ท่าเรือเมืองหลินหยวน และคุ้มครองชาวบ้านเดินทางต่อ

7) สร้างสตอรี่ส่งชาวบ้านที่ เมืองอู้หลิง และแยกย้าย คุณกลับไปขึ้นเรือกลับจิงโจวเหนือ

8) กลับมาหากองทหารชาวบ้านที่ ป่าจวี่ฮวาหลง เมืองเกาโหยว

- เขาจะถามถึงปณิธานและอุดมการณ์คุณ ให้คุณตอบอีกฝ่าย

9) เป็นอันจบ และรอทางทีมงานพิจารณาอุดมการณ์ที่คุณตอบเขา หากตรงกับสเปคเขา เขาจะเข้าร่วมกับคุณ

- มาชวนได้ทุกคนจนกว่าจะมีคนชวนสำเร็จ -

รางวัลชวนสำเร็จ

กองทหารชาวบ้าน 1,000 คน พร้อมบัพไม่รับเบี้ยหวัด 30 วัน

ตั๋วเสบียงสำหรับใช้เป็นเสบียงกองทัพ 1,000 ใบ (หมดนี่จะต้องไปหาตั๋วมาเลี้ยงกองทัพเอง)

ทรัพยากรที่ได้จากหมู่บ้านพวกเขามอบให้ผู้นำ : 30 ตำลึงทอง , 1,000 ตำลึงเงิน , 10,000 อีแปะ

ทรัพยากรม้าจากกองทัพชาวบ้าน: ม้าขาว 15 ตัว

Haoyu ดี

ชายหนุ่มเดินทางมายังป่าจวี่ฮ่าหลงเพื่อมาตามนัดของโจรสกุลฮั่วผู้นั้น ชายหนุ่มนั้นดูมีสีหน้าค่อนข้างมั่นอกมั่นใจในตัวเอง

เพราะถึงแม้เจ้าผู้นั้นจะแกร่งขึ้นหากห่าวอู๋ก็แกร่งขึ้นเช่นกัน

แต่ในระหว่างที่มันดีอกดีใจ

มีชายชาวยุทธ์คนหนึ่งเดินมา ท่าทีดูมีความหวาดระแวง ชี้มาที่หน้าห่าวอู๋ แล้วก็กล่าวว่า

"จ..เจ้า! เจ้าเองก็จะมาแย่งสมบัติของข้าสินะ!!"

ห่าวอู๋ทำท่างุนงงก่อนจะกล่าว

"สมบัติอะไรของเจ้า?"

"ไม่ต้องทำเป็นไขสือ! ตายเสียเถอะ ย้าก!!" ชาวยุทธ์คนนั้นจู่ๆก็พุ่งมาหาเขา

ชายหนุ่มจึงรีบชักดาบออกมาทันที

"อยากตายนัก ข้าก็ไม่ขัดศรัทธา" ห่าวอู๋พูดอย่างเย็นชา ก่อนจะตวัดดาบออกมารับการโจมตีไว้อย่างทันท่วงที

การต่อสู้เป็นไปตามที่คาดไว้ ห่าวอู๋เอาชนะอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย เพราะชายหนุ่มนั้นแกร่งกว่ามากไป

แม้จะมีได้รับบาดแผลบ้างแต่ก็ชนะมาได้

ชายหนุ่มสะบั้นคอของชาวยุทธ์คนนั้นอย่างเลือดเย็น

ก่อนที่ชายหนุ่มจะค้นของในตัวอีกฝ่าย

'นี่มันอะไร' ชายหนุ่มคิดในใจก่อนหยิบรูปป้้น ไก่ฟ้าทองแดงเก็บไว้กับตัว

"ช่างมันละกัน มารอเจ้าคนผู้นั้นกล่าว" ชายหนุ่มดูไม่สนใจก่อนจะหาที่สงบๆ นั่งรอการนัดหมาย

ลิงค์โรลสู้ https://rotk.xyz/dzs_npccomrade-fight.html?aid=169

+2 point เมื่อโรลต่อสู้จากนิสัยทะเยอทะยาน

ชายหนุ่มนั้นนั่งรออยู่นานทีเดียว

ตั้งแต่เช้า จวบจนจรดค่ำ

ขณะที่ชายหนุ่มกำลังนึกจะกลับนั้นเอง

"ท่านมาแล้วรึ..นี่มาก่อนข้าเสียอีกงั้นหรือนี่"

เสียงที่ชายหนุ่มนั้นคุ้นหูก็ดังขึ้น..

เป็นเสียงของโจรสกุลฮั่วนั้นเอง…

ชายหนุ่มลืมตามาจากการรออันแสนยาวนาน

"เจ้ามาแล้วรึ" ชายหนุ่มกล่าวกับอีกฝ่ายก่อนจะลุกขึ้นมา

"ข้ามาตามเวลาที่นัดไว้"

"ที่พูดมานั้นจริงรึ…" ชายหนุ่มเอ่ยถามอีกฝ่าย

"ในจดหมายนั้นที่ถ้าหากข้าชนะ เจ้าจะติดตามข้า"

"จริงแท้แน่นอน แต่หากข้าชนะ ก็ถือว่าข้าได้แทนคุณท่านด้วยการไว้ชีวิตท่านแล้ว" อีกฝ่ายกล่าว

"ดี…" ห่าวอู๋ชักดาบออกมา

"งั้นเริ่มกันเลย!"

ทั้งสองเข้าต่อสู้กันอย่างดุเดือด

อีกฝ่ายถึงกับประหลาดใจเมื่อเห็นห่าวอู๋แกร่งเพียงนี้ทั้งที่ดูเป็นบัณฑิต

"ทำไมท่านจึงแกร่งนัก! ทั้งที่ข้าอุตสาาห์ฝึกมา"

"เจ้าคิดเวลาพ้นผ่าน ข้าจักไม่แกร่งขึ้นหรือไร" ชายหนุ่มกล่าวกับอีกฝ่าย

แม้ตอนแรกสุ้กันจะดูสูสี แต่ความต่างค่อยๆบังเกิดขึ้น

เป็นห่าวอู๋ฉกชิงความได้เปรียบโดยรวม ห่าวอู๋นั้นใช้เพลงดาบหลอกล่อ หลายตลบ ทั้งที่เพลงดาบนั้นสมควรจะ เป็นสิ่งที่ใช้กำลังขับเคลื่อน ชายหนุ่มกลับใช้มันในเชิงหลอกล่อ จนอีกฝ่ายหัวหมุน วิชาในเชิงเช่นนี้ สมควรอยู่ในกระบี่มากกว่า แต่ห่างอู่เองก็จนใจเนื่องจากกระบี่ที่มีนั้นคุณภาพต่ำเกินทานทน จนมันจำยอมใช้ดสบ แต่ สุดท้ายด้วยความเฉลียวฉลาด มันก็ประยุกต์วิชาให้เข้ากับดาบจนได้  การต่อสู้ดำเนินผ่านจนสุดท้าย...

ชายหนุ่มเอาดาบจ่อคออีกฝ่ายที่เพลี้ยงพล้ำ

"ข้าชนะแล้ว"

  

วีรชนที่หลับใหล

Haoyu ดี

ฮั่วหลงกัดฟันเจ็บใจ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเก่งเพียงนี้ แต่เขาก็รู้สึกภาคภูมิใจที่จะรับใช้คนเก่ง

"ข้าฮั่วหลง ขอคารวะท่านเป็นนาย ด้วยเกียรติของโจรเช่นข้า ขอปฏิญญาณจะภักดีและซื่อสัตย์ต่อท่านเพียงผู้เดียว

ข้าจะเป็นดาบกระบี่ให้ท่าน และ โล่กำบังให้ท่าน"

"เช่นนั้นข้าจะเป็นดั่งต้นไม้ แผ่ร่มเงาปกปักษ์เจ้าเฉกเช่นเดียวกัน เจ้ากลายเป็นลูกน้องข้าแล้ว ข้าย่อมต้องดูแลให้ดี หาไม่แล้ว คงไม่อาจสู้หน้าเป็นนายคนได้" ชายหนุ่มกล่าวกับอีกฝ่ายพลางลดดาบลง

ฮั่วหลงกล่าวก่อนจะมองดาบที่อีกฝ่ายลดลง จนพอกราบคารวะอีกฝ่ายได้

"แต่ข้ามีข้อแม้ หากเจ้าไม่เว้นชีวิตแม้แต่เด็กหรือคนชรา สองประเภทนี้วันนั้นข้าจะตีตัวออกห่างเจ้า

"เคยมีคำกล่าวว่า สงครามไม่หน่ายอุบาย แต่ข้าย่อมไม่เห็นด้วย… เด็กและคนชรา ล้วนไม่เกี่ยวข้องอันใดกับความบาดหมางของพวกเจ้าขุนมูลนายรึสงครามดังนั้น ข้าจะไว้ชีวิตพวกเขา แม้ข้าจะโหดเหี้ยม แต่ก็โหดเหี้ยมแก่ผู้เป็นศัตรูเท่านั้น.."

ชายหนุ่มกล่าวกับอีกฝ่าย

"ข้าเรียกเจ้าว่าอย่างไรได้บ้าง.."

"นายท่าน ท่านเรียกข้า ฮั่วเย่เฉิงดีกว่า ว่าแต่จากนี้ เราจะทำอะไรกันต่อดี" ฮั่วหลงลุกขึ้นยืนตามบัญชาก่อนเอ่ยถามอีกฝ่าย

"ตอนนี้ข้าคิดกลับหลงซี พอดีข้านั้นกำลังรับสมัครกุนซือผู้หนึ่งอยู่ มันผู้นั้นฉลาดไม่น้อย ข้าย่อมคิดหาหนทางนำคนผู้นั้นมาเป็นพวก

ส่วนเป้าหมายที่ข้ากำลังเล็งอยู่นั้น คือรับสมัครกองกำลังทหารอาสากลุ่มนึง เพราะข้าเล็งเห็นแล้ว กลียุคใกล้มาถึงเต็มทน โจรโพกผ้าเหลืองอุกอาจยิ่งนัก…

ราชสำนักก็กลายเป็นดั่งรังของพวกขุนนางกังฉิน มิอาจประคับประคอง คู่ควรแก่การครองแผ่นดินอีกต่อไป…"

ชายหนุ่มเว้นไปช่วงนึงก่อนจะกล่าวต่อ

"แต่ตอนนี้คิดมากไปก็เท่านั้น คนเดือกร้อนสุดตอนนี้ล้วนเป็นประชาชน ย่อมต้องช่วยประชาชนเสียก่อน ส่วนเรื่องชิงอำนาจค่อยว่ากัน.." ชายหนุ่มกล่าว

"ไปกันเถอะฮั่วเย่เฉิง  ยังต้องเดินทางไปอีก…" ชายหนุ่มกล่าวก่อนออกเดินทางต่อ..

@Webmaster

Tianzhou ดี

ราชสีห์จรจัด

เตากำยาน

หลังจากที่เทียนโจวได้พักผ่อนมานานหนึ่งวันเต็ม ในที่สุดเขาก็ได้เริ่มตัดสินใจที่จะเดินทางต่อ โดยจุดหมายของเขานั้นเป็นทางใต้ ที่ตนเคยได้ยินข่าวลือมาเมื่อครั้งอดีต เทียนโจวเริ่มควบม้าออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่พร้อมกับปิงจวน และหลังจากเดินทางมานานในที่สุดเขาก็ได้เดินทางจนมาถึงป่าแห่งใกล้เมืองเกาโหยวตามคำบอกเล่าของปิงจวน

“ตามที่ข้าเคยได้เรียนรู้มา ที่แห่งนี้นั้นเป็นป่าที่เต็มไปด้วยโจรที่ค่อยดักปล้นผู้คน เจ้าระวังตัวด้วยนะเทียนโจว”

ปิงจวนพลันหันไปกล่าวกับเทียนโจวด้วยความเป็นห่วง

“มิมีอะไรต้องเป็นห่วง คนพวกนั้นรึจะมาเอาชนะแชมป์แห่งลั่วหยาง”

เทียนโจวกล่าวออกมาด้วยเสียงดังพร้อมความภูมิใจกับชัยชนะที่ตนได้มาจากกระประลองเป็นอย่างมาก การประลองในครั้งนั้นคงทำให้เขาเริ่มมีชื่อเสียงไม่มากก็น้อย แต่ว่ามันจะเป็นผลดีต่อการเผยแพ่ความเชื่อในอนาคตของเขาแน่นอน

“หากเป็นเช่นนั้นเจ้าต้องปกป้องข้าด้วย!”

ปิงจวนกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มที่สดใส หลังจากที่เธอนั้นได้พบกับเทียนโจวและอยู่ด้วยกันมาซักพัก เธอก็เลิกที่จะปิดกั้นตนเองจากผู้อื่นมากขึ้นเล็กน้อย เพราะเมื่อก่อนเธอนั้นโดนทำร้ายและล่วงละเมิดทางเพศมาตลอดทำให้ปิดกั้นและไม่เชื่อใจใคร เปรียบเสมือนหุ่นกระบอกที่ไร้ซึ่งอารมณ์เท่านั้น

“เจ้ามิต้องห่วงข้าทำได้อยู่แล้ว”

เทียนโจวกล่าวออกมาอย่างมั่นใจ ก่อนจะเร่งควบม้าเพื่อหวังจะผ่านป่านี้ไปเร็วๆ การเดินทางผ่านป่านั้นดูเหมือนว่าจะราบรื่นไปได้ด้วยดีหากแต่ว่า….

“กรี๊ดดดดดดดด”

ปิงจวนร้องออกมาด้วยความตกใจพร้อมกับร่างของเธอที่ถูกใครบางคนนั้นดึงตัวไปจากหลังม้า ก่อนจะหันมามองเทียนโจวด้วยสายตาคาดแค้นในขณะที่จับปิงจวนเป็นตัวประกัน

“ไม่เจอกันนานนิ”

ชายผู้นั้นพลันกล่าวออกมาพร้อมกับเลียไปที่ใบหน้าของปิงจวน หากดูจากการแต่งการของชายผู้นั้นก็คงเดาได้มิยากว่าชายตรงหน้านี้เป็นคนของโจรโพกผ้าเหลือง

“ไอกระจอก หาเจ้าทำร้ายสตรีนางนั้น ชีวิตของเจ้าต้องถูกทำลายด้วยน้ำมือของแชมป์แห่งลั่วหยางผู้นี้”

เทียนโจวพลันกล่าวพร้อมกับหยิบทวนของตนออกมาเตรียมเข้าปะทะ

“โอ้นิเจ้า กลายเป็นแชมป์แห่งลัวหยางแล้วหรอ แต่เรื่องนั้นช่างมั่นสิ”

ชายโพกผ้าเหลืองนั้นยิ้มออกมากอดจะเริ่มกรีดมีดลงที่แขนของหญิงสาว เพื่อเป็นการแสดงว่าตนนั้นมิได้เกรงกลัวเทียนโจวเลยแม้แต่น้อย

“เจ้าคิดว่าจะทำอะไรข้าได้ วันนี้ข้าจะล้างแค้นเจ้า ที่เจ้าปล่อยข้าทิ้งไว้กลางแม่น้ำ และยังทำให้พรรคพวกของจ้าพิการ!”

ชายโพกผ้าเหลืองเริ่มหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งในที่สุดเขาก็จะได้ชำระแค้นที่รอมาแสนนานของตนเสียที

“พล่ามจบรึยัง ข้าจะได้เวลาตายของเจ้าเสียที”

เทียนโจวกำทวนในมืออย่างแน่นหนา ก่อนจะพุ่งเขาประชิดร่างของโจรอย่างรวดเร็ว ชายโพกผ้าเหลืองเมื่อเทียนโจวเข้ามาใกล้ก็พลันตกใจอย่างแรง จึงเผลอขว้างมีดของตนใส่หน้าของเทียนโจว เทียนโจวนั้นทำเพียงแค่เอียงคอเล็กน้อยแต่มีดนั่นก็บาดที่ใบหน้าจนเป็นแผลเหมือนกัน เทียนโจวถีบร่างของชายโพกผ้าเหลืองพร้อมกับดึงแขนของหญิงสาวเข้ามาโอบไว้กับตน

“คราวนี้แก่ ต า ย ”

เทียนโจวปลาอยร่างของปิงจวนก่อนจะพุ่งเข้าไปพร้อมกับควงทวนของตนเหนือศีรษะ ชายโพกผ้าเหลืองเมื่อเห็นท่าไม่ดีก็พยายามที่จะวิ่งหนีแต่มันก็ไม่เป็นผล คอของมันได้หลุดออกจากบ่าจนสิ้นใจ เทียนโจวเดินไปที่ศพของมันก่อนจะนำอาวุธ ชุดเกราะ และเตากำยานของมันมาเล็กๆน้อยๆ

“เขี้ยวเงินจัดการซะ อย่างน้อยบาดแผลที่เจ้าทำไว้มันก็จะไปรวมกับอันอื่นและกลายเป็นเกียรติยศสำหรับข้า”

เมื่อได้ยินเสียงของผู้เป็นนายหมาป่าคู่ใจของเทียนโจวพุ่งเข้าไปกัดกินศพของโจรโพกผ้าเหลืองจนเหลือแต่กระดูก พร้อมกับเทียนโจวที่เดินไปปิดตาของปิงจวนไว้

“อย่าไปมองมันเลย เจ้าเป็นไรไหม”

เทียนโจวกล่าวออกมาด้วยความเป็นห่วงก่อนจะจับไปที่ใบหน้าของปิงจวนอย่างเบา

“ข้ามิเป็นอะไรมากหรอก”

ปิงจวนนั้นยิ้มออกมาเล็กน้อยพร้อมกับนำมืออันเรียวบางของตนไปจับมือของเทียนโจวที่อยู่บนใบหน้าของเธอ เทียนโจวในตอนนี้นั้นทำอะไรไม่ถูกมากนักและไม่รู้ว่าควรจะทำอะไร จึงได้เข้าไปจุ๊บที่หน้าผากของปิงจวน ก่อนจะรีบวิ่งหนีเข้าป่าไปซักพักด้วยความเขินอาย

หลังจากผ่านไปเกือบครึ่งชั่วยาม เทียนโจวก็เดินกลับมาในสภาพที่ปกติก่อนจะจ้องมองไปที่ปิงจวนที่กำลังนั่งรออยู่กับเขี้ยวเงิน แล้วเกิดความเขินอายอีกครั้ง และหายตัวเข้าไปในป่าอีกครึ่งชั่วยาม หลังจากที่ผ่านเหตุการณ์บ้าๆนั้นมาอย่างงงในที่สุดทั้งสองก็ได้เริ่มออกเดินทางต่อเพื่อจะหาท่าเรือขึ้นฝั่ง

เลือกสังหาร

ได้เตากำยาน

เอฟเฟคจากตัวละคร
Points	Exp	ความสัมพันธ์
+4 จากโรลอวดเบ่ง (หยิ่งยะโส) +3 โรลต่อสู้ (ขี้โมโห) +6 เมื่อโรลต่อสู้ระบบ (แข็งแกร่งดุจเซี่ยงอวี่) +3 เมื่อโรลต่อสู้ระบบ (หูดี) +3 เมื่อโรลต่อสู้พร้อมข่มขู่อีกฝ่าย (ฟันเขี้ยว) +2 เมื่อโรลต่อสู้ระบบ (สายตายาว) +2 เมื่อโรลต่อสู้ผ่านระบบและแพ้หรือชนะ แต่เขียนให้เกิดแผลเป็น (มีแผลเป็น)	+5 จากโรลสร้างปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น (หูดี) +15 เมื่อโรลข่มขู่อีกฝ่าย (ฟันเขี้ยว) +20 เมื่อโรลหยิ่งในศักดิ์ศรีและภาคภูมิในแผลเป็นทุกแผลบนร่าง (มีแผลเป็น)	+15 กับคนที่ให้ความสนใจ (แข็งแกร่งดุจเซี่ยงอวี่) +15 กับคนที่คุยด้วย (หูดี) +5 มีธาตุทองเหมือนกัน +20 ปีนักษัตรถูกโฉลกกัน (ชวด > ฉลู) -20 กับคนที่สนทนาด้วย (ฟันเขี้ยว) -10 กับคนที่มีนิสัยหนอนหนังสือ (สายตายาว) +5 กับคนที่สนใจ (มีแผลเป็น)
ผลรวมของแต่ละอัน
+23	+40	+30

https://rotk.xyz/dzs_npccomrade-fight.html?aid=448

JiTianTao ดี

Haoyu ตอบกลับเมื่อ 2021-9-10 23:35
ชายหนุ่มนั้นนั่งรออยู่นานทีเดียว

ตั้งแต่เช้า จวบจน ...

