เกา เสี่ยวซื่อ | Gāoxiǎosī | 高小思
https://i.imgur.com/PA1RBuu.jpgชื่อทางการ: เกา เสี่ยวซื่อ | Gāoxiǎosī | 高小思
ชื่อรอง: เติ้งปิง
เพศ: ชาย
เชื้อชาติ: ฮั่น
ภูมิลำเนาบ้านเกิด: ไท่หยวน / ปิงโจว
วันเกิด: 20 เมษายน หย่งคังศก ปีที่ 1
ธาตุประจำตัว: ธาตุไฟ-หยินhttps://i.imgur.com/flvwZOK.png
ปีนักษัตรประจำตัว: มะแม https://i.imgur.com/O1xFZ3z.png
ส่วนสูง (cm): 179
น้ำหนัก (kg): 76
โรคประจำตัว: -
ชื่อบิดา: เกา ฮานหยวง
ชื่อมารดา: เกาฟูเหริน
ลักษณะนิสัยกายภาพ:
รู้จักให้อภัย/ซื่อสัตย์/โลเล
https://i.imgur.com/MazZB9s.pnghttps://i.imgur.com/Xnt3iGw.pnghttps://i.imgur.com/EFclufF.pngอุปนิสัยตัวละคร: เป็นคนตรงไปตรงมา แต่มักจะกังวลในทุกๆเรื่องจนบางครั้งหลังพูดหรือเสนออะไรออกไปก็มักจะเกิดอาการเครียดบนใบหน้าเล็กน้อย แต่ปัญหานี้แก้ได้เพียงทำให้เขาเมาลักษณะนิสัยทางกรรมพันธุ์: คนมือร้อน/แข็งแรง/ขี้เมา
https://i.imgur.com/MNyR3wz.pnghttps://i.imgur.com/DPqQDes.pnghttps://i.imgur.com/uLXqb3B.png
ศาสนา: ไม่มีศาสนาความสามารถพิเศษ: สามารถคิดและรับมือสถานการณ์ที่เกิดกระทันหันได้อย่างดีงานอดิเรก: ตกปลา ดื่มเหล้า คติประจำใจ: ซื่อสัตย์และจริงใจ สำคัญกว่าเรื่องไหนๆมีชื่อเสียงในด้าน: เป็นขี้เมาประจำตระกูล แต่ก็เก่งในปณิธาน/อุดมการณ์: รับใช้นายถูก สบายทั้งชาติ
จุดแข็ง: การวางกลยุทธ์ การวางแผน จุดอ่อน: ไม่เก่งในเรื่องการทูตและการเจรจา
ลักษณะทางกายภาพสีผิว : ออกไปทางผิวสีแทนนิดหน่อยสีตา : สีน้ำตาลเข้มสีผม : สีดำสนิทใบหน้า : คมเข้มดั่งชายชาตรี มีหนวดขนาดกำลังพอดีอยู่บนใบหน้าร่างกาย : ไม่สูงไม่ใหญ่ มาตรฐานผู้ชายทั่วไป
ประวัติตัวละคร
เป็นบุตรชายคนที่สองจากสามคนของตระกูลเกา ปู่ทวดของเขาได้แยกทางกับพี่น้องของตนเนื่องจากความทะเยอทยานอยากเป็นมากกว่าฐานะที่ตนเองเป็นอยู่ จึงออกมาตั้งรกรากถิ่นฐานของตนเองทางภาคเหนือ และได้ตัดขาดความสัมพันธ์กับผู้เป็นพี่น้องของตนไป แต่ถึงกระนั้นปณิธานของปู่ทวดก็ยังไม่สำเร็จ ตระกูลของตนถึงจะขยับจากขายหมูมาเป็นทหาร แต่ก็ไม่เคยเหนือกว่านายกองซักคน
กล่าาถึงตัวของเติ้งปิง ตอนเด็กๆเป็นที่นิสัยดี พูดจาไพเราะและวางตัวสมกับฐานะของตน แต่ภายหลังจากโตขึ้นมา เติ้งปินก็ติดสุราอย่างหนักจนไม่ทำการทำงาน และพูดจาตรงไปตรงมาโดยไม่สนอายุและฐานะของผู้อื่น สุดท้ายจึงถูกขับออกจากตระกูลของตน เขาจึงออกเดินทางไปทั่วดินแดนแห่งนี้เพื่อหางานทำ พร้อมทั้งดัดนิสัยเกียจคร้านการงานของตนจนหมด พอเกิดโจรโพกผ้าเหลืองขึ้นมา ตัวเติ้งปินจึ่งเริ่มมีความคิดในการหาขุนพล หรือเจ้านายที่เขาไว้ใจ รับใช้เผื่อภายภาคหน้า หากเจ้านายที่ตนรับใช้เป็นใหญ่ ตนจะได้มีเงินนำมาซื้อเหล้ากินอย่างสงบ
页:
[1]