แบบฟอร์มสร้าง NPC


ชื่อทางการ: เหมย ซูฮวา | Méi Shū huā | 梅 淑 花 ชื่อรอง: - เพศ: หญิง เชื้อชาติ: ฮั่น ภูมิลำเนาบ้านเกิด: เมืองเจียซิ่ว ภูมิภาคซีเหอ วันเกิด: 10 มกราคม เหยียนซีศก ปีที่ 9 ธาตุประจำตัว: ธาตุไฟ - หยาง  ปีนักษัตรประจำตัว: ปีมะเมีย  ส่วนสูง (cm): 168 เซนติเมตร น้ำหนัก (kg): 54 กิโลกรัม สัดส่วน: 35-24-36 โรคประจำตัว: มีลักษณะนิ้วเท้าผิดรูป
ชื่อบิดา: เหมย หลวนหลง | Méi Luán lóng | 梅 欒 龙 ชื่อมารดา: เหมยฟูเหริน (ตู้ เยว่ฉี | Dù Yuè qí | 杜 月 琪)
ลักษณะนิสัยกายภาพ:   
เห็นอกเห็นใจ | จริงใจ | ใจกว้าง อุปนิสัย: ❖ ซูฮวาเป็นสตรีจิตใจดีนางหนึ่ง นางมักเห็นอกเห็นใจผู้อื่น ซึ่งหากตัวนางสามารถช่วยเหลือ สิ่งใดให้ผู้อื่นได้ แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหน นางก็พร้อมที่จะเข้าช่วยเหลืออย่างไม่ลังเล ❖ ซึ่งการเข้าช่วยเหลือของซูฮวา ไม่ได้ทำเพื่อเอาใจหรืออยากได้สิ่งตอบแทบ นางถือได้ว่าเป็น สตรีที่ใจกว้างมาก ขอเพียงคนที่นางช่วยเหลือ รู้สึกยินดีกับสิ่งที่นางได้ทำให้นางก็พึงพอใจมากแล้ว ❖ นอกจากนี้ซูฮวายังมีนิสัยที่จริงใจ จึงไม่ใคร่ชอบผู้ที่ชอบหน้าไหว้หลังหลอก หรือมักกระทำ สิ่งที่เป็นการหักหาญน้ำใจผู้อื่น
ลักษณะนิสัยแต่กำเนิด:  
สวย/หล่อ | เท้าผิดรูป
ศาสนา: ไม่นับถือศาสนา ความสามารถพิเศษ: เรียนรู้ได้รวดเร็ว ค่อนข้างหัวไว งานอดิเรก: บำเพ็ญประโยชน์หรืออาสาเข้าช่วยเหลือผู้อื่น คติประจำใจ: ทำแล้วเสียใจ ยังดีกว่าเสียใจที่ไม่ได้ทำ มีชื่อเสียงในด้าน: ผู้สร้างรอยยิ้มแห่งเจียซิ่ว ปณิธาน/อุดมการณ์: ผู้คนรอบตัวมีความรักใคร่สามัคคีกันและกัน เห็นอกเห็นใจ และอยู่ร่วมกัน อย่างมีความสุข

จุดแข็ง: รูปลักษณ์สะสวย เป็นที่เพลินตายามพบเห็น หนักเอาเบาสู้ รักในการช่วยเหลือผู้อื่น อย่างไม่เกี่ยงงอน ทั้งยังไม่หวังสิ่งตอบแทนใด ทำให้เป็นที่รักของผู้ที่ถูกช่วยเหลือและคนใน เมืองเจียซิ่วไม่น้อย จุดอ่อน: ปฏิเสธการผู้อื่นไม่ค่อยเป็นและมองโลกในแง่ดีเกินไปจนผู้คนที่หวังดีกับนางจริง ๆ เป็นห่วงอยู่บ่อยครั้ง
ลักษณะทางกายภาพ สีผิว : ผิวขาวละเอียดดุจหยวกกล้วย สีตา : น้ำตาลอ่อนใส สีผม : น้ำตาลเข้มหลือบดำ ทิ้งตัวยาวเลยสะโพก ใบหน้า : ใบหน้ารูปยาว หน้าผากกว้างแต่ไม่มากเกิน คิ้วเรียวโค้ง ดวงตาคมเฉียงเล็กน้อย จมูกโด่งได้รูปรับริมฝีปากอิ่มเป็นกระจับ ร่างกาย : เป็นสตรีร่างสูงโปร่ง สัดส่วนเหมาะเจาะและมีน้ำมีนวล มีจุดตำหนิเพียงอย่างเดียว คือนิ้วเท้าผิดรูปนิ้วนางกับนิ้วก้อยเท้าทั้งสองข้างงองุ้มเข้าด้านใน กระนั้นไม่ได้ส่งผลต่อท่าทาง การเดินของนางมากนัก เพียงเดินเหินได้ไม่มาก เพราะจะทำให้นางเจ็บนิ้วเท้าได้ง่ายกว่าคนปกติ