โรลละลายก้อนน้ำแข็งพร้อมใส่นมข้นหวาน (ขอให้แอดมินสุ่มภาพให้)

ตอนนี้จีเทียนเต๋ากำลังเดินเล่นภายในป่านอกเมืองโดยที่ตนเองนั้นมีความรู้สึกว่ามีเสียงเรียกตนเองนั้นตลอดเวลาอยู่ไม่ห่างจากที่แห่งนี้มากนักทำให้ตนเองนั้นรู้ว่าจะต้องมีก้อนน้ำแข็งของวีรชนนั้นอยู่ใกล้ๆแถวนี้อย่างแน่นอนก่อนตนเองจะเดินตามเสียงเรียกนั้นไปจนพบเข้ากับก้อนน้ำแข็งที่อยู่ภายในป่าแห่งนี้เสียที ตนเองจึงไม่รอช้าค่อยๆเดินไปหาก้อนน้ำแข็งอันนั้นพร้อมกับค่อยๆเอาฝ่ามือของตนเองนั้นสัมผัสมันโดยที่ตนเองนั้นก็ตั้งจิตไปด้วย

"ข้ามีนามว่าจีเทียนเต๋าขอผูกสัญญาโลหิตกับท่านวีรชนภายในก้อนน้ำแข็งแห่งนี้ว่าข้านั้นจะดูแลพวกท่านนั้นให้ดีที่สุดโดยที่ข้าจะไม่กระทำเรื่องที่จะต้องขัดกับใจของท่านอย่างแน่นอนโดยที่ข้านั้นอาจจะไม่ได้มีต้นทุนมากเหมือนผู้อื่นแต่ว่าข้านั้นก็ จะสร้างรากฐานมาให้จงได้ขอเพียงท่านนั้นเชื่อในตัวของข้าเชื่อมั่นในตัวข้า แล้วข้านั้นจะไม่ทำให้ท่านจะต้องผิดหวังอย่างแน่นอน!!!"

พร้อมกับที่มีเสียงที่คุ้นเคยนั้นดังมาอีกครั้ง

"เจ้าแน่ใจแล้วนะจะปลุกวีรชนผู้นั้น"

"ต่อให้ท่านนั้นถามข้าอีกกี่พันครั้งข้าก็จะตอบแบบเดิมคือมั่นใจว่าข้าจะปลุกเค้าขึ้นมา"

"แต่พึงระวัง วีรชนสัญญาเลือดเหล่านี้แตกต่างจากวีรชนโชคชะตา หากเจ้าเมินเฉยหรือกระทำคนละทิศทางกับลักษณะพวกเขาพวกเขามีโอกาสหักหลังแทงด้านหลังเจ้า และผูกสัญญาเลือดกับผู้อื่นแทน"

"ถ้าข้าไม่ดีพอจะรั้งเค้าไว้ข้าก็พร้อมที่จะปล่อยเค้าไปอย่างแน่นอน คนเราคับที่อยู่ได้แต่ว่าคับใจนั้นอยู่ยาก ต่อให้เค้าไม่จากข้าไปแค่ว่าข้ารู้ว่าเค้าไม่ต้องการที่จะอยู่กับข้าแล้วล่ะก็ข้าก็พร้อมที่จะปล่อยเค้าให้ไปพบกับนายที่ดีกว่าข้า ในแผ่นดินที่กว้างใหญ่แบบนี้นั้นข้ารู้ว่ายังมีคนที่มีความสามารถที่มากกว่าข้าคนนี้ มีทุนรอนมากกว่าข้าคนนี้อยู่อีกมากมาย แต่ว่าข้าก็จะไม่ย่อท้อต่อความยากลำบากอย่างแน่นอนในตอนนี้ข้าอาจจะไม่มีอะไรแต่ว่าในอนาคตนั้นข้าจะต้องมีทุกอย่างให้จงได้ขอเพียงแค่ท่านนั้นเชื่อมั่นในตัวของข้าพวกเราจะก้าวเดินไปพร้อมกันโดยที่ไม่ทอดทิ้งกันถ้าพวกเราจะต้องพ่ายแพ้ให้กับความชั่วร้ายและความชั่วแล้วล่ะก็มันก็คุ้มที่อย่างน้อยนั้นสักครั้ง หนึ่งในชีวิตของพวกเรานั้นได้ลงมือทำมันลงไป!!! ชีวิตนี้ข้าตายก็ไม่เสียดายกับชีวิตของตนเองแล้วแบบนั้นตายอย่างคนดี ดีกว่าอยู่อย่างคนชั่ว"

"ขอให้โชคดี หลับตาและตั้งมั่นในสมาธิ"

พร้อมกับที่ตนเองนั้นก็หลับตาตั้งมั่นในสมาธิของตนเองโดยที่คราวนี้ตนเองก็รู้สึกเหมือนเดิมว่ามีความง่วงเข้ามาจู่โจมตนเองอีกครั้งก่อนที่ตนเองนั้นจะค่อยๆเผลอหลับไป

@Watcher