ประวัติตัวละคร
เหมย ซูฮวา เป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของครอบครัว เหมย ผู้ที่หัวหน้าครอบครัวเป็นนายช่างไม้ของเมืองเจียซิ่วและผู้เป็นมารดาหรือเหมยฟูเหรินเป็นบุตรสาวคนเล็กของตระกูลตู้แห่งเมืองลั่วหยางที่เลื่องลือถึงนิสัยใจคออันดีงาม ยามนางกำเนิดจึงได้รับทั้งข้อดีถึงรูปลักษณ์ภายนอกของบิดาผนวกรวมกับการเลี้ยงดูจนบ่มเพาะนิสัยคล้ายมารดาที่งามล้ำถึงภายใน ทำให้เป็นที่หมายตาป้องใจอย่างยิ่งจากบุรุษน้อยใหญ่ในเมืองเจียซิ่ว ถึงอย่างนั้นบุรุษดีภายในเมืองมีมากมาย แต่นางกลับตกหลุมรักให้กับบุรุษแปลกหน้าจากต่างเมืองที่บังเอิญได้เข้าช่วยเหลือหลังเห็นสลบไสลในป่าที่นางเข้าไปตัดไม้เป็นประจำกับผู้เป็นบิดา บุรุษแปลกหน้าผู้นั้นหน้าตาดีและช่างคารมคมคาย คอยแวะเวียนตอบแทนหานางไม่ขาด เป็นสาเหตุให้ซูฮวาที่มักเป็นฝ่ายหาช่วยเหลือผู้อื่นตกหลุมรักเสียหมดใจ ทว่าผู้เป็นบิดากลับมองต่างออกไป เนื่องด้วยสมัยหนุ่มแน่นตนที่หน้าตาดีไม่ต่างกันก็ทำตัวคล้ายดั่งบุรุษที่บุตรสาวได้ช่วยเหลือ หว่านเสน่ห์บ่อยคราจนสุดท้ายมาพ่ายแพ้ให้ความดีงามจากภายในของเหมยฟูเหริน ทว่าแววตาของอีกบุรุษนั้นไม่ใช่ความรักแบบที่ตนเคยมี ทำให้ผู้เป็นบิดาเตือนและห้ามซูฮวาอยู่บ่อยครั้งไม่ให้พบเจออีกฝ่ายอีก แต่นางกลับถูกความรักบังตา น้อยอกน้อยใจคิดว่าที่บิดาไม่ยอมรับอีกฝ่ายเพราะเป็นเพียงเสี่ยวเอ้อร์ในโรงเตี๊ยมเล็ก ๆ จากหงหนงตามคำบอกเล่า และสุดท้ายทั้งตัวนางและบิดาก็ทะเลาะกันใหญ่โตในคราวที่อีกบุรุษมาสู่ขอกับซูฮวาหลังทั้งคู่ลอบพบเจอกันเป็นเวลา 2 เดือน แต่เหมย หลวนหลงได้ปฏิเสธเสียงแข็งเนื่องจากระยะเวลาดูใจกันนั้นน้อยเกินไป ทั้งยังไม่เห็นความพร้อมหรือความมั่นคงใดจากอีกฝั่งที่จะดูแลลูกสาวตนได้ ซูฮวาที่เสียใจเป็นอย่างมากที่ผู้เป็นบิดาขับไล่ไสส่งคนรักนางและกักบริเวณ ในคืนนั้นยามที่บุรุษผู้นั้นมาพาซูฮวาหนีจึงตามออกไปไม่ทันได้ขบคิดหน้าหลัง ทำให้มารู้ทีหลังว่าความจริงที่อีกฝ่ายเป็นหัวหน้าโจรโพกผ้าเหลืองกลุ่มเล็กกลุ่มหนึ่งก็สายเกินไป มันต้องการได้นางมาเป็นภรรยาตั้งแต่คราแรกที่ได้เห็นนางเคยออกมาตัดไม้กับผู้เป็นบิดาเมื่อ 3 เดือนก่อน จึงออกอุบายต่าง ๆ ลวงหลอกนางจนสำเร็จ ซึ่งแน่นอนว่าหลังซูอวารู้ถึงตัวตนของมันก็พยายามจะหนีกลับ แต่แรงสตรีหรือจะสู้บุรุษถึงสี่ รู้ตัวอีกทีนางก็ถูกพามาไกลจากเมืองเกิดและกระทำทรามหยามเกียรติติดต่อกันสามคืนสี่วันจนสลบไสลด้วยความบอบช้ำทางใจ กระนั้นคล้ายความดีที่นางได้ทำพอจะช่วยคุ้มครองนางได้บ้าง เพราะหลังจากที่พวกมันกระทำทรามและออกจากตัวบ้านที่หลบซ่อนเพื่อหาอาหารมาให้ซูฮวา พวกมันพลันถูกชาวยุทธ์กลุ่มหนึ่งที่ตั้งใจมาหาคัมภีร์ลับยังบ้านร้างสังหารเสียเรียบ ไม่มีใครรอด แต่เพราะชาวยุทธ์กลุ่มนั้นต้องการของที่ได้ยินสายข่าวบ่งบอกถึงสถานที่เก็บอยู่ยังโรงฝึกจึงไม่ได้เข้าไปตรวจสอบในตัวบ้าน กระทั่งจิ้นอิ๋ง สตรีวัยปักปิ่นจากลั่วหยาง ได้มาถึงเพื่อดูทำเลบ้านและเป็นฝ่ายได้เข้าช่วยเหลือนางแทนในที่สุด แม้จะรอดชีวิตมาได้ แต่การโดนกระทำแสนหนักหนาเหล่านั้นคล้ายฝังลึกยังใจนางจนเปราะช้ำทั้งกายและใจ จะไปเจอหน้าครอบครัวนางก็ยังไม่กล้า การจะช่วยให้ซูฮวากลับมาเป็นผู้สร้างรอยยิ้มแห่งเจียซิ่วได้ดังเดิม ต้องใช้ระยะเวลานานเท่าใดจึงไม่มีผู้ใดอาจรู้ได้...

